Niyetên xerab ên Beasiyan li dijî gelê Kurd piştî derbeya 8ê Sibata 1963an dest pê kir, dema ku wan rêxistina çekdar a Beasî ya herî navdar a di dîroka dewleta Îraqê de ava kirin, ew jî rêxistina Parastina Neteweyî bû, û piştî ku danûstandin gihîştin astengiyekê, zû maskeyên xwe bi rêya wê rêxistinê rakirin, û bi eşkereyî li ber çavê rojnamevanan şer ragihandin, herwiha bi serbilindî ragihandin ku Artêşa Iraqê ji bo seyranê li bakurê delal amade dibe, û bi vî awayî Kurdistaniyên bêguneh dikujin... Di 10ê Hezîrana 1963an de, Encûmena Neteweyî ya Iraqê ya desthilatdar biryar da ku Hewlêr, Silêmanî, Mûsil û Kerkûkê wekî herêmên serbazî û qadên şer ji bo operasyona serbazî bihesibîne.
Armanca hikûmetê ew bû ku balê bikişîne ser eniyekê taybet, û şerên hêsan û qutkirî li eniyên din bike, lewma ji nav hemû eniyan eniya Akrê - Pîrs hilbijart, û armanca wê gihîştina Barzan bû, û ev erk da du firqeyan, firqeya yekem bi fermandeyiya Emîdê Rêkên Ebdulkerîm Ferhan bû, û firqeya duyem bi fermandeyiya Emîdê Rêkên Îbrahîm Feysel El-Ensarî ji bo eniya Mêrgesorê bû, û cîbicîkirina planê bi çavdêriya rasterast a Wazîrê Berevaniyê Salih Mehdî Emaş û Sererkanê Artêşê Tahir Yehya bû, û hemûyan bawer dikirin ku dagirkirina Barzan dê ji wan re têkbirina şoreşê pêk bîne.
Di 15ê Hezîrana 1963an de, hêzên firqeya yekem bi piştevanîya pênc hezar çete êrîşî Çiyayê Serê Akrê kirin, û piştî şerekî dijwar, Artêşa Iraqê dest danî ser vî cihê stratejîk, û 69 kuştî û 122 birîndar li pey xwe hiştin. Di nava çeteyan de jî 23 kuştî û 37 birîndar hebûn, û piştî wê Artêşa Iraqê xwe ji bo dagirkirina Çiyayê Pîrs amade kir.
Bi gihîştina nûçeyên şerê Pîrs ji Fermandeyê Şoreşê Mistefa Barzanî re, ew ji bo vegerê bo qada şer amade bû, ji ber ku wî berê plan kiribû ku biçe Bradost, û li şûna xwe Emîd Ebdulkafî Nebewî wek berpirsiyarê eniya Spêlik û Ebdullah Axa Pêşderî wek alîkarê wî destnîşan kir, û ferman da wan ku eniya Spêlik bikin xetek berevaniyê, û hikûmetê plan dikir ku ji wê eniyê derbasî Mêrgesorê bibe, û di şeva 18 li ser 19ê Hezîranê de Mistefa Barzanî ber bi lûtkeya gundê Siftê ya li bakurê quntara Çiyayê Pîrs ve çû, û ev cih ji aliyê hikûmeta Iraqê ve hatibû zanîn, lewma çar balafirên ji cureyê Hawker Hunter bombebaranek dijwar pêk anîn, û di encamê de ew sax man, Barzanî di vê navberê de Mela Şenî fermandeyê eniya şer û alîkarên wî ji bo gotûbêjkirin û danîna plana berevaniyê gazî kirin, û biryar hat dayîn ku cihên Pêşmerge ji bo parastina lûtkeya Çiyayê Pîrs bên xurtkirin, û bi fermanên Barzanî hêzek bi fermandeyiya Omer Axa Dolmerî ber bi herêma Şûşê ya rojavayê Çiyayê Akrê ve çû da ku ji paş ve êrîşî dijmin bike, û bi heman awayî hêzek bi fermandeyiya Hadî Hesko ber bi Serê Sada ya bakurê tengava Zêntê ve çû da ku ji rojhilat ve êrîşî dijmin bike, û di heman demê de, Barzanî fermanên xwe da Emîd Ebdulkafî Nebewî ku Spêlik xurt bike û zextê li ser Lîwaya sêyem li herêma Xelîfanê zêde bike, ya ku wê demê ji aliyê Pêşmerge ve hatibû dorpêçkirin.
