زندگینامه

در سال 1928 در روستای کانی‌دره از توابع بخش گورتوی شهرستان مێرگه‌سور در استان اربیل به دنیا آمد، در اتحاد جماهیر شوروی تحصیل کرد و در 15 فوریه 1954 در دانشگاه تاشکند پذیرفته شد و در 29 مارس 1959 مدرک تحصیلی خود را دریافت کرد. پس از بازگشت از اتحاد جماهیر شوروی، در سال 1959 در ادارات سلیمانیه و کرکوک به عنوان ناظر کشاورزی مشغول به کار شد، هم به زبان کردی و هم به زبان روسی تسلط داشت، در 18 آوریل 2007 درگذشت و در روستای کانی‌دره به خاک سپرده شد.

کارنامه

در 21 ژوئن 1932 به همراه خانواده‌اش به جمهوری ترکیه مهاجرت کرد، پس از شکست انقلاب دوم بارزان در 11 اکتبر 1945 به کردستان ایران رفت، در 31 مارس 1946 در میان نیروهای بارزانی در ارتش جمهوری دموکراتیک کردستان در مهاباد پیشمرگه شد و در نبردهای جبهه سقز در جمهوری دموکراتیک کردستان شرکت کرد.

در 19 آوریل 1947 تصمیم گرفت تحت فرماندهی ژنرال مصطفی بارزانی به مقاومت خود ادامه دهد، در 22 مه 1947 پس از نشست بزرگ در روستای دیر و تصمیم برای رفتن به اتحاد جماهیر شوروی با آن نیرو همراه شد، در 18 ژوئن 1947 از رود ارس در مرز بین‌المللی ایران با اتحاد جماهیر شوروی عبور کرد، در 19 ژوئن 1947 او و تمامی یارانش چهل روز در محوطه‌ای در اطراف ساکه‌دشت در نخجوان از جمهوری آذربایجان شوروی بازداشت شدند که اطرافشان با سیم‌های خاردار محصور شده بود، توسط سربازان محافظت می‌شدند و در زمینه غذا، پوشاک و رفت و آمد همانند اسرای جنگی با آنان برخورد می‌شد، سپس توسط مقامات اتحاد جماهیر شوروی جمع‌آوری شده و بر مناطق آغدام، لاچین و آیولاخ در جمهوری آذربایجان توزیع شدند، در 10 دسامبر 1947 به اردوگاه باکو در جمهوری آذربایجان شوروی منتقل شد و در 23 دسامبر 1947 آموزش نظامی دریافت کردند و لباس نظامی به آنان دادند و روزانه هشت ساعت زیر نظر افسران جمهوری آذربایجان شوروی آموزش نظامی و چهار ساعت خواندن و نوشتن کردی توسط پناهندگان باسواد به آنان آموزش داده می‌شد، در 29 اوت 1948 او و تمامی یارانش از جمهوری آذربایجان شوروی به منطقه چرچوک در نزدیکی تاشکند، پایتخت جمهوری ازبکستان شوروی منتقل شدند و در آنجا آموزش نظامی خود را ادامه دادند، در مارس 1949 او و یارانش با قطار در روستاها توزیع شدند و در مزارع کلخوز کار کردند، در نوامبر 1951، او به ورویسکی در اتحاد جماهیر شوروی بازگشت، در 16 آوریل 1959 به همراه یارانش با کشتی گیروزیا از طریق بندر بصره در جنوب جمهوری عراق به کردستان بازگشت، در سال 1961 در انقلاب سپتامبر شرکت کرد و در چندین نبرد حضور داشت، در سال 1975، پس از سقوط انقلاب سپتامبر، به عنوان پناهنده به ایران رفت، در سال 1984 در انقلاب مه شرکت کرد و در نبردها حضور داشت، در سال 2003 به کردستان بازگشت.

منابع:
  1. حمید گردی، چکیده تاریخ، چاپ اول، (اربیل - انتشارات آراس - چاپخانه وزارت آموزش - 2004).
  2. شابان علی شابان، چند اطلاعات سیاسی و تاریخی، چاپ سوم، (اربیل - چاپخانه روژهلات - 2013).
  3. عمر فاروقی، راهنمای خردمند زندگی و مبارزه زنده‌یاد ملا مصطفی بارزانی، چاپ 2، (اربیل - چاپخانه وزارت آموزش - 2002).
  4. عبدالرحمن ملا حبیب ابوبکر، ایل بارزان در میان 1931 - 1991، چاپ 1، (اربیل - چاپخانه وزارت فرهنگ - 2001).
  5. عبدالله غفور، فرهنگ جغرافیای اربیل، (اربیل - انتشارات آکادمی کردی - چاپخانه حاجی هاشم - 2015).
  6. کاروان محمد مجید، بارزانی از مهاباد تا اتحاد جماهیر شوروی، چاپ 1، (سلیمانیه - چاپخانه په یوه ند - 2011).
  7. مجله هتاو، شماره 154، سال 6، اربیل، چاپخانه کردستان، جمعه، 15.04.1959.
  8. در یادبود سرلشکر شهید هسو میرخان جاژوکی، 62 روز همراه بارزانی، رفتن بارزانی‌ها به اتحاد جماهیر شوروی، چاپ اول (اربیل - چاپخانه فرهنگ - 1997).
  9. لیث عبدالمحسن جواد الزبیدی، انقلاب 14 ژوئیه 1958 در عراق، (بغداد - انتشارات دار الرشید - 1979).
  10. مسعود بارزانی، بارزانی و جنبش آزادی‌خواهی کرد 1931 - 1958، (دهوک - چاپخانه خبات - 1998).
  11. ناجی طه برواری، همرزم بارزانی عزیز قاضی خاطرات خود را بازگو می‌کند، بخش 3، مجله متین، شعبه یکم حزب دموکرات کردستان - یگگرتو، شماره 49، دوره سوم، دهوک، چاپخانه هاوار، فوریه 1996.
  12. نجف‌قلی پسیان، از مهاباد خونین تا کرانه‌های ارس، مترجم: شوکت شیخ یزدین، چاپ 1، (پیرمام - جشن طلایی حزب دموکرات کردستان - 1996).
  13. آرشیو هیئت دانشنامه حزب دموکرات کردستان.