شهید محمد اول معروف به (حمه‌ی عه‌ول)، در سال ١٩٤٥ در روستای سرای سبحان آغای دشت شارزور از توابع استان سلیمانیه به دنیا آمده، ساکن روستای تپه‌رشی نزدیک سیدصادق بوده و به کسب و کار در بازار مشغول بوده، تا مقطع ابتدایی تحصیل کرده، متأهل بوده و دارای دو دختر و یک پسر بوده است.
در سال ١٩٦١ به نیروی پیشمرگه انقلاب ایلول پیوسته و در دسته حمه‌ی نریمان وابسته به شاخه شهید کمال سلیم وابسته به گردان ١٠ پنجوین از نیروی خبات حزب دموکرات کردستان پیشمرگه شده است. در ١ دسامبر ١٩٦١ در نبرد میان شانه دری و پنجوین و از ١ دسامبر ١٩٦١ تا ٣٠ دسامبر ١٩٦١ در نبردهای دشت شارزور، نبردهای منطقه هورامان، نبردهای اطراف پنجوین و کوه کوره‌میو، تازه‌ده، گلی تازه، کانی سێوه‌ی سورین، کوه خرنوک، سیامیوه، جومره‌سی، بانی بنوک، گرچینه، چناره و در ٢٥ دسامبر ١٩٦٦ در نبرد دفع حمله نظامی وقت عراق به کوه سورین و منطقه پنجوین شرکت کرده است.
در سال ١٩٧٤ درجه سرپلی را در شاخه احمد چقژی دریافت کرده، که شاخه چهارم وابسته به گردان بمو به فرماندهی حمه سور حسین وابسته به نیروی خبات بوده است. پس از مدتی حمه‌ی عه‌ول به عنوان سرپلی به شاخه پنج به فرماندهی عریف محمود سیاگوێزی وابسته به گردان پنجوین به فرماندهی نوری حمه علی وابسته به نیروی خبات منتقل شده است.
در ٣ آوریل ١٩٧٤ ارتش رژیم وقت عراق حمله گسترده‌ای را به سنگرهای نیروی پیشمرگه در کوه‌های اطراف دربندیخان آغاز کرد، آغاز حمله رژیم با توپخانه‌باران شدید بود و شاخه عریف محمود سیاگوێزی به سختی زیر توپخانه‌باران قرار گرفت و در نتیجه رحیم ماچو و حسن پیروز کلته‌کی شهید شدند و حمه‌ی عه‌ول، عریف محمود، عبدالله گورجی، عبدالرحمن عبدالله، جمال محمد عبدالله به سختی مجروح شدند، هر پنج مجروح توسط فرمانده گردان به بیمارستان شهر مریوان در کشور ایران منتقل شدند، اما حمه‌ی عه‌ول و جمال محمد عبدالله به دلیل شدت جراحات در بیمارستان مریوان به بیمارستان شهر سنندج منتقل شدند و در ١١ آوریل ١٩٧٤ پس از هشت روز ماندن در بیمارستان، حمه‌ی عه‌ول به دلیل شدت جراحات شهید شد.
منبع:١- آرشیو هیئت انسکلوپدیای حزب دموکرات کردستان.