Di 25ê Hezîrana 1963an de, Artêşa Iraqê bi alîkariya deh hezar çete, û bi piştevanîya du tabûrên topavêj û çar fîloyên balafiran (MîG û Fûry Hawker Hunter) êrîşek dijwar anî ser Çiyayê Pîrs, bombebaran wekî ku çiya bi tevahî dişewite bû, di wî şerî de Pêşmerge têra xwe cebilxane nebû, û çekên wan pir sade bûn û gulleyên topên wan kêm bûn, û ev yek bû sedem ku rêberê şoreşê Mistefa Barzanî her tim israr bike li ser parastina cebilxaneya kêm a li ber destê wan û neavêtina wê, di demekê de ku piraniya çekan sade bûn û ji cureyê (Îngilîzî ya kurt, Darjû, Birno, Reşeş Birno, Topa 60 mm) bûn, di demekê de ku şiyana lojîstîk a mezin a li ber destê hêzên hikûmetê hîn jî nayê berawirdkirin, û derbarê xwarinê ji bo Pêşmerge, yek ji Pêşmergeyên ku berpirsiyarê gihandina xwarin û pêdiviyan ji bo Pêşmerge bû, amaje dike ku xelkê herêmê xwarin ji bo Pêşmerge kom dikirin û piraniya wê ji nanê hişk, keşk, nîsk û bulxur pêk dihat.
Şerên li ser Çiyayê Pîrs berdewam kirin piştî ku şoreşgeran ziyanên mezin gihandin hêzên hikûmetê. Di 28ê Hezîranê de hikûmetê karî dest deyne ser çiya, û destdanîn piştî Şehîd bûne ya fermandeyê eniya Çiyayê Pîrs Mela Şenî Bêdarûnî - ku yek ji hevalên Barzanî bû bo Yekîtiya Sovyetê - bi pênc ji Pêşmergeyan re di êvara roja Pêncşemê 27ê Hezîranê de ji ber bombebarana dijwar li lûtkeya çepê ya çiya hat. Bombebarana Artêşa Iraqê rûberek mezin girt, ku herêma Nizar li quntara Çiyayê Pîrs li bakur, û Birûj li quntara Çiyayê Şêrîn li başûr rastî bombebarana asmanî ya dijwar û armanckirî hatin, û sivîl bêtir ji hêzên Pêşmerge birîndar bûn dema ku êrîş li ser Pîrs dest pê kir, êrîşek li ser herêma Şûş û Şermên bi fermandeyiya Omer Axa Dolmerî, hêza êrîşkar bi şikestinek mezin hat şikandin û çend termên kuştiyan li pey xwe hiştin, heke ne ji birîndarbûna Omer Axa bûya, dê fermandeyê hêza hikûmetê Emîdê Rêkên Şehab Herdan bihata girtin, û navborî piştî birîndarbûnê dûr ket, û li şûna wî Hormiz Melik Ceko hat, û li gorî telgrafek ji artêşê bo Cehfelê Lîwaya yekem a firqeya yekem di dîroka 28ê Hezîranê de, wan tê de mikur hatin ku 27 kes hatine kuştin û 51 kesên din birîndar bûne.
Hêjayî gotinê ye ku gelek Pêşmerge di dema berevaniya qehremanane de di şerê Pîrs û şerên din ên li pey wê de Şehîd bûne û birîndar bûne, ji wan: Dîn Kanîlengî, Xan Bêdarûnî, Halkî Dolmerî, Huseyîn Mihemed Axa Mêrgesorî, Ehmed Reşeşçî, Şît Sergîrî, Seîd Şêrwanî, û Şehîd bûne ya kesên din.
Çavkanî:1- Mamxan Şêrawanî, Barzan û Reçelêkî Barzanîyan, (Bê şwênî çap- 1995).
2- Merwan Salih El-Me'rûf, Mistefa Barzanî Zêyîmê Hirketî Tehrîrî Kurdî, (Çapxaneya Hacî Haşim, Hewlêr, 2018).
3- Mesûd Barzanî, Barzanî û Bizûtneweyî Rizgarîxwazî Kurd, Bergî Sêyem, Beşî Yekem, (Çapxaneyî Wezaretyî Perwerde- 2004).
4- Şekîb Eqrawî, Senewatî Mihne fî Kurdistan, (Mudîriyetiya Çapxaneya Çandê- Hewlêr- 2007).
5- Arşîvî Heyetî Mûsew'eyî Partî Dîmokratî Kurdistanî.
6- Şewket Mela Îsmaîl Hesen, Rojane le Mêjûyî Şorşî Eylûl, Çapî Dûwem, (Nûsîngeyî Tefsîr- Hewlêr- 2006).
7- Hacî Mîrxan Dolemerî, Geran be dway dadperwerîda, Bergî Yekem, (Bê şwênî çap- 2021).