سیاست‌های خصمانه دولت عراق علیه کردستان به وضوح در اقدامات نیروهای نظامی و مزدوران آن منعکس می‌شد، کسانی که به طور معمول کارزارهایی را با هدف نابودی مردم کرد و محو کردن روستاهای آنان آغاز می‌کردند. علی‌رغم این تاکتیک‌های سرکوبگرانه، نیروهای پیشمرگه پیوسته این عملیات نظامی را خنثی کرده و مقاومت و عزم راسخ خود را به نمایش می‌گذاشتند. این پویایی به ویژه در 1987 مشهود بود، زمانی که فعالیت‌های پیشمرگه در منطقه بادینان به مرحله‌ای گسترده‌تر و فشرده‌تر ارتقا یافت. آزار و اذیت مداوم نیروهای دولتی توسط آن‌ها، وضعیت بی‌وقفه‌ای از درگیری ایجاد کرد.
در صبح روز 5 مه 1987، یک حمله بزرگ پیشمرگه علیه ستاد گردان خفیفه 111 در دره‌لوک، از توابع شهرستان آمدی، آغاز شد. این عملیات شامل واحدهای پیشمرگه از کمیته منطقه‌ای آمدی، سه گروه از کمیته منطقه‌ای گولان، دو گروه از شاخه یک، و یک نیروی ملی تحت فرماندهی دکتر روژ نوری شاویس، سرهنگ علی، و سید صالح بود. مشاور گردان، شیخ نوری بارزانی، نیز در طول نبرد حضور داشت.
پس از یک رویارویی شدید و خونین، پیشمرگه‌ها موفق شدند ستاد گردان و همچنین 81 موضع استراتژیک اطراف آن را تصرف کنند. این عملیات ضربه قابل توجهی به ارتش عراق وارد کرد و سلطه استراتژیک پیشمرگه در منطقه را بیش از پیش تقویت نمود ([3]).
در جریان این عملیات، نیروهای پیشمرگه متحمل تلفات قابل توجهی شدند، به طوری که 38 رزمنده به شهادت رسیدند و بیش از 40 نفر به اسارت درآمدند. در میان کسانی که توسط پیشمرگه‌ها دستگیر شدند، ستوان یکم عبدالحمید خطاب عبدالله، فرمانده هنگ، سه سرباز، یک افسر جانشین و سی مزدور (جاش) حضور داشتند. علاوه بر این، شانزده مزدور دیگر داوطلبانه تسلیم نیروهای پیشمرگه شدند.
نیروهای دولتی در این نبرد متحمل خسارات قابل توجهی شدند. پیشمرگه‌ها یک خودروی زرهی و نه خودروی نظامی را منهدم کردند و زرادخانه قابل توجهی از سلاح و تجهیزات را به غنیمت گرفتند. این موارد شامل 200 قبضه تفنگ کلاشنیکف، آرپی‌جی، یک خمپاره‌انداز 82 میلی‌متری، یک توپ ضدهوایی 5.14 میلی‌متری، یک مسلسل گرینوف، چهارده دستگاه ارتباط بی‌سیم، و مقدار زیادی مهمات برای توپخانه و آرپی‌جی بود. این منابع به طور قابل توجهی زرادخانه پیشمرگه را تقویت کرد و پیروزی قاطعی علیه ارتش عراق رقم زد.
پس از پایان حمله پیشمرگه در ساعت 1 بعدازظهر آن روز، هواپیماهای جنگی عراق یک عملیات بمباران تلافی‌جویانه را آغاز کردند که پایگاه‌ها و ستادهای پیشمرگه را هدف قرار می‌داد. در میان بمباران، نیروهای پدافند هوایی پیشمرگه موفق شدند با استفاده از یک موشک سان-7 یک فروند هلیکوپتر را سرنگون کنند. هفت سرباز حاضر در هلیکوپتر توسط پیشمرگه‌ها دستگیر شدند، از جمله یک سرهنگ هوانوردی به نام حمید سعید و خلبان اصلی، افسر یکم نزار عدنان. این دستاورد قابل توجه، روحیه نیروهای پیشمرگه را به شدت تقویت کرد.
با این حال، این حمله بدون هزینه نبود. پیشمرگه‌ها متحمل تلفات شدند که شامل شهادت یک رزمنده و مجروح شدن سه تن دیگر بود.
شایان ذکر است که توپخانه انقلابی نقش مهمی در این عملیات ایفا کرد و پایگاه‌ها و ستادهای ارتش عراق و نیروهای دولتی را در طول نبرد گلوله‌باران کرد. علاوه بر این، پیامدهای این حمله روحیه و اتحاد نیروهای پیشمرگه را برجسته کرد. در تاریخ 6 مه 1987، یک روز پس از حمله موفقیت‌آمیز پیشمرگه‌ها به نیروهای عراقی، پرزیدنت مسعود بارزانی، رهبر انقلاب کردستان، شخصاً از طریق ارتباط بی‌سیم با مقامات پیشمرگه مستقر در کوه گاره تماس گرفت. او پیروزی چشمگیرشان را به آن‌ها تبریک گفت.
منابع:[1] - https://ckb.wikipedia.org
[2] - هۆژین مەسعود سەرنى، شورەشا ئیلونێ ل دەڤەرا بەهدینان ١٠٦١- ١٩٧٥، چاپى یەکەم، ٢٠١٨.
[3] - مه‌سعود بارزانی، بارزانی و بزوتنه‌وە‌ی ڕزگاریخوازی كورد، به‌رگی چوارە‌م، ١٩٧٥-١٩٩٠ شۆڕشی گوڵان، به‌شی دووە‌م، چاپی یه‌كه‌م، چاپخانه‌ی ڕوكسانا، ٢٠٢١.