Menûçer Hebîb Elî Ehmed bi Menûçer Begê Înaẍî tê naskirin, di sala 1920an de li gundê Merexêlê yê ser bi bajarê Paweyê li Kurdistana Rojhilat ji dayik bûye. Hebîb Begê bavê wî wek serokê eşîra Înaẍî beşdarî damezrandina Komara Kurdistanê li Mehabadê bûye û piştî rûxana Komara Kurdistanê ji bo heyama salek û şeş mehan li bajarê Tehranê hatiye girtin û paşê hatiye sêdarekirin. Piştî rûxana Komara Kurdistanê li Mehabadê, Menûçer Beg awareyî Herêma Kurdistanê dibe û ji ber ku eşîra wî xwediyê gundê Sazanê yê parêzgeha Helebceyê ne, li wir niştecî dibe. Hejîna Menûçer Beg bi navê Zeyneb Emîn e û du kurên wî bi navên Salar û Seyfure Sûre û navê keçên wî Nuqre, Firîşte, Serbenaz e. Seyfure Sûreyê kurê wî Şehîd bûne. Şoreşa Eylûlêe, Menûçer Beg di sala 1969an de şehîd dibe.
XebatnameMenûçer Hebîb Elî Ehmed di sala 1958an de piştî vegera Barzaniyê nemir ji Yekîtiya Sovyetê diçe xizmeta wî û sozê dide ku bi temamî piştgiriya eşîra Înaẍî bide Barzaniyê nemir ji bo her şoreşekê ku Barzaniyê nemir serkirdetiya wê bike.
Di sala 1961ê de bi rêya doktor Mehmûd Osman û Qale Sûr peyamek digihîje destê wî ku hêza xwe ji bo destpêkirina şoreşê amade bike. Piştî amadekirina hêza xwe, bi wekîlê Ciwanro Husên Begê Ciwanro re yek digirin û hêzên xwe parve dikin. Du carên din diçe xizmeta Barzaniyê nemir li Dîleman û Qesrê ji bo wergirtina zanyarî û rênîşandanê ji cenabê Barzaniyê nemir û di heman demê de rênîşandan û ferman ji Ebdulwehab Etruşî fermandeyê Hêza Xebatê wergirtiye.
Di sala 1967an de li nêzîkî qezaya Pêncwênê di rûbirûbûneke li gel hêzeke serbaz û caşên rejîma Îraqê de, li gel wekîlê Ciwanro Husên Beg birîndar bûne. Di sala 1968an de di şerê Ebebeylê yê nêzîkî parêzgeha Helebceyê de rûbirûyê serbazên rejîma Îraqê bûye û ji bo cara duyem birîndar bûye.
Di berwarî 24ê gulana 1969an de polek Pêşmerge ku ji Ezîz Etruşî, Elî Reşaş, Menûçer Begê Înaẍî, Ehmed Bekrawayî pêk dihatin, diçin gundê Hawarê ji bo serdana Rehîm Elî Kerem û behsa wê dikin ku bi fermana serkirdetiya şoreşê divê biçin çiyayê Şinrwê. Rehîm Elî Kerem wek rênîşanderek û kesê şarezayê deverê, Elî Hawarî yê kurê xwe li gel wan dişîne û heman rojê diçin sengerên xwe li Kelî Eşkeftan li çiyayê Şinrwê. Di wê demê de nûçe digihîje tîma Îbrahîm Ehmed ku di wê demê de ji şoreşê û Partiya Dêmokrata Kurdistanê vegeriyabûn, ku Ezîz Etruşî li çiyayê Şinrwê ye, lewma tîmê plana êrîşeke bilez datînin û dest bi amadekariyan dikin û êrîşî wan dikin. Di encamê de Ezîz Etruşî û Menûçer Beg şehîd dibin. Elî Hawarî bi giranî birîndar dibe û bi birîndarî xwe ji sengeran dûr dixe û piştî çend deqeyan li nêzîkî sengerên xwe şehîd dibe. Celal Talebanî termê her çar şehîdan Ezîz Etruşî, Menûçer Begê Înaẍî, Ehmed Bekrawayî, Elî Reşaş ji çiyayê Şinrwê bi heywanan dikişîne nav bajarê Helebceyê û laşên wan bi temamî têk dibe. Li nav bajarê Helebceyê ji aliyê mêrên olî û komek kesayetiyên bajêr ve diçin ser rêya wan, piştî daxwaziyeke zêde terman ji wan werdigirin û heman demê perçeyek erd li dergehê bajarê Helebceyê bi komî dikirin û bi xakê dispêrin û navê wê dikin goristana şehîdan. Herwiha eşîra Înaẍî termê Menûçer Beg jî dibin gundê Sazan û li wir bi xakê dispêrin.
Çavkanî:Arşîva Desteya Ensîklopediya Partiya Dêmokrata Kurdistanê.