در سال ١٩٦٧ به نیروی پیشمرگه انقلاب ایلول می‌پیوندد و پیشمرگه میشود و تا زمان شکست انقلاب به مبارزه و تلاش خود ادامه میدهد. در سال ١٩٧٦ دوباره به نیروی پیشمرگه انقلاب گولان می‌پیوندد و در نیروی بارزان پیشمرگه میشود. بنا بر توصیه کاک ادریس و جناب رئیس مسعود بارزانی، همراه با جناح راست شاخه دو به مناطق آزادشده می‌آید. او در چندین نبرد از جمله نبرد خیرزوک، باسکی درو، روستای مزنه، منطقه بارزان و مِرگه‌سور شرکت می‌کند. در ٢١ ژوئیه ١٩٨٠ در برپایی کمینی در ناحیه مزنه برای سربازان ارتش عراق مشارکت می‌کند و در آن عملیات ٢٩ سرباز ارتش عراق را می‌کشند. در ٢٧ ژوئیه ١٩٨٠ به همراه چند پیشمرگه از نیروی بارزان به یک پادگان ارتش عراق در شهر مِرگه‌سور حمله می‌کنند.
در سال ١٩٨٧ هنگام انجام یک مأموریت پیشمرگانه در خواکورک مجروح میشود و به یکی از بیمارستان‌های شهر ارومیه در کردستان ایران منتقل می‌گردد، اما در آنجا به دلیل شدت جراحات درگذشته و شهید میشود.
منبع:١. آرشیو هیئت دانشنامه حزب دموکرات کردستان.