حکومت عراق از همان ابتدا تا پایان سال ١٩٦٩ با تمام نیرو و توان نظامی خود که دارای ٦ لشکر بود که چهار لشکر آن در مناطق کردستان مستقر بودند، با همکاری و هماهنگی نیروی هوایی و نیروهای مزدور (جاش) در حمله و هجوم به مناطق تحت کنترل انقلاب کرد دریغ نکرد، حملات و هجوم‌های آنان بیشتر مناطق کردستان را فرا گرفته بود، یکی از آن حملاتی که در آن زمان انجام داد نبرد دره آلانە بود در ١٣ ژوئیه ١٩٦٩.
آلانە دره‌ای است که در دامنه کوه کورک در شرق خلیفان واقع شده است، در همان دره روستای آلانە قرار دارد، پیداست که آن منطقه از همان آغاز انقلاب ایلول به جایگاه چشم‌داشت حکومت تبدیل شده بود، چرا که مکان استراتژیک مهمی برای پیوند دادن خلیفان و دره بالیسان و بیتواته بوده است، این امر باعث شده که چندین نبرد در آن رخ دهد، یکی از آن نبردهایی که در آن دره روی داد، آن حماسه‌ای بود که در ١٣ ژوئیه ١٩٦٩ در ساعت ٦ صبح، یک نیروی نظامی از تیپ ٢١ ارتش عراق با پشتیبانی هواپیما، تانک و توپخانه از خلیفان عملیات نظامی را آغاز کرد و به سوی دره پیشروی کردند تا روستای آلانە را اشغال کنند.
و پیداست که گردان بیتواته از نیروهای پیشمرگه کردستان از آن پیشروی نظامی ارتش عراق آگاه بودند، بنابراین آنها نیز به نوبه خود آمادگی‌های لازم را فراهم کرده بودند، هنگامی که نزدیک شدند، راه را بر آنان بستند و با آنان درگیر شدند، پس از یک نبرد ١٣ ساعتی، نیروی حکومت شکست خورد و به عقب بازگشت، در نتیجه خسارات جانی و مادی بسیاری به آنان وارد شد، چنانکه در گزارش آمده است بیش از ٥٠ سرباز آنان کشته و زخمی شدند، در این نبرد دستاوردهای پیشمرگه عبارت بودند از تعدادی سلاح‌های گوناگون مانند شصت تیر دگتاریوف، ٣ تفنگ سمینوف و یک توپ دو لول به همراه مقداری فشنگ و تجهیزات نظامی.
برای روز بعد، فرمانده گردان بیتواته از نیروهای پیشمرگه نامه‌ای برای فرماندهی تیپ ارتش حکومت فرستاد تا کسانی را بفرستند که اجساد کشته‌شدگان خود را که در میدان نبرد باقی مانده بود، بازگردانند. ضعف حکومت در این نبرد و چندین نبرد دیگر آشکار شد که پیشمرگه مجموعه‌ای از پیروزی‌های بزرگ را بر ارتش عراق ثبت کرده بود، همچنین خسارات جانی و مادی بسیاری به نیروهای حکومت وارد شده بود، تا جایی که دیگر توان مقابله با نیروی پیشمرگه را نداشت، بنابراین به ناچار به راه چاره دیگری روی آورد که گفتگو و توافق بود تا نفسی تازه کند و فرصتی بیابد که دوباره خود را سازماندهی کند و نیروها را برای دور دیگری از جنگ با کردها مسلح سازد.
منابع:١- آری کریم، چند صفحه زنده از انقلاب ایلول، انتشارات خبات، دهوک ١٩٩٩.
٢- مسعود بارزانی، بارزانی و جنبش آزادی‌خواهی کرد، جلد سوم، بخش دوم، انقلاب ایلول ١٩٦١-١٩٧٥، انتشارات وزارت فرهنگ، چاپ اول، اربیل، ٢٠٠٤.
٣- سنگر ابراهیم خوشناو، رویدادهای نظامی انقلاب ایلول ١٩٧٠-١٩٧٥، چاپ اول، اربیل، ٢٠٢٢.
٤- خوشوی علی کانی‌لنجی، خاطرات عزیز قازی حمد سورچی، انتشارات دانشفر، اربیل، ٢٠٢٣.