به دلیل تداوم عملیاتهای پیشمرگه، نیروهای نظامی، مسلح و امنیتی رژیم بعث همواره در تنگنا به سر می‌بردند. اگر تنها ماه آوریل ١٩٨٦ را به عنوان نمونه در نظر بگیریم، ده‌ها عملیات در آن انجام شده و خسارات جانی و مالی بسیاری به نیروهای حکومت وارد آمد. این یک برنامه موفق در انقلاب بود که مبارزه پارتیزانی، تداوم عملیات‌ها، در تنگنا قرار دادن طرف مقابل و ایجاد ترس در صفوف آنها را بازتاب می‌داد. در راستای همین تداوم، کمیته منطقه زاخوی حزب دموکرات کردستان در ژانویه ١٩٨٦، اعضای کمیته و مسئولان سازمان‌ها را فراخواند تا در آن ماه عملیاتی را با هدف وارد کردن ضربه‌ای به نیروهای رژیم بعث انجام دهند. بر این اساس، در آن دوره نیروهای پیشمرگه در چارچوب تشکیلات حزبی به صورت شاخه، منطقه و سازمان سازماندهی شده بودند.
آغاز عملیات با تشکیل یک گروه ١٠-١٥ نفری از پیشمرگه‌ها و چند پیشمرگه متخصص در خنثی‌سازی مین، جهت پاکسازی مسیر حمله از مین، آغاز شد؛ چرا که ارتش عراق برای حفاظت از رابایاها، اطراف آنها را مین‌گذاری کرده بود. عملیات آغاز شد و آن نیروی پیشمرگه مأموریت یافتند تا در منطقه گولی تا باتیفا گشتی بزنند تا مواضع نیروهای حکومت را شناسایی و اطلاعات لازم را برای حمله جمع‌آوری کنند. نیروی پیشمرگه در تاریخ ١٦ ژانویه ١٩٨٦ حرکت خود را از میان روستاها و مناطق آن نواحی آغاز کردند و مجموعه‌ای از اطلاعات را جمع‌آوری نمودند؛ از جمله اینکه دو رابای متعلق به نیروهای مزدور (جاش) در بالای پیچ‌های زریزه وجود داشت که شب‌ها یکی از رابایاها را تخلیه می‌کردند و همگی در یک رابایا جمع می‌شدند و روزها دوباره به جایگاه خود بازمی‌گشتند. این مکان مناسبی برای اجرای عملیات بود. پیشمرگه‌ها به رابایای تخلیه شده رفتند و سپس خود را به رابایای دیگر به نام شکیرا نزدیک کردند، (٣٠ - ٤٠) هیچ مینی مشاهده نکردند، اگرچه قله ارتفاعات با برف پوشیده شده بود. آنها تمامی نقاط حمله به رابایا را تعیین کردند، سپس بازگشتند و به نیروی پیشمرگه اطلاع دادند که تدارکات انجام شده و زمان اقدام فرا رسیده است.
سازمانهای شرکت‌کننده در آن عملیات عبارت بودند از: سازمانهای (شهید محمد صالح، شهید محمد محمود، شهید محو گودا، شنگار) به همراه دسته‌ای وابسته به کمیته منطقه زاخو. طرح حمله به گونه‌ای تنظیم شد که سرپرستی عملیات به سعید بوسیلی سپرده شد، عثمان قاسم مسئول حمله تعیین گردید و پنج نقطه برای هدف‌گیری با (آر پی جی) تعیین شد تا هر طرف از سمت خود به رابایا ضربه بزنند. ساعت صفر ١٢:٣٠ تعیین شد تا حمله اول انجام شود. ٢٠ تا ٣٠ پیشمرگه تحت سرپرستی ابو برو آماده شدند تا به همراه یک خمپاره‌انداز ٥٧ میلی‌متری در رابای تخلیه شده مستقر شوند تا به عنوان نیروی پشتیبانی در صورت بروز هرگونه مشکل در حین حمله، از آنجا عملیات را پشتیبانی کنند. نیروی دیگری متشکل از ١٠ تا ١٥ پیشمرگه نیز در مکانی برای جلوگیری از هرگونه نیروی وابسته به ارتش عراق در صورت قصد حمله به محل عملیات، آماده شدند.
در ١٩ ژانویه ١٩٨٦ نیروی پیشمرگه برای انجام مأموریت تعیین شده حرکت خود را آغاز کرد. کارها دقیقاً طبق نقشه پیش رفت، پیش از زمان مقرر تمامی پیشمرگه‌ها به محل خود رسیدند و منتظر فرمان بودند. ساعت ١٢:٣٠، عثمان قاسم مسئول عملیات به دسته‌های (آر پی جی) دستور داد که اقدام کنند. از هر پنج نقطه، آتش آر پی جی‌ها به سمت رابایا شب تاریک را به روز روشن تبدیل کرد. برای مدت (٢٠ - ٣٠) دقیقه درگیری به همین شکل ادامه داشت، اما مقاومت رابایا رفته‌رفته ضعیف‌تر می‌شد. سپس مرحله دوم حمله آغاز شد که طی آن دسته‌ای از پیشمرگه‌ها خود را به نزدیکی دیوار رابایا رساندند، پس از آنها دسته‌ای دیگر به همان شکل به پای دیوار رابایا رسیدند و با نارنجک و سلاح‌های دستی حمله کردند تا اینکه مقاومت رابایا به طور کامل از بین رفت. کسانی که کشته شدند، کشته شدند و مابقی از بخش شمالی فرار کردند و رابایا را رها کردند. پیشمرگه‌ها وارد رابایا شدند و آن را تصرف کردند و با چند شلیک به هوا که نشانه پیروزی بود، سپس وسایل آنها را جمع‌آوری کرده و به آتش کشیدند.
پس از پایان کار مهم خود و جمع‌آوری غنایم که شامل ٥ قبضه کلاشینکف، یک آر پی جی، یک دستگاه بی‌سیم، ٣ صندوق فشنگ کلاشینکف، ٣٠ نارنجک دستی و ٥٠ خشاب کلاشینکف بود، تصمیم به عقب‌نشینی گرفتند و محل را ترک کردند. شایان ذکر است که در آن عملیات هیچ خسارتی به نیروی پیشمرگه وارد نشد. خسارت نیروهای مزدور نیز علاوه بر غنایمی که ذکر شد، دو جنازه آنها بود که در رابایا به دست نیروی پیشمرگه افتاد.
منابع:-
مسعود بارزانی، بارزانی و جنبش آزادی‌خواهی کرد، جلد چهارم، ١٩٧٥-١٩٩٠ انقلاب گولان، بخش دوم، چاپ اول، انتشارات روکسانا، ٢٠٢١.
-
محمد مراد، خبات چیا، خاطرات و سرگذشت‌های انقلاب گولان بین سال‌های (١٧٦-١٩٨٩)، انتشارات کردستان – زاخو، ٢٠٠٧.
-
غازی عادل گردی، پیشمرگه‌ای در خدمت راه بارزانی، حاجی بیروخی، جلد دوم، چاپ دوم، ترکیه- ٢٠٢١.