در شب 11/12 نوامبر 1986، ارتش عراق با پشتیبانی توپخانه و هواپیماهای جنگی حملاتی را به مناطق اطراف زاخو آغاز کرد، جایی که ستاد کمیته منطقه‌ای زاخو در حزب دمکرات کردستان (KDP) واقع شده بود. کارزار نظامی دولت و نیروهای مسلح دولتی شامل ارتفاعات دلایی بود، در نتیجه ارتباط کمیته منطقه‌ای زاخو و نیروهای پیشمرگه در منطقه از سایر مناطق قطع شد. کمیته منطقه‌ای دهوک با رهبری انقلابی تماس گرفت تا اطلاع دهد که نبرد سنگینی در مرز بین دهوک و زاخو در جریان است. هواپیماهای جنگی به شدت جبهه‌های پیشمرگه را بمباران می‌کردند؛ در اثر این بمباران، پیرمردی به نام حاجی نبی به شهادت رسید و چهار زن و کودک در حملات هوایی به روستای کانی پونگ مجروح شدند. پیرمرد دیگری نیز در حملات هوایی در روستای زیوی نزدیک ستاد شاخه یکم حزب دمکرات کردستان (KDP) کشته شد و حملات هوایی ادامه یافت([1]).
بدیهی است که هدف دولت عراق از حمله به ستادها و جبهه‌های پیشمرگه در منطقه بادینان، سرکوب صدای انقلاب به دلیل فعالیت‌ها و حملاتی بود که به طور مداوم در مناطق مختلف به شکل عملیات‌های پارتیزانی علیه نیروهای دولتی با حمله به سنگرهای نظامی، پایگاه‌ها، ستادها و ایجاد کمین در جاده‌ها انجام می‌شد که بدون شک خسارات زیادی به نیروهای نظامی عراق از یک سو وارد می‌کرد و از سوی دیگر، دولت را در موقعیت خطرناکی قرار می‌داد که باعث احساس ناامنی در دولت می‌شد([2]). زیرا شاخه‌ها، کمیته‌های منطقه‌ای، سازمان‌ها و نیروهای پیشمرگه در مناطق به گونه‌ای پراکنده بودند که هر کدام در حوزه صلاحیت خود فعال بودند([3]).
حملات ارتش و نیروهای مسلح دولتی به ستادها و جبهه‌های پیشمرگه برای چندین روز در مرزهای هر دو منطقه دهوک و زاخو ادامه یافت. در 13 اکتبر 1986، منطقه دهوک به رهبری انقلابی اطلاع داد که حملات متراکم دولت به منطقه زاخو رسیده و ستاد منطقه را اشغال کرده است و هواپیماها همچنان به بمباران منطقه ادامه می‌دهند. شایان ذکر است که دفاع نیروهای پیشمرگه و موضع‌گیری در برابر نیروهای دولتی، به‌ویژه مزدوران (جاش)، باعث شد پیشروی و حملات آن‌ها در ساعت 4 بعد از ظهر روز 14 اکتبر 1986 شکست بخورد([4]).
حملات ارتش و نیروهای مسلح عراق به مناطق انقلابی نشان می‌دهد که دولت همواره تلاش کرده است قدرت خود را به تمامی بخش‌های کردستان گسترش دهد تا انقلاب را در تمامی مناطق خاموش کند و فعالیت‌های آنان را مختل نماید.
منبع:- مه‌سعود بارزانی: بارزانی و بزوتنه‌وه‌ی ڕزگاریخوازی كورد، به‌رگی چواره‌م، 1975-1990 شۆڕشی گوڵان، به‌شی دووه‌م، چاپی یه‌كه‌م، چاپخانه‌ی ڕوكسانا، 2021.
- شیمال زێباری: هنده‌ك ڕاستیێن ڤه‌شارتی د شۆڕشا گولانێدا، چاپی یه‌كه‌م، چاپخانه‌ی ڕۆژهه‌ڵات، هه‌ولێر – 2015.
- حاجى میرخان دۆڵەمەرى: گەڕان بە دواى دادپەروەرىیدا، بەرگى یەکەم، چاپى دووەم، کوردستان – ٢٠٢١.
[1] مه‌سعود بارزانی: بارزانی و بزوتنه‌وه‌ی ڕزگاریخوازی كورد، به‌رگی چواره‌م، 1975-1990 شۆڕشی گوڵان، به‌شی دووه‌م، چاپی یه‌كه‌م، چاپخانه‌ی ڕوكسانا، 2021، ل٦٣.
[2] شیمال زێباری: هنده‌ك ڕاستیێن ڤه‌شارتی د شۆڕشا گولانێدا، چاپی یه‌كه‌م، چاپخانه‌ی ڕۆژهه‌ڵات، هه‌ولێر – 2015، ل٣٤٥.
[3] حاجى میرخان دۆڵەمەرى: گەڕان بە دواى دادپەروەرىیدا، بەرگى یەکەم، چاپى دووەم، کوردستان، ٢٠٢١، ل٢٥١.
[4] مه‌سعود بارزانی: هەمان سەراوە، ل ٦٤.