در سال ١٩٦٧ به نیروی پیشمرگ انقلاب سپتامبر پیوست و در شاخه بالک پیشمرگ شد و تا سال ١٩٧٠ در آنجا به انجام وظیفه پیشمرگایتی ادامه داد. در سال ١٩٧٠ در کمیته منطقه بالک با محمدامین رشکه بود. پس از توافق ١١ مارس سال ١٩٧٠ به عنوان نگهبان مرزی در منطقه رواندز منصوب شد. در سال ١٩٧٤ پس از شروع مجدد جنگ میان حکومت و نیروی پیشمرگ انقلاب سپتامبر، احمد برنو به صفوف پیشمرگ‌های نیروی کاروخ به فرماندهی سید سلیم بازگشت. سپس به قسری و برده‌زرد در نزدیکی روستای رایات منتقل شد و به عنوان نگهبان مقر بارزانی منصوب گردید.
در سال ١٩٧٦ پس از آغاز انقلاب گولان به شهر کرج رفت و با ادریس بارزانی دیدار کرد. سپس به همراه عریف احمد و محمد رواندزی و مصطفی الیاس به نیروی پیشمرگ به فرماندهی ملازم یونس روزبیانی و حمید افندی در منطقه سیدکان پیوست. در پایگاه گلی گوستا در پشت دشت برازگر در بخش سیدکان وابسته به استان اربیل همراه با حمید افندی بود و پس از آن پایگاهشان به بیرکم در منطقه سیدکان منتقل شد.
در سال ١٩٩١ پس از قیام مردم کردستان عراق، احمد برنو در منطقه سیدکان بود و سپس به همراه حمید افندی و نهاد بارزانی پایگاهشان را به منطقه پیمان در پیرمام و سپس به واحد ٤٣ فرماندهی هalgورد در سوران منتقل کردند.
احمد برنو در دوران پیشمرگایتی در چندین نبرد از جمله نبرد کورک، نبرد سرچیا، نبرد کوه پیران، نبرد سیدکان و در سال ١٩٨٨ حماسه خواکورک شرکت کرد و یک بار نیز زخمی شد. در ٢٨ مه سال ٢٠١٣ توسط مسعود بارزانی مدال بارزانی به وی اعطا شد. در ٣ اوت سال ٢٠١٩ به دلیل بیماری درگذشت و در قبرستان دیانا به خاک سپرده شد.
منبع:١. آرشیو هیئت دانشنامه حزب دموکرات کردستان.