سلیمان عمر عبدالله، در سال ١٩٢٠ در روستای خلان تابع ناحیه مزنه در شهرستان میرگه‌سور از توابع استان اربیل به دنیا آمده است.
در ٥ سپتامبر ١٩٥٩ در جنگ لولان (اربیل) شرکت کرده و در آن جنگ شهید شده است.
کارنامه مبارزاتیسلیمان عمر عبدالله در سال ١٩٤٥ به صفوف انقلاب دوم بارزان پیوسته است، پس از شکست انقلاب دوم بارزان در ١١ اکتبر ١٩٤٥ راهی شرق کردستان می‌شود، در ٣١ مارس ١٩٤٦ در نیروی بارزانی تابع ارتش جمهوری دموکراتیک کردستان در مهاباد پیشمرگه بوده است، پس از شکست جمهوری دموکراتیک کردستان در جنگ‌های خالاوی و جلدیان در شرق کردستان شرکت کرده است.
او از جمله پیشمرگه‌هایی بوده که در ١٩ آوریل ١٩٤٧ از راه خواکورک و دشت برازگر از طریق خاک کردستان ترکیه به منطقه شیروان و مزوری بازگشته است.
ژنرال مصطفی بارزانی در ٦ مه ١٩٤٧ در روستای ارگوش جلسه‌ای با همراهانش برگزار می‌کند و آن‌ها را در ماندن یا رفتن به سوی اتحاد شوروی مختار می‌گذارد، در آنجا تمام همراهان تصمیم به ادامه دادن و رفتن به سوی اتحاد شوروی می‌گیرند، در ٢٣ مه ١٩٤٧ همراهی ژنرال مصطفی بارزانی را به سوی اتحاد شوروی انجام داده و در جنگ گلی قتور و جنگ پل ماکو شرکت کرده و پس از سختی و خستگی بسیار، در ١٨ ژوئن ١٩٤٧ از رودخانه ارس که در مرز ایران و اتحاد شوروی قرار دارد، به سوی شوروی عبور کرده است.
پس از رسیدنشان به اتحاد شوروی، در ١٩ ژوئن ١٩٤٧ به همراه تمام همراهانش در شهر نخجوان جمهوری آذربایجان به مدت چهل روز در مجتمعی سرباز که با سیم خاردار محصور شده بود، قرار گرفتند و توسط گروهی از سربازان نگهبانی می‌شدند و از نظر خوراک و پوشاک و رفت و آمد همانند اسرای جنگی با آن‌ها رفتار شده است. سپس بنا به تصمیم دولت شوروی میان مناطق آق‌دام، لاچین، آیولاخ و کلبجر در جمهوری آذربایجان تقسیم شدند. در ١٠ دسامبر ١٩٤٧ به پادگانی در کنار دریای خزر در باکو پایتخت جمهوری آذربایجان منتقل شده‌اند و در ٢٣ همان ماه لباس نظامی به آن‌ها داده شده و به سرپرستی افسران جمهوری آذربایجان روزانه هشت ساعت آموزش نظامی دیده‌اند. در همان حال روزانه به مدت چهار ساعت توسط برخی از همراهانشان که سواد داشتند، درس‌های یادگیری زبان کردی به آن‌ها آموخته می‌شد.
پس از رفتار بد جعفر باقروف با همراهان بارزانی، تصمیم گرفته می‌شود که کمپ نظامی در ٢٩ اوت ١٩٤٨ از جمهوری آذربایجان به مجتمع چرچوک در نزدیکی تاشکند پایتخت جمهوری ازبکستان منتقل شود و در آنجا نیز به آموزش نظامی ادامه می‌دهند.
در مارس ١٩٤٩ به همراه همراهانش به صورت دسته و گروه با قطار در میان روستاهای تعاونی اتحاد شوروی تقسیم شدند و در مزارع کولخوزها (زمین‌هایی که مردم از دولت اجاره می‌کردند و سپس سهم دولت را می‌دادند) کار می‌کردند.
پس از تلاشی بسیار و فرستادن چندین نامه توسط ژنرال بارزانی برای استالین، سرانجام نامه‌ای به دست استالین می‌رسد که در آن بارزانی از دردهای همراهان خود می‌گوید و او نیز بی‌درنگ دستور تشکیل کمیته‌ای برای بررسی وضعیت همراهان بارزانی را می‌دهد و سرانجام تصمیم کمیته بر این می‌شود که همه آن‌ها در شهر وریویسکی جمع شوند، بنابراین نامبرده در ماه نوامبر ١٩٥١ به شهر وریویسکی در شوروی می‌رود.
پس از انقلاب ١٤ ژوئیه ١٩٥٨ در عراق و بازگشت ژنرال مصطفی بارزانی، در ٢٥ فوریه ١٩٥٩ و طبق هر دو ماده سوم و