عشقی آرب بلافاصله پس از اعلام انقلاب ایلول به صفوف نیروهای پیشمرگه پیوست در ١١ سپتامبر ١٩٦١ نزد حارس بیدارونی بود و بارزانی جاویدان را در کوه پیرس همراهی کرد و در سال ١٩٦٢ به همراه بارزانی جاویدان به سوران و بالک گذشت و عشقی آراب با نیروهایش به فرماندهی حارس بیدارونی هنگام حمله نیروهای پیشمرگه به قلعه رایات به بالک و بشدر رفت و در جریان محاصره قلعه رایات توسط نیروهای پیشمرگه، در نیروهای پشتیبانی در کوه هلکورد برای جلوگیری از پیشروی ارتش عراق و افراد مسلح مزدور حضور داشت و در همان سال به سریشمه و از آنجا به کوه برادوست و بارزان بازگشت و در سال ١٩٦٣ در نبردها برای مقابله با حملات به منطقه شرکت کرد و در نتیجه دشمن مجبور به عقب‌نشینی شد و در همان سال با نیروهای حارس بیدارونی و بارزانی به سوران بازگشت و تا سال ١٩٦٥ در جبهه‌های نبرد ماند و در همان سال به دفتر سیاسی منتقل شد و مدیریت حراست بخش حفاظت از انقلاب به او محول شد که مسعود بارزانی مسئول آن بود و به این ماموریت تا سال ١٩٧٤ ادامه داد و پس از آن به عنوان فرمانده هنگ اول منصوب شد.
پس از شکست انقلاب ایلول سال ١٩٧٥، آغاز آن در مجتمع ربت در منطقه سردشت بود، سپس به نقده رفت و محافظ خانه بارزانی جاوید شد، به انقلاب گولان در سال ١٩٧٩ در میان نیروهای بارزان پیوست و به زیوه بازگشت و دکتر سعید احمد نادر را تا بیدار و کتینه همراهی کرد و آنها نیروها را در آنجا مستقر کردند، و از آنجا ضربات دردناکی به نیروها و مواضع رژیم از طریق یگان‌های سیار وارد کردند، و در سال ١٩٨٨ مقر خود را به حیات و وادی رش منتقل کرد، و پس از حملات بدنام انفال و حملات شیمیایی در بادینان، به شرق کردستان بازگشت، او در طول حضور خود در صفوف نیروهای پیشمرگه کردستان در ده ها نبرد شرکت کرد، از جمله نبردهای کوه برزیوه در منطقه بالک در سال ١٩٦٤، کوه پیران در سال ١٩٨٤، نبردهای کوه ورتی و دربی و رواندوز، در سال ١٩٩٥ مجروح شد، پدر و یکی از برادرانش در سال ١٩٣٧ در نبرد کوه بیدارون به شهادت رسیدند، همچنین برادر دیگرش در سال ١٩٨٨ در پشت روستای ککله در منطقه ميرگسور به شهادت رسید، نشان بارزانی جاوید توسط رئیس به وی اعطا شد مسعود بارزانی در کنگره سیزدهم حزب دموکرات کردستان سال ٢٠١٠، اکنون درجه سرهنگی دارد و همچنان به مبارزه خود در صفوف ارتش پیشمرگه کردستان ادامه می‌دهد.
منبع:١- آرشیو هیئت دانشنامه حزب دموکرات کردستان.