Di Nîsana 1974an de, hikûmeta Be's bi destpêkirina şer û zêdekirina êrîşên li ser deverên di bin kontrola şoreşa Kurdî de, kampanyaya xwe ya leşkerî gur kir. Di bersivê de, Hêza Deşta Hewlêrê, di bin fermandariya Faris Bawa de, bi awayekî stratejîk ji Hewlêrê vekişiya. Hêzê fujên xwe li qadên şer ên cuda dabeş kirin da ku xetek parastinê ya bihêz ava bike ku armanc jê rawestandina pêşveçûna artêşa Îraqê û pêşîgirtina li êrîşên din bû.
Navenda Hêza Deşta Hewlêrê bi awayekî stratejîk li çiyayên li pişt Pîrar û Takawirê hate damezrandin. Struktura hêzê bi baldarî hate rêxistinkirin da ku parastineke berfireh misoger bike. Fujê yekem, di bin fermandariya Seyîd Kake de, xwe li çiyayên li pişt Bawaqût û Gomatalê bi cih kir. Fujê duyem, bi fermandariya Arif Osman, bi erkê parastina derdora Gomespanê hate erkdarkirin. Fujê sêyem, bi fermandariya Ehmedê Hecî Elî, hebûna xwe li Çiyayê Bawacî xurt kir. Herwiha, du şaxên navenda hêzê li devera Bestanê hatin bicihkirin. Hêzên Safîn û Azadiyê yên nû hatine avakirin di rewşa amadebaşiyê de man û firehiya ji Çiyayê Safîn heta Bawacî û Çiyayên Heybet Sultan parastin. Bi taybetî, berpirsiyar û rêveberên Partiya Dêmokrata Kurdistanê (PDK) bi awayekî çalak li qada şer li kêleka Hêzên Pêşmerge beşdar bûn.
Di destpêka Gulana 1974an de, artêşa Îraqê, bi piştgiriya tank û wesayîtên zirxî, êrîşeke hevaheng li ser cihên Pêşmergeyan ji du eniyan ve da destpêkirin. Eniya yekem ji Sarê-Reş pêş ve çû, dema ku ya duyem ber bi derdora Gomespanê ve çû û êrîşeke leşkerî da destpêkirin. Di bersivê de, Hêzên Pêşmerge zû xetên xwe yên parastinê xurt kirin û bi tundî li hember artêşa pêşveçûyî berxwedan. Pevçûnên dijwar rû dan, ku di encamê de li her du aliyan jî kuştî çêbûn. Lê belê, ji ber mezinahiya hêzên Îraqê û helwesta wan a êrîşkar, artêşê li gorî Pêşmergeyan ziyanên pir mezintir dîtin.
Artêşa Îraqê di destpêkê de ji bo şikandina xeta parastinê ya Hêzên Pêşmerge zehmetî kişand û piştî çar saetan şerê berdewam rastî têkçûnê hat. Tevî vê yekê, yekîneyên topavêj ên ji baregehên leşkerî yên Sarê-Reş û Derbendê Gomespan bê rawestan cihên Pêşmergeyan topbaran kirin û bûne sedema aciziyeke mezin. Xetên parastinê yên Pêşmergeyan, tevî ku berxwedêr bûn, têra xwe nehatibûn xurtkirin ku li hemberî topbarana wisa dijwar û berdewam bisekinin. Roja din, artêşa Îraqê êrîşeke din li ser cihên Pêşmergeyan da destpêkirin, ku ziyanên giran gihand. Êrîş bû sedema şehîdbûna pênc Pêşmergeyan û 11 kesên din jî birîndar bûn.
Li hemberî êrîşa berfireh a hêzên hikûmetê, ku bi giranî bi tank, top û balafiran dihat piştgirîkirin, Pêşmerge nekarîn cihên xwe li hemberî êrîşa mezin biparêzin. Di encamê de, ew neçar man ku ber bi gundên Ziyaret û Sûseyê ve vekişin. Bi vekişîna Pêşmergeyan, artêşa Îraqê kontrola deverê bi dest xist û ber bi Çiyayên Derbendê ve pêş ve çû, gundê Dêrê û herwiha rêya sereke ya stratejîk a ku Hewlêr û Koyê bi hev ve girêdide, dagir kir.
Çavkanî:1- کاروان جوهر محمد، ئیدریس بارزانى 1944- 1987 ژیان و ڕۆلى سیاسیى و سەربازى لە بزوتنەوەى ڕزگاریخوازى کورددا، چاپخانەى هێڤی، هەولێر - 2019.
2- سه‌نگه‌ر ئيبراهيم خۆشناو، ڕووداوه سه‌ربازيه‌كانى شۆڕشى ئه‌يلوول 1970-1975، چاپى يه‌كه‌م، هه‌ولێر، 2022.
3- سەید کاکە، بیرەوەرى پێشمەرگەیەک، چاپخانەى وەزارەتى ڕۆشنبیرى، چاپى یەکەم، هەولێر- 1997.
4- خوڕشید شێرە، خەبات و خوێن، بیرەوەریەکانى ساڵانى پێشمەرگایەتى، چاپخانەى حاجى هاشم، چاپى سێیەم، هەولێر – 2015.