سلیمان صالح براخاس قادر، معروف به (سلیمانی فاته)، در سال ١٩٤٧ در روستای کانی‌کوه در منطقه شمیران از توابع شهرستان دربندیخان به دنیا آمد. او روستایی بود و به کشاورزی می‌پرداخت. دوره ابتدایی را به پایان رساند. در سال ١٩٧٥ به ایران پناهنده شد و در شهرهای مریوان و سرپل ذهاب اقامت گزید. در اوایل سال ١٩٧٦ به کردستان بازگشت و در اواخر سال ١٩٧٦ بار دیگر به ایران پناهنده شد و در شهر مریوان سکونت یافت. او با محبوبه معروف ازدواج کرد و دارای دو پسر و دو دختر (سرباز، سلمان، کوچر و بیان) بودند.
سوابق مبارزاتیسلیمان صالح براخاس در سال ١٩٦٣ به صفوف پیشمرگه‌ها در نیروهای شمیران به فرماندهی حمه شمیرانی پیوست. نیروی شمیران در آن زمان نیرویی مستقل بود که دستورات خود را از فرماندهی انقلاب می‌گرفت و محدوده فعالیت‌هایش مناطق شمیران و نوریلی بود، اما پس از تکمیل تشکیلات نظامی انقلاب ایلول در سال ١٩٦٥، همانند گذشته به عنوان نیرویی مستقل باقی ماند و به نیروهای «خبات» حزب دموکرات کردستان ملحق شد.
او در نبرد زماکو در سال ١٩٧٤ در رویارویی با سربازان رژیم و در درگیری با نیروهای پیشمرگه حزب دموکرات کردستان ایران در سال ١٩٨٠ در تنگه دزلی به شدت مجروح شد. در سال ١٩٧٥ به ایران پناهنده شد و در اوایل سال ١٩٧٦ به کردستان بازگشت و به جنوب عراق تبعید شد. اواخر سال ١٩٧٦ دوباره به ایران پناهنده شد و به نیروهای شمیران پیوست. او در طول انقلاب ایلول مناصب فرمانده دسته و فرمانده گروهان را در نیروهای شمیران بر عهده گرفت و در سال ١٩٨٠ در جریان انقلاب گولان به سمت فرمانده گردان شمیران از نیروهای هورامان به فرماندهی نادر هورامی منصوب شد. در سال ١٩٨١ و پس از بازپس‌گیری کوه شرام توسط پیشمرگه‌ها، رژیم بعث بار دیگر سنگرهای پیشمرگه‌ها را بمباران کرد و سلیمان صالح در اثر این بمباران به شدت مجروح شد. همرزمان پیشمرگه‌اش او را به «مله خورد» منتقل کردند و از آنجا با بالگرد دولت ایران به بیمارستانی در تهران منتقل شد. او پس از گذراندن یک شب در بیمارستان، بر اثر شدت جراحات به شهادت رسید و پیکرش در آرامستان شهر مریوان به خاک سپرده شد.
منبع:آرشیو هیئت دانشنامه حزب دموکرات کردستان.