آمنه محمد همگام با همسرش در شیروان مزن به پیشمرگه‌ها خدمت می‌کرد و برای آن‌ها نان و غذا تهیه می‌کرد، حتی در زمان جنگ‌ها نیز از خدمت به پیشمرگه‌ها دوری نمی‌کرد. در روز ٤ ماه مه سال ١٩٦٦، همسرش ناجی بگ در جنگ کوه زوزک در ناحیه دیانا به شهادت رسید.
آمنه پس از شهادت همسرش نیز به همکاری با نیروی پیشمرگه ادامه داد. در سال ١٩٧٥ پس از شکست انقلاب ایلول آواره کشور ایران شد؛ ابتدا در اردوگاه زیوه ساکن شد و سپس به اردوگاه پناهندگان جهرم در استان فارس منتقل گردید و بعد از آن در تبریز سکونت یافت. در سال ١٩٧٩ پس از سقوط رژیم پادشاهی و تأسیس جمهوری اسلامی در ایران، آمنه به اردوگاه زیوه بازگشت و در آنجا ساکن شد. او دو تن از پسرانش به نام‌های مامند و رشید را به صفوف نیروی پیشمرگه فرستاد تا از مردم و میهن دفاع کنند و برای ادامه مبارزه به همراه حاجی بیروخی به کردستان عراق بازگشتند. آمنه به همراه سه تن از فرزندانش، نوه‌ها و عروس‌هایش در اردوگاه زیوه ماند. در روز ٩ ژوئن سال ١٩٨٥ در بمباران اردوگاه زیوه توسط هواپیماهای رژیم عراق، شش نوه او، همسر پسرش رشید شهید شدند و همسر پسرش مامند و دو نوه دیگرش مجروح شدند. در سال ١٩٨٨ پسرش مامند در حماسه خواکورک به شهادت رسید.
در سال ١٩٩٣ به کردستان عراق بازگشت و ابتدا در شهر پیرمام و سپس در شهر سوران ساکن شد. در ١٦ اوت ١٩٩٦ و در جشن طلایی حزب دموکرات کردستان، مدال بارزان جاویدان را دریافت کرد.
منبع:١. آرشیو هیئت دانشنامه حزب دموکرات کردستان.