عزو قاسم ابراهیم در سال ١٩٣٠ در روستای بابکه وابسته به ناحیه پیران در شهرستان میرگه‌سور از استان اربیل متولد شده است.
کارنامه مبارزاتیعزیز قاسم ابراهیم، در ٢٣ مه ١٩٤٧ یاور ژنرال مصطفی بارزانی بوده و به سوی اتحاد جماهیر شوروی حرکت کرده است و در نبرد «گلی قطور» و نبرد «پل ماکو» شرکت کرده و پس از سختی و خستگی بسیار، در ١٨ ژوئن ١٩٤٧ از رودخانه ارس که در مرز میان ایران و اتحاد جماهیر شوروی قرار دارد، به سوی شوروی عبور کرده است.
پس از رسیدن به اتحاد جماهیر شوروی، در ١٩ ژوئن ١٩٤٧ به همراه تمامی همراهانش در شهر نخجوان در جمهوری آذربایجان به مدت چهل روز در مجتمعی سرباز که با سیم خاردار محصور شده بود، قرار داده شدند و توسط گروهی از سربازان نگهبانی می‌شدند و از نظر غذا، پوشاک و تردد مانند اسرای جنگی با آن‌ها رفتار شده است. سپس بنا بر تصمیم دولت شوروی، در میان مناطق آق‌دام، لاچین، آیولاغ و کلبجر در جمهوری آذربایجان تقسیم شدند. در ١٠ دسامبر ١٩٤٧ به پادگانی در کنار دریای خزر در باکو، پایتخت جمهوری آذربایجان منتقل شدند و در ٢٣ همان ماه، لباس نظامی به آن‌ها داده شد و به سرپرستی افسران جمهوری آذربایجان، روزانه هشت ساعت آموزش نظامی دیدند. در همان زمان، روزانه به مدت چهار ساعت توسط برخی از همراهانشان که سواد داشتند، به آن‌ها درس یادگیری زبان کردی داده می‌شد.
پس از رفتار بد جعفر باقروف با همراهان، تصمیم گرفته شد که کمپ نظامی در ٢٩ اوت ١٩٤٨ از جمهوری آذربایجان به مجتمع چرچوک در نزدیکی تاشکند، پایتخت جمهوری ازبکستان منتقل شود و در آنجا نیز آموزش نظامی را ادامه دادند.
در مارس ١٩٤٩ به همراه همراهان به صورت دسته و گروه با قطار در میان روستاهای اشتراکی اتحاد جماهیر شوروی تقسیم شدند و در مزارع کولخوز (زمین‌هایی که مردم از دولت می‌گرفتند و سپس سهم دولت را می‌دادند) کار می‌کردند.
پس از تلاش بسیار و ارسال چندین نامه توسط ژنرال بارزانی به استالین، سرانجام نامه‌ای به دست استالین می‌رسد که در آن بارزانی از دردهای همراهان خود می‌گوید و او نیز بلافاصله دستور تشکیل کمیته‌ای را برای بررسی وضعیت همراهان بارزانی می‌دهد و در نهایت تصمیم کمیته این می‌شود که همه آن‌ها در شهر «وریویسکی» جمع شوند، بنابراین نامبرده در ماه نوامبر ١٩٥١ به شهر وریویسکی در شوروی می‌رود.
در سال ١٩٥٨ جمهوری عراق به ریاست عبدالکریم قاسم تأسیس می‌شود، بنابراین نامبرده در ١٦ آوریل ١٩٥٩ به همراه همراهانش با کشتی «گروزیا» از راه بندر بصره در جنوب جمهوری عراق به کردستان بازگشته است. پس از شعله‌ور شدن انقلاب ایلول، عزو قاسم در سال ١٩٦٤ به انقلاب پیوسته و در نبردها شرکت داشته است.
منابع:١. حمید گردی، پوخته‌ی مێژوونامه (خلاصه تاریخ‌نامه)، چاپ اول، (اربیل - انتشارات آراس - چاپخانه وزارت آموزش - ٢٠٠٤ م).
٢. شعبان علی شعبان، هه‌ندێك زانیاری سیاسی و مێژوویی (برخی اطلاعات سیاسی و تاریخی)، چاپ سوم، (اربیل - چاپخانه روژهلات - ٢٠١٣ م).
٣. کاروان محمد مجید، بارزانییه‌كان له مه‌هاباده‌وه بۆ سۆڤێت (بارزانی‌ها از مهاباد تا شوروی)، چاپ اول، (سلیمانیه - چاپخانه په‌یوه‌ند - ٢٠١١ م).
٤. مجله هه‌تاو، شماره ١٥٤، سال ششم، اربیل، چاپخانه کردستان، جمعه، ١٥ آوریل ١٩٥٩ م.
٥. مسعود بارزانی، بارزانی و بزوتنه‌وه‌ی رزگاریخوازی كورد (بارزانی و جنبش رهایی‌بخش کرد) ١٩٣١ - ١٩٥٨، (دهوک - چاپخانه خه‌بات - ١٩٩٨ م).
٦. نجف‌قلی پسیان، له مهابادی خوێناوییه‌وه هه‌تا لێواره‌كانی ئاراس (از مهاباد خونین تا کرانه‌های ارس)، ترجمه: شوکت شیخ یزدین، چاپ اول، (پیرمام - یوبیل طلایی پارتی دموکرات کردستان - ١٩٩٦ م).
٧. آرشیو هیئت دانشنامه پارتی دموکرات کردستان.