در شب ١١/١٢ نوامبر ١٩٨٦، ارتش عراق با پشتیبانی توپخانه و هواپیماهای جنگی حملات خود را به مناطق اطراف زاخو، جایی که مقر کمیته محلی زاخو وابسته به حزب دموکرات کردستان قرار داشت، آغاز کرد. حمله نظامی ارتش و نیروهای مسلح دولتی ارتفاعات دلایی را در بر گرفت و در پی آن ارتباطات میان کمیته محلی زاخو و نیروهای پیشمرگه در تپه منطقه با سایر مناطق قطع شد. برای رساندن خبر این حمله دولتی، کمیته محلی دهوک با رهبری انقلاب تماس گرفت تا آنها را از وجود درگیری‌های شدید در مرزهای میان دهوک و زاخو مطلع سازد. هواپیماهای جنگی به شدت مواضع پیشمرگه را بمباران می‌کردند و در نتیجه این بمباران، یک مرد سالخورده در روستای کانی پونک به نام حاجی نبی به شهادت رسید و چهار زن و کودک زخمی شدند. همچنین بمباران هواپیماها بر روی روستای زیوه در نزدیکی مقر شعبه اول حزب دموکرات کردستان ادامه یافت و در آنجا نیز یک مرد سالخورده دیگر به شهادت رسید.
به نظر می‌رسد هدف دولت عراق از حمله به مقرات و مواضع پیشمرگه در منطقه بادینان، سرکوب صدا و رنگ انقلاب در برابر فعالیت‌ها و حملاتی بود که به صورت جنگ چریکی در مناطق مختلف علیه نیروهای دولتی در جریان بود، از جمله حمله به پست‌های نگهبانی و مقرات نظامی و ایجاد کمین در جاده‌ها که بدون شک باعث وارد آمدن خسارات جانی و مالی سنگین به نیروهای نظامی عراق از یک سو، و از سوی دیگر قرار دادن دولت در وضعیتی خطرناک می‌شد به طوری که هرگز احساس آرامش نمی‌کرد. زیرا شعب، کمیته‌های محلی، سازمان‌ها و نیروهای پیشمرگه به گونه‌ای در مناطق توزیع شده بودند که هر کدام در محدوده صلاحیت خود فعالیت می‌کردند.
حملات ارتش و نیروهای مسلح دولتی برای چندین روز بر روی مقرات و مواضع پیشمرگه در مرزهای دهوک و زاخو ادامه داشت. در ١٣ نوامبر ١٩٨٦، منطقه دهوک به رهبری انقلاب اطلاع داد که دولت حملات خود را به منطقه زاخو تشدید کرده و مقر کمیته محلی را تصرف کرده است و هواپیماها همچنان به بمباران منطقه ادامه می‌دهند. شایان ذکر است که نیروهای پیشمرگه اقدام به دفاع و سنگربندی در برابر نیروهای دولتی، به ویژه پیشروی مزدوران مسلح (جاش‌ها) کردند و حملات آنان را در ساعت چهار بعد از ظهر روز ١٤ اکتبر ١٩٨٦ خنثی نمودند.
حملات ارتش عراق و نیروهای مسلح آن به مناطق انقلاب نشان داد که دولت همواره تلاش می‌کرد سلطه خود را بر تمامی نقاط کردستان گسترش داده، انقلاب را در همه مناطق خاموش کرده و فعالیت‌های آن را مختل کند.
منابع:-
مسعود بارزانی، بارزانی و جنبش آزادی‌خواهی کرد، جلد چهارم، ١٩٧٥-١٩٩٠ انقلاب گولان، بخش دوم، چاپ اول، چاپخانه روکسانا، ٢٠٢١.
-
شمال زیباری، برخی حقایق پنهان در انقلاب گولان، چاپ اول، چاپخانه روژهلات، اربیل – ٢٠١٥.
-
حاجی میرخان دولمری، جستجو به دنبال عدالت، جلد اول، چاپ دوم، کردستان – ٢٠٢١.