در سلسله نبردهای انقلاب بزرگ سپتامبر بین نیروهای پیشمرگه کردستان و ارتش عراق، نبرد بزرگی در منطقه پیر مگرون در ۲۸ آوریل ۱۹۶۵ آغاز شد و تا ۱۲ مه همان سال ادامه یافت. این نبردها در منطقه پیر مگرون در استان سلیمانیه بین ارتش عراق به رهبری سرتیپ زکی حسین حلمی، فرمانده ارتش عراق، و طارق احمد، فرمانده نیروهای پیشمرگه بود. این نبردها برای مدت طولانی ادامه یافت.
آمادهسازیها
دولت عراق برای حمله به مواضع نیروهای پیشمرگه، دو تیپ از ارتش خود را با حدود سه هزار مزدور کرد آماده کرد و افراد مسلح و دو هزار نفر از عشایر و چاپلوسان عرب را برای حمله به نیروهای پیشمرگه در مناطق پیر مگرون، به ویژه با هدف اشغال مقر نیروهای رزگاری در روستای زیوه، استخدام کرد. این اولین مرحله از طرح ارتش عراق بود و در مرحله دوم، پیشروی به سمت مناطق سراخیه در منطقه جفایتی انجام شد.
پیشمرگهها حمله متقابل خود را آغاز کردند
پس از آغاز حمله به مواضع پیشمرگه، ارتش عراق در ابتدا در برخی نقاط به اهداف خود دست یافت و توانست روستای زیوه و بخشی از مواضع نیروهای پیشمرگه در منطقه پیر مگرون را اشغال و از کنترل نیروهای پیشمرگه خارج کند. با این حال، این موفقیت ارتش دوام چندانی نداشت، زیرا پیشمرگهها ضدحملهای را آغاز کردند و توانستند تمام مناطقی را که از دست داده بودند از ارتش عراق بازپس گرفته و دوباره تحت کنترل نیروهای پیشمرگه قرار دهند.
ارتش عراق در این نبردها متحمل خسارات سنگینی شد و علاوه بر ناتوانی در دستیابی به هدف خود، این شکست به این معنی بود که این آخرین باری بود که توانست به این منطقه حمله کند.
منبع:
۱- آرشیو دایرهالمعارف حزب دموکرات کردستان.
