احمد محمد ابوبکر، معروف به (فقیه احمد پشدری)، در سال ١٩٢٢ در روستای دلگه در منطقه پشدەر از توابع ناحیه هیرو شهرستان قلادزه استان سلیمانیه متولد شده است، در حجره طلاب علوم دینی درس خوانده است. متأهل بوده است. در سال ١٩٧٥ پس از شکست انقلاب ایلول (١٩٦١- ١٩٧٥) آواره کشور ایران شده و در روستای بیواران در کردستان ایران سکونت گزیده است، سپس به مجتمع سراو گرم در زهاب و از آنجا نیز به گرگان در استان مازندران منتقل شده است. پس از سکونت در آن شهر، به عنوان کارمند در اداره حفاظت از جنگل‌ها استخدام شده است. در سال ١٩٩١ با آغاز قیام مردمی کردستان جنوبی از ایران بازگشته و در آزادسازی شهر رانیه شرکت کرده است. در ٦ ژانویه ١٩٩٩ بر اثر سکته قلبی درگذشته است.
در سال ١٩٥٨ به صفوف حزب دموکرات کردستان پیوسته است، در سال ١٩٦١ در قیام روستای خلکان علیه دولت عراق شرکت کرده است، در همان سال به نیروی پیشمرگه انقلاب ایلول پیوسته و به همراه عباس مامند آغا و شیخ حسین بوسکین پیشمرگه شده و نزد بارزانی رفته است.
در سال ١٩٦٣ فقیه احمد پشدری، در گردان علی شعبان هُستانی وابسته به تیپ بیتواته در منطقه سروچاوه‌ی رانیه پیشمرگه شده است. در سال ١٩٦٤ به همراه رشید سندی برای خلع سلاح کردن جناح ابراهیم احمد به ماوت رفته است. در سال ١٩٦٦ به همراه نیرویی از پیشمرگه‌ها به فرماندهی ملا علی نیرویی و علی شعبان در منطقه بیتوین و چوارقورنه و چولیا علیه حمله ارتش عراق مقاومت کرده است، به دلیل دلاوری از سوی بارزانی یک تقدیرنامه و بیست و پنج دینار به عنوان جایزه دریافت کرده است. در سال ١٩٦٨ در روستای قرنی آغا به همراه دسته‌ای از پیشمرگه‌ها به کاروانی از ارتش عراق حمله کرده‌اند، در آن نبرد فقیه احمد پشدری به شدت زخمی شده و برای مداوا به تهران پایتخت ایران فرستاده شده است. در سال ١٩٦٩ پس از بهبودی به صفوف نیروی پیشمرگه بازمی‌گردد.
در سال ١٩٧٠ پس از توافقنامه ١١ مارس، به عنوان سرگرد منصوب می‌شود. در سال ١٩٧٤ پس از نقض توافقنامه ١١ مارس توسط دولت عراق و شعله‌ور شدن دوباره جنگ علیه انقلاب و مردم کرد، فقیه احمد پشدری دوباره به نیروی پیشمرگه پیوسته و در شاخه ٤ حزب و گردان ٣ نیروی بیتواته پیشمرگه شده است، در چندین نبرد شرکت کرده است، از جمله نبرد کوه خانزاد در منطقه سروچاوه، کوه ماکوک در بیتوین، که در همان نبرد دستش زخمی می‌شود. در سال ١٩٧٤ به فرماندهی گردان منصوب شده است.
در سال ١٩٧٦ سرپرستی کمیته تشکیلاتی مازندران حزب دموکرات کردستان را بر عهده داشته و یکی از مسئولان آن کمیته تشکیلاتی بوده است. در ٤ اکتبر ١٩٧٩ به عنوان عضو کنگره در نهمین کنگره حزب دموکرات کردستان شرکت کرده است، در سال ١٩٨٠ پس از پیروزی انقلاب اسلامی در ایران، فقیه احمد پشدری خانواده خود را به شهر نقده در کردستان ایران آورده و به نیروی پیشمرگه انقلاب گولان پیوسته و در نیروی ١٥ علی شعبان، درجه فرماندهی گردان یک را دریافت کرده است. در سال ١٩٨٣ به تشکیلات چهار حزب دموکرات کردستان منتقل شده است، که علی اسماعیل مسئول کمیته تشکیلاتی آن تشکیلات بوده است.
در سال ١٩٩١ پس از قیام مردمی کردستان، درجه فرماندهی نیروی ماکوک را در محور ٩ منطقه رانیه دریافت کرده است. در سال ١٩٩٢ در نبرد دفاع از حاکمیت قانون علیه نیروهای مسلح پ‌ک‌ک در کوه گله شعبان زخمی شده است. در سال ١٩٩٥ فقیه احمد پشدری، درجه فرماندهی هنگ ٦ را در تیپ ٧٠ حزب دموکرات کردستان در قسری دریافت کرده است، در سال ١٩٩٧ به شاخه ١١ حزب منتقل شده و به عنوان مسئول نظامی شاخه منصوب شده است.
در ١٦ آگوست ١٩٩٦ در پنجاهمین سالگرد (جشن طلایی) حزب دموکرات کردستان، به دلیل خدماتی که ارائه داده است، از سوی رئیس مسعود بارزانی مدال بارزانی به وی اهدا شده است.
منبع:١- آرشیو هیئت دانشنامه حزب دموکرات کردستان.