شوان میرخان بادین در سال ١٩٦٢ به انقلاب ایلول پیوست و به عنوان پیشمرگه نزد حسو میرخان دولمری مشغول به کار شد و در نبردهای شوش و شرمن از توابع شهر آکری و همچنین نبرد کوه آکری شرکت کرد. در سال ١٩٦٢ با بارزانی جاویدان به منطقه سوران عبور کرد و در همان سال در نبردهای کوه سفین، سیساوه، سبیلک، خلیفان، دره حیران و نازنین شرکت داشت. او به عنوان پیشمرگه در کنار طاهر عزیر آقا زراری خدمت کرد. در سال ١٩٦٨ به مقر بارزانی جاویدان در قسری و دیلمان منتقل شد و در سال ١٩٦٩ در نبردهای منطقه بارزان شرکت کرد. در همان سال و پس از آنکه ارتش عراق منطقه پشدَر را تحت کنترل خود درآورد، شوان میرخان یکی از ٧٠ پیشمرگه‌ای بود که به دستور بارزانی جاویدان برای آزادسازی موقعیت ماخوبزن در منطقه سنگسر اعزام شدند. پس از توافق ١١ مارس سال ١٩٧٠ به عنوان فرمانده گردان منصوب شد و مسئولیت انبارهای سلاح و مهمات انقلاب در منطقه حاج‌عمران به او واگذار گردید. پس از شکست سال ١٩٧٥، به مجتمع زیوه و از آنجا به شهر کرج رفت. او به انقلاب گولان در سال ١٩٧٩ پیوست و سپس به مجتمع زیوه بازگشت. در سال ١٩٨٠ با ١٠٠ پیشمرگه تحت نظارت زنده‌یاد ادریس بارزانی و شیخ محمد خالد به منطقه کتینه رفت و شش ماه در آنجا ماند.
در سال ١٩٨١ در یگان‌هایی که در مناطق بارزان، مێرگەسور و کورتو گشت‌زنی می‌کردند و ضربات مهلکی به دشمن وارد می‌ساختند، شرکت داشت. در سال ١٩٨٢ مجروح شد. در سال ١٩٨٨ در حماسه خواکورک شرکت کرد و پس از عملیات انفال و بمباران شیمیایی منطقه بادینان، به همراه دیگر پیشمرگه‌ها به شرق کردستان رفت و پس از قیام بزرگ سال ١٩٩١ به منطقه بارزان بازگشت.
دو تن از فرزندان خواهرش (کریم مصطفی حدو و مصطفی شکر مصطفی) به شهادت رسیدند. او نشان بارزانی را توسط رئیس مسعود بارزانی در جریان برگزاری سیزدهمین کنگره حزب دموکرات کردستان دریافت کرد. وی اکنون با درجه سرهنگی در فرماندهی بارزان به مبارزه خود ادامه می‌دهد.
منبع:١- آرشیو هیئت دانشنامه حزب دموکرات کردستان.