شهید عثمان خورشید، سال ١٩٣٤ در روستای کورک کوچک وابسته به ناحیه کسنزان از توابع شهرستان بنصلاوه استان اربیل به دنیا آمد. او روستانشین و مشغول به کار کشاورزی بود. عثمان خورشید متأهل و دارای سه پسر و پنج دختر بود. سال ١٩٧٥ پس از شکست انقلاب ایلول آواره کشور ایران شد و ابتدا در اردوگاه مریوان و سپس در شهر سلین (سەوڵاوە) سکونت گزید و در اواخر سال ١٩٧٦ به کردستان بازگشت و در روستای خود ساکن شد.
سال ١٩٦٢ به نیروی پیشمرگه انقلاب ایلول پیوست و در نیروی محمود کاوانی که وابسته به نیروی صفین حزب دموکرات کردستان بود، پیشمرگه شد. سپس به گردان دکتر خالد در دشت کویه منتقل شد. سال ١٩٦٤ پس از آنکه بخش بزرگی از همرزمانش در گردانشان از انقلاب بازگشتند و تصمیم به مخالفت با انقلاب ایلول گرفتند، عثمان خورشید به تنهایی خود را به شهید فارس باوه در نیروی دشت اربیلِ حزب دموکرات کردستان رساند و در آن نیرو درجه فرمانده دسته (سرلق) را دریافت کرد و به مبارزه مسلحانه خود ادامه داد.
عثمان خورشید حضور فعالی در داستان‌ها (نبردها) و جنگ‌های دشت اربیل، جنگ بردباز، داستان‌های کوه صفین و جنگ‌های دشت کویه داشت. در سال ١٩٦٧ در جنگ روستای نازنین در دامنه کوه صفین در رویارویی با ارتش وقت عراق، تیری به رانش اصابت کرد و به شدت زخمی شد.
عثمان خورشید در انقلاب گولان به عنوان کادر تشکیلات حزب دموکرات کردستان به مبارزات سیاسی خود ادامه داد و از سوی شاخه دو حزب، مسئولیت کامل امور حزبی روستاهای آن منطقه به او سپرده شد و سرپرستی کار تشکیلاتی و فعالیت‌های تمامی هسته‌های مخفی را بر عهده گرفت.
در ٣٠ ژوئیه ١٩٨٨ پس از آنکه در خانه خود جلسه‌ای با مسئول هسته روستاها برگزار کرد، توسط چند جاش (مزدور) لو رفت و نیروی بزرگی از سربازان و جاش‌های رژیم بعث خانه‌اش را محاصره کردند. عثمان خورشید و یارانش به مقابله با آنان پرداختند. پس از یک درگیری طولانی، تیری به عثمان خورشید اصابت کرد و به شهادت رسید. در همان حمله ارتش عراق به خانه، همسرش به نام ملیحه احمد طه و یکی از عموزادگانش به نام صباح نیز به شهادت رسیدند و پس از بردن اجساد توسط سربازان، تمام روستا را به آتش کشیدند.
منبع:١-آرشیو هیئت دانشنامه حزب دموکرات کردستان.