در اوایل دهه 1980، فعالیت‌های پیشمرگه گسترش یافت تا بیشتر مناطق کردستان جنوبی را در بر گیرد و تاکتیک‌های جنگ چریکی را در روستاها، شهرها و شهرک‌ها اتخاذ کرد. این عملیات‌ها سردرگمی قابل توجهی در صفوف ارتش عراق ایجاد کرد، مقامات رژیم را که مردم را سرکوب می‌کردند هدف قرار داد، کاروان‌های نظامی را به کمین انداخت و به نیروهای امنیتی و پایگاه‌های نظامی حمله کرد. در نتیجه، رژیم بعث متحمل خسارات قابل توجهی شد و هزاران سرباز و پرسنل کشته، زخمی یا اسیر شدند. علاوه بر این، این عملیات‌ها زرادخانه قابل توجهی از سلاح‌ها را تأمین کرد که باعث تقویت جنبش انقلابی کردستان شد.
یکی از این عملیات‌ها، تصرف پاسگاه دوازده ملانی در نزدیکی زاخو بود. این مأموریت توسط نیروی پیشمرگه از سازمان رنجبران به فرماندهی محمد مراد و سازمان شهید حمید به رهبری جبار محمد هدایت شد. پس از برنامه‌ریزی دقیق، نیروها در پوشش شب از روستای چم سرمو حرکت کرده و در امتداد رودخانه خابور به سمت زاخو حرکت کردند. با این حال، هنگامی که به هدف خود نزدیک شدند، متوجه کمینی از سوی نیروهای نظامی و امنیتی عراق در کرانه شرقی رودخانه شدند. پیشمرگه‌ها که توسط نگهبانان خود هشدار داده شده بودند، با موفقیت از کمین گریختند و دوباره سازماندهی شدند. آنها که مصمم بودند مأموریت خود را رها نکنند، تصمیم گرفتند به هدفی جایگزین حمله کنند: پاسگاه استراتژیک دوازده ملانی که مشرف بر رودخانه خابور بود.
در حدود ساعت 9:30 بعد از ظهر، پیشمرگه‌ها با استفاده از آرپی‌جی، نارنجک و آتش سلاح‌های سبک، حمله‌ای هماهنگ را به پاسگاه آغاز کردند. این عملیات به سرعت پادگان را در هم کوبید و منجر به تلفات سنگین در میان نیروهای مدافع شد. پیشمرگه‌ها ذخیره قابل توجهی از سلاح و مهمات را تصرف کردند، از جمله شش قبضه کلاشنیکف، پنج جعبه مهمات ساخت روسیه، یک آرپی‌جی با هشت گلوله، یک تیربار گرینوف با 1,000 فشنگ، یک جعبه نارنجک و تجهیزات نظامی بداهه مختلف.
همانطور که پیشمرگه‌ها پیروزی خود را تثبیت کردند، یک نیروی نظامی بزرگ از زاخو برای تقویت پاسگاه تحت محاصره اعزام شد. پیشمرگه‌ها بدون تزلزل، به سرعت دستاوردهای خود را تحکیم کرده و عقب‌نشینی کردند و با موفقیت از رویارویی با نیروهای کمکی اجتناب نمودند. تا صبح، آنها به روستای پراکا رسیدند، جایی که گزارشی به کمیته منطقه‌ای زاخوی حزب دموکرات کردستان (PDK) ارسال کردند. این کمیته شجاعت و موفقیت نیروهای پیشمرگه از هر دو سازمان را ستود.
در تلافی، دولت عراق مناطق اطراف را گلوله‌باران کرد و هواپیماهای جنگی را برای بمباران شدید اعزام نمود. خوشبختانه، این حملات هیچ آسیبی به ساکنان محلی وارد نکرد. اقدام جسورانه پیشمرگه‌ها، که در نزدیکی زاخو اجرا شد، نه تنها خسارات قابل توجهی به رژیم بعث وارد کرد، بلکه روحیه جمعیت محلی را نیز بالا برد که این پیروزی نمادین را بر ظلم جشن گرفتند.
منبع:آرشیو دانشنامه 1.kdp.