صالح علی محمود، در سال ١٩٢٩ در روستای خیرزوک از توابع ناحیه شیروان مزن در بخش میرگه‌سور استان اربیل متولد شده است. در سال ١٩٨٣ توسط حکومت بعث در مجتمع قوش‌تپه انفال شد.
تاریخچه مبارزاتدر ٢٣ مه ١٩٤٧ ژنرال مصطفی بارزانی را به سوی اتحاد جماهیر شوروی همراهی کرد و در نبرد گلی کتول (قطور) و نبرد پل ماکو شرکت نمود و پس از سختی‌ها و مشقت‌های فراوان، در ١٨ ژوئن ١٩٤٧ از رودخانه ارس که در مرز ایران و اتحاد جماهیر شوروی قرار دارد، به سوی شوروی عبور کرد.
پس از رسیدن به اتحاد جماهیر شوروی، در ١٩ ژوئن ١٩٤٧ به همراه تمامی همرزمانش در شهر نخجوان در جمهوری آذربایجان به مدت چهل روز در مجتمعی سرباز که با سیم‌خاردار محصور شده بود، نگهداری شدند و توسط گروهی از سربازان تحت محافظت قرار گرفتند و از نظر خوراک، پوشاک و رفت و آمد مانند اسرای جنگی با آن‌ها رفتار شد. سپس بر اساس تصمیم دولت شوروی، در مناطق آغدام، لاچین، آیولاخ و کلبجر در جمهوری آذربایجان توزیع شدند. در ١٠ دسامبر ١٩٤٧ به پادگانی در کنار دریای خزر در باکو، پایتخت جمهوری آذربایجان منتقل شدند و در تاریخ ٢٣ همان ماه، لباس نظامی دریافت کردند و تحت نظارت افسران جمهوری آذربایجان، روزانه هشت ساعت تمرینات نظامی انجام می‌دادند. در همان زمان، روزانه به مدت چهار ساعت توسط برخی از همرزمانشان که سواد داشتند، درس‌های آموزش زبان کردی به آن‌ها داده می‌شد.
پس از رفتار نامناسب جعفر باقروف با همرزمان بارزانی، تصمیم گرفته شد که کمپ نظامی در ٢٩ اوت ١٩٤٨ از جمهوری آذربایجان به مجتمع چرچوک در نزدیکی تاشکند، پایتخت جمهوری ازبکستان منتقل شود و در آنجا نیز به تمرینات نظامی خود ادامه دادند.
در مارس ١٩٤٩ به همراه همرزمانش به صورت گروه و دسته با قطار در میان روستاهای اشتراکی اتحاد جماهیر شوروی توزیع شدند و در مزارع کلخوز (زمین‌هایی که مردم از دولت اجاره می‌کردند و سپس سهم دولت را به آن بازمی‌گرداندند) کار می‌کردند.
پس از تلاش‌های بسیار و ارسال نامه‌های متعدد توسط ژنرال بارزانی به استالین، سرانجام نامه‌ای به دست استالین رسید که در آن بارزانی مشکلات و دردهای همرزمانش را شرح داده بود و او نیز بلافاصله دستور تشکیل کمیته‌ای برای بررسی وضعیت همرزمان بارزانی را صادر کرد و در نهایت تصمیم کمیته این شد که همگی در شهر وریویسکی گرد هم آیند، بنابراین صالح علی محمود در ماه نوامبر ١٩٥١ به شهر وریویسکی در شوروی رفت.
پس از انقلاب ١٤ ژوئیه ١٩٥٨ در عراق و بازگشت ژنرال مصطفی بارزانی، در ٢٥ فوریه ١٩٥٩ و بر اساس مواد سوم و هفتم و بند (أ) از ماده دهم و اجرای ماده (١١) با تکیه بر قانون اصلاح‌شده شماره ١٩ مصوب سال ١٩٥٩، وی و همرزمانش مشمول عفو عمومی شدند.
در سال ١٩٥٨ جمهوری عراق به ریاست جمهوری عبدالکریم قاسم تأسیس شد، نامبرده در ١٦ آوریل ١٩٥٩ به همراه همرزمانش با کشتی گروزیا از طریق بندر بصره در جنوب جمهوری عراق به کردستان بازگشتند.
در سال ١٩٨٣ پس از آغاز انفال بارزانی‌ها توسط رژیم بعث، صالح علی گرفتار موج انفال شد و همانند هزاران انفال‌شدۀ دیگر به شهادت رسید.
منابع:- حمید گردی، پوخته‌ی مێژوونامه (خلاصه تاریخ‌نامه)، چاپ اول، (اربیل - انتشارات آراس - چاپخانه وزارت آموزش و پرورش - ٢٠٠٤).
٢- شعبان علی شعبان، هه‌ندێك زانیاری سیاسی و مێژوویی (برخی اطلاعات سیاسی و تاریخی)، چاپ سوم، (اربیل - چاپخانه روژهه‌لات - ٢٠١٣).
٣- شوکت شیخ یزدین، یۆبیلی زێڕینی پێشمه‌رگه (یوبیل طلایی پیشمرگه)، چاپ اول، (پیرمام - چاپخانه خه‌بات - ١٩٩٦).
٤- عبدالرحمان ملا حبیب ابوبکر، عه‌شیره‌تی بارزان له نێوان ١٩٣١ - ١٩٩١ (عشیره بارزان بین سال‌های ... تا ...)، چاپ اول، (اربیل - چاپخانه وزارت فرهنگ - ٢٠٠١).