سعد عبدالله عثمان سبحان، معروف به ماموستا سعد، ب. گوران، اگر و هیوا، در سال ١٩٦٨ به صفوف حزب دموکرات کردستان پیوست، در سال ١٩٩٣ توسط نمایندگان کنگره یازدهم حزب دموکرات کردستان به عنوان عضو کمیته مرکزی حزب دموکرات کردستان - متحد انتخاب شد، در سال ١٩٩٩ توسط نمایندگان کنگره به عنوان عضو کمیته مرکزی حزب دموکرات کردستان کنگره دوازدهم انتخاب شد، در ٢٠ دسامبر ١٩٩٩ در شورای ملی کردستان سوگند یاد کرد و به عنوان وزیر کشاورزی و آبیاری حکومت اقلیم کردستان (کابینه چهارم) منصوب شد.
زندگینامهسعد عبدالله عثمان سبحان، معروف به ماموستا سعد، ب. گوران، اگر و هیوا، در سال ١٩٤٩ در شهر اربیل متولد شد، تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در شهر اربیل به پایان رساند، در سال ١٩٦٩ بخش تاریخ دانش‌سرای تربیت معلم اربیل را به پایان رساند، در سال ١٩٧٥ پس از شکست انقلاب ایلول ابتدا رو به پادشاهی ایران آورد، در سال ٢٠٠١ مدرک کارشناسی خود را در رشته حقوق از دانشگاه صلاح‌الدین (اربیل) دریافت کرد، پدر دکتر چنار سعد عبدالله عضو شورای رهبری حزب دموکرات کردستان است، در ١ فوریه ٢٠٠٤ در یک عملیات انتحاری توسط یکی از اعضای گروه (القاعده) در داخل مقر کمیته شاخه دو در اربیل، در حین جشن تبریک عید در میان توده‌های مردم شهر اربیل شهید شد. به زبان‌های کردی، عربی، فارسی و انگلیسی تسلط داشت.
کارنامه مبارزاتیدر سال ١٩٦٣ به صفوف اتحادیه دانشجویان کردستان پیوست و با نام مستعار «اگر» شناخته می‌شد، در سال ١٩٦٧ با نام مستعار «هیوا» شناخته می‌شد، در سال ١٩٦٨ به صفوف حزب دموکرات کردستان پیوست و در سال ١٩٧٤ به صفوف نیروی پیشمرگه پیوست، در روز ٧ ماه مه ١٩٧٤ به همراه ٤١ دانشجو دیگر در پنجمین دوره مدرسه کادرسازی حزب دموکرات کردستان در روستای زینی شیخی در استان اربیل شرکت کرد و در ٨ اوت ١٩٧٤ با رتبه اول فارغ‌التحصیل شد، در سال ١٩٧٤ عضو کمیته منطقه رواندز وابسته به کمیته شاخه دو حزب دموکرات کردستان بود، در سال ١٩٧٥ پس از شکست انقلاب ایلول ابتدا رو به پادشاهی ایران آورد و خیلی زود به اقلیم کردستان بازگشت، در سال ١٩٧٥ به صفوف جنبش سوسیالیستی کردستان پیوست، در سال ١٩٧٦ اولین داستان کوتاه خود را تحت عنوان (دارگوێزه‌كان - گردوستان) در مجله «روژی کوردستان» منتشر کرد، در سال ١٩٧٧ برای مدت کوتاهی توسط دستگاه امنیت عمومی حکومت عراق به اتهام فعالیت کردی بازداشت شد، در اوایل ماه آوریل ١٩٧٩ برای بار دوم توسط امنیت اربیل وابسته به مقامات حزب بعث سوسیالیست عرب بازداشت و سپس آزاد شد.
در سال ١٩٧٩ به صفوف نیروی پیشمرگه حزب سوسیالیست کردستان پیوست، در سال ١٩٨٠ یکی از بنیان‌گذاران «جوقد» (جبهه کردستانی) برای مخالفان رژیم صدام حسین (١٩٣٧ـ٢٠٠٦) معروف به صدام تکریتی بود، در سال ١٩٨١ توسط نمایندگان کنگره به عنوان عضو کمیته مرکزی حزب سوسیالیست کردستان (کنگره اول) انتخاب شد، در سال ١٩٨٨ به عنوان عضو دفتر رسانه‌ای جبهه کردستانی انتخاب شد، در سال ١٩٩١ در قیام اقلیم کردستان شرکت کرد، در ٩ مارس ١٩٩١ در آزادسازی شهرک کویه از توابع استان اربیل شرکت کرد و برای توده‌ها سخنرانی کرد، در سال ١٩٩١ در دومین نبرد حماسه کورِ در مرزهای استان اربیل علیه یک تیپ زرهی ارتش عراق شرکت کرد، در ١٩ مارس به نمایندگی از حزب سوسیالیست کردستان در نشست جبهه کردستانی به منظور تعیین زمان برگزاری انتخابات شورای ملی کردستان و بررسی وضعیت اقتصادی و امنیتی اقلیم کردستان شرکت کرد، در اوایل سال ١٩٩٢ به نمایندگی از حزب سوسیالیست کردستان در نشست جبهه کردستانی به منظور تأسیس کمیته عالی نظارت بر انتخابات شورای ملی کردستان شرکت کرد، در ٧ آوریل ١٩٩٢ در نشست گسترده پیرمام جبهه کردستانی به منظور آمادگی برای فرآیند انتخابات شورای ملی کردستان شرکت کرد، در سال ١٩٩٢ نامزد لیست «یکگرتن» (اتحاد) برای فرآیند انتخابات شورای ملی کردستان بود.
در روز پنجشنبه ٢٠ اوت ١٩٩٢ در شهر اربیل در کنگره اول حزب «یکگرتنی کوردستانی» (اتحاد کردستانی) شرکت کرد و در روز پنجشنبه ٢٧ اوت ١٩٩٢ توسط نمایندگان کنگره به عنوان عضو کمیته مرکزی حزب «یکگرتنی کوردستانی» انتخاب شد، در سال ١٩٩٢ به عنوان مسئول دستگاه سازمان‌های حرفه‌ای و توده‌ای و عضو دستگاه پژوهش و تحقیق (حزب یکگرتنی کوردستانی) منصوب شد، در سال ١٩٩٣ در کنگره دوم حزب یکگرتنی کوردستانی در شهر اربیل به منظور انحلال حزب یکگرتنی کوردستانی و اتحاد با حزب دموکرات کردستان شرکت کرد، در سال ١٩٩٣ توسط نمایندگان کنگره به عنوان عضو کمیته مرکزی حزب دموکرات کردستان - متحد کنگره یازدهم انتخاب شد، در سال‌های (١٩٩٣-١٩٩٩) در کادر بیست و هفتم کمیته شاخه دو اربیل حزب دموکرات کردستان، مسئول کمیته شاخه شد، در سال ١٩٩٩ توسط نمایندگان کنگره به عنوان عضو کمیته مرکزی حزب دموکرات کردستان کنگره دوازدهم انتخاب شد، در ٢٠ دسامبر ١٩٩٩ در شورای ملی کردستان سوگند یاد کرد و به عنوان وزیر کشاورزی و آبیاری حکومت اقلیم کردستان (کابینه چهارم) منصوب شد، در تاریخ ١٤ نوامبر ٢٠٠٢ به دستور رئیس مسعود بارزانی به عنوان عضو کمیته پشتیبانی کمیته شاخه دو اربیل برای ارتباط با توده‌ها تعیین شد، در سال ٢٠٠٤ به عضویت دفتر سیاسی حزب دموکرات کردستان درآمد، در سال ٢٠٠٤ مسئول کمیته شاخه دو اربیل شد.
از آثار او:
- تاقه مال (تک‌خانه) ـ ١٩٨٧.
- مردی که می‌خندد - ١٩٨٨، ترجمه.
- نوشیروان مصطفی از شیر تا پیری - چند نکته درباره کتاب پنجه‌ها یکدیگر را می‌شکنند - ١٩٩٨.
- عواملی که مسئله کرد را تشکیل می‌دهند - بدون سال، ترجمه.
- امروز نه فردا - ٢٠٠٤.
- الارهاب الدولي في ضوء قرارا مجلس الأمن ١٣٧٣.
- آرشیو هیئت دانشنامه حزب دموکرات کردستان.