زندگی‌نامه

عبدالکریم ابراهیم در روستای کلیت از توابع شهرستان شمذینان به دنیا آمده و در تاریخ ٢١ مارس ١٩٧٠ درگذشته است.

کارنامه مبارزاتی

عبدالکریم ابراهیم در ٢٣ ماه مه ١٩٤٧ همراه با ژنرال مصطفی بارزانی به سوی اتحاد جماهیر شوروی رهسپار شد و در نبرد «گلی قطور» و نبرد «پل ماکو» مشارکت کرد و پس از سختی و رنج بسیار، در ١٨ ژوئن ١٩٤٧ از رودخانه ارس که در مرز بین ایران و اتحاد جماهیر شوروی واقع شده، به سوی شوروی عبور کرد.

پس از رسیدن به اتحاد جماهیر شوروی، در ١٩ ژوئن ١٩٤٧ به همراه تمام یارانش در شهر نخجوان در جمهوری آذربایجان به مدت چهل روز در یک مجتمع روباز که با سیم‌خاردار محصور شده بود، مستقر شدند و توسط گروهی از سربازان نگهبانی می‌شدند و از نظر غذا، پوشاک و تردد، با آنان همانند اسرای جنگی رفتار شد. سپس بنا به تصمیم دولت شوروی میان مناطق آغدام، لاچین، آیولاخ و کلبجر در جمهوری آذربایجان تقسیم شدند. در ١٠ دسامبر ١٩٤٧ به اردوگاهی در کنار دریای خزر در باکو، پایتخت جمهوری آذربایجان منتقل شدند و در ٢٣ همان ماه، لباس نظامی دریافت کردند و تحت نظارت افسران جمهوری آذربایجان روزانه هشت ساعت تمرینات نظامی انجام می‌دادند. در همان حال، روزانه به مدت چهار ساعت توسط برخی از یارانشان که سواد داشتند، کلاس‌های آموزش زبان کردی برایشان برگزار می‌شد.

پس از بدرفتاری جعفر باقروف با یاران، تصمیم گرفته شد که اردوگاه نظامی در ٢٩ اوت ١٩٤٨ از جمهوری آذربایجان به مجتمع چرچوک در نزدیکی تاشکند، پایتخت جمهوری ازبکستان منتقل شود و در آنجا نیز به تمرینات نظامی خود ادامه دادند. 

در مارس ١٩٤٩ به همراه یارانش به صورت دسته‌ها و گروه‌ها با قطار میان روستاهای تعاونی اتحاد جماهیر شوروی تقسیم شدند و در مزارع کلخوز (زمین‌هایی که مردم از دولت می‌گرفتند و سپس سهم دولت را می‌پرداختند) کار می‌کردند. 

پس از تلاش‌های بسیار و ارسال نامه‌های متعدد از سوی ژنرال بارزانی به استالین، سرانجام نامه‌ای به دست استالین رسید که در آن بارزانی از رنج‌های یارانش سخن گفته بود و او نیز بی‌درنگ دستور تشکیل کمیته‌ای را برای تحقیق درباره وضعیت یاران بارزانی صادر کرد و سرانجام تصمیم کمیته بر این شد که همه آنان در شهر وریویسکی گرد هم آیند، بنابراین نامبرده در ماه نوامبر ١٩٥١ به شهر وریویسکی در شوروی رفت.

در سال ١٩٥٨ جمهوری عراق به ریاست عبدالکریم قاسم تأسیس شد، بنابراین نامبرده در ١٦ آوریل ١٩٥٩ به همراه یارانش با کشتی «گروزیا» از طریق بندر بصره در جنوب جمهوری عراق به کردستان بازگشت.  

منابع:

١- در یادداشت‌های فرمانده شهید حه‌سو میرخان ژاژوکی، ٦٢ روز همراه با بارزانی، رفتن بارزانی‌ها به اتحاد جماهیر شوروی، چاپ اول (اربیل - چاپخانه روشنبیر - ١٩٩٧م).

٢- مسعود بارزانی، بارزانی و جنبش آزادی‌خواهی کرد ١٩٣١ - ١٩٥٨، (دهوک - چاپخانه خه‌بات - ١٩٩٨م).

٣- آرشیو هیئت دانشنامه پارت دموکرات کردستان.