احمد عبدالقادر احمد سلیمان معروف به احمد بکراویی، در سال ١٩٤٢ در روستای بکراوه از توابع ناحیه سیروان استان حلبچه متولد شد، روستانشین بود و به کشاورزی اشتغال داشت، همسر احمد بکراویی امنه محمد و نام دخترانشان کویستان و آشتی است.
کارنامه مبارزاتیاحمد بکراویی در سال ١٩٦١ به عنوان پیشمرگه در شاخه چهار به فرماندهی جمال نامیق وابسته به گردان خبات حزب دموکرات کردستان، در نبرد حلبچه، نبرد دشت شهرزور، نبرد هورامان، نبرد دربندیخان شرکت کرد، در سال ١٩٦٥ درجه سرپلی را در گردان هفت بیاره به فرماندهی جمال نامیق وابسته به نیروهای خبات دریافت کرد، در سال ١٩٦٨ درجه سرلقی را در گردان هفت بیاره دریافت کرد.
در تاریخ ٢٤ ماه مه ١٩٦٩ به دستور فرماندهی انقلاب، گروهی از پیشمرگه‌ها که شامل عزیز اتروشی، علی رهاش، منوچهر بیگ ایناخی و احمد بکراویی بودند به کوه شنروه می‌روند، ابتدا برای دیدار با پدر علی هاواری به روستای هاوار می‌روند تا از او کمک بگیرند، پدر علی هاواری به عنوان راهنما و فرد آشنا به منطقه، علی هاواری را به همراه آنان می‌فرستد و همان روز به سنگرهایشان در گلی اشکفتان در کوه شنروه می‌رسند، در آن هنگام خبری به گروه ابراهیم احمد می‌رسد که در آن زمان از انقلاب جدا شده بودند و حزب دموکرات کردستان، مبنی بر اینکه عزیز اتروشی در کوه شنروه است، بنابراین گروه ابراهیم احمد نقشه حمله‌ای فوری می‌کشند و شروع به آماده‌سازی کرده و به آنان حمله می‌کنند که در نتیجه عزیز اتروشی و منوچهر بیگ به شهادت می‌رسند و علی هاواری به سختی مجروح می‌شود و با وجود جراحت خود را از سنگرها دور می‌کند، پس از چند دقیقه در نزدیکی سنگرهایشان علی هاواری به شهادت می‌رسد و پیکرش به دست آن گروه نمی‌افتد، اما جلال طالبانی پیکر هر چهار شهید عزیز اتروشی، منوچهر بیگ ایناخی، احمد بکراویی و علی رهاش را با چهارپا از کوه شنروه به داخل شهر حلبچه می‌کشد و پیکرهای آنان را به شدت مثله می‌کند، در داخل شهر حلبچه، روحانیون و گروهی از شخصیت‌های شهر بر سر راه آنان می‌روند، پس از درخواست‌های بسیار، پیکرها را تحویل می‌گیرند و همان زمان قطعه زمینی را در دروازه شهر حلبچه به صورت جمعی می‌خرند و به خاک می‌سپارند و نام آن را قبرستان شهدا می‌گذارند.
منبع:آرشیو هیئت دانشنامه پارتی حزب دموکرات کردستان.