Di navbera kongreya sêyem û çarem a Yekîtiya Xwendekarên Kurdistanê (YXK) de, ku maweya sê salan bû, rewşa siyasî ya Îraqê guhertinên mezin bi xwe dîtin, herwiha dînamîkên navxweyî yên Partiyê jî. Van pêşveçûnan bandoreke rasterast û mezin li ser YXK kirin.
Di 8ê Sibata 1963an de, Beisiyan bi derbeyeke leşkerî dest danîn ser desthilatê. Ev derbe qonaxeke nû di Şoreşa Îlonê de destnîşan kir, ku nêzîkî du salan bû dest pê kiribû. Di destpêkê de, hewl hatin dayîn ku agirbestek di navbera hikûmet û serkirdayetiya şoreşgerî de were danûstandin. Di vê demê de, endamên Yekîtiya Xwendekarên Kurdistanê roleke sereke di hêzên şoreşgerî de lîstin û bi awayekî çalak li kêleka Pêşmergeyan şer kirin. Lêbelê, piştî ku ev danûstandin bi ser neketin, Partiya Beis di Hezîrana 1963an de êrîşeke mezin bir ser Hêzên Pêşmerge..
Bandora herî mezin a li ser partî û şoreşê di vê heyamê de ji ber guhertina helwesta hin endamên Ofîsa Siyasî ya Partiyê ber bi Partiya Beis û lihevkirina wan bi Îranê re bû. Ev jihevcudabûn bû sedema vekişîna wan a dawî ji şoreşê..
Di 18ê Mijdara 1963an de, Partiya Beis ji aliyê artêşê ve hat rûxandin û Ebdulselam Arif desthilat girt destê xwe. Ev pêşveçûn danûstandinên di navbera hikûmet û serkirdayetiya şoreşgerî de ji nû ve vekir. Baskê Ofîsa Siyasî ku behsa cudabûnê dikir, careke din bi serkirdayetiya şoreşgerî re ket têkiliyê û hewlên wan ên hevbeş di danûstandinên hikûmetê de bi peymana aştiyê ya 10ê Sibata 1964an bi encam bû. Ev dabeşbûna di nav partiyê de bandoreke mezin li ser şoreşê û karê rêxistinî yê partiyê kir, ku bandorên wê bi temamî di kongreya çarem a Yekîtiya Xwendekarên Kurdistanê de xuya bûn..
Lidarxistina Kongreyê
Piştî agirbest û peymana aştiyê ya 10ê Sibata 1964an, Yekîtiya Xwendekarên Kurdistanê biryar da ku Kongreya xwe ya Çarê li dar bixe da ku avahiya xwe ya navxweyî ji nû ve rêk bixe, rêzên xwe xurt bike û guhertin û pêşveçûnên dawî binirxîne. Kongre ji 14 heta 18ê Sibata 1964an li gundê Çoxmaxê yê parêzgeha Silêmaniyê hat lidarxistin. Çoxmax di wê demê de yek ji navçeyên azadkirî yên di bin kontrola şoreşê de bû..3Kongre karên xwe di bin dirûşma "Serkeftin ji bo şoreşa me û xweserî ji bo Kurdistanê di nav Îraqeke demokratîk de" dest pê kir. Hêjayî gotinê ye ku endamên Yekîtiya Xwendekaran ên ji Badînanê nehatibûn vexwendin bo kongreyê, tevî ku gelek ji wan li navçeyên azadkirî amade bûn û bi awayekî çalak di nav hêzên şoreşgerî de cih digirtin. Ev dûrxistin wekî gaveke stratejîk a koma Ofîsa Siyasî dihat dîtin ji bo ku bi dûrxistina endamên Badînanê, kontrola xwe li ser rêxistinê xurt bikin.
Di rûniştina xwe ya çar-rojî de, Kongreyê serkirdayetiyeke nû ji bo rêxistinê hilbijart, ku piranî ji Silêmaniyê bûn. Fuad Mela Mehmûd wek serok û Newşîrwan Mistefa wek sekreter hatin destnîşankirin. Ofîsa Sekreteriyê bi vî awayî pêk hat::
1- Omer Tofîq - Çavdêrê Parêzgeha Silêmaniyê
2- Fuad Îbrahîm - Çavdêrê Bexda û derdora wê
3- Hevsenger (Salah) - Çavdêrê Parêzgeha Hewlêrê5.
Kongreyê çend biryarên sereke girtin:1. Avakirina hevbendiyekê ku ji Yekîtiya Xwendekarên Kurdistanê, Yekîtiya Ciwanên Demokrat ên Kurdistanê, Yekîtiya Jinên Kurdistanê û Yekîtiya Mamosteyên Kurdistanê pêk tê.
2. Qedexekirina çalakiyên her rêxistineke din a girseyî ya xwendekaran, ji bilî Yekîtiya Xwendekarên Kurdistanê.
3. Xurtkirina piştgiriya ji bo şoreşê6.
Serkirdayetiya ku di kongreyê de hat hilbijartin nekarî li gorî hêviyan be û di nav tenê şeş mehan de, rêxistinê biryar da ku konferansa xwe ya duyemîn li dar bixe7.
Çavkanî:1. Arşîva Ensîklopediya KDP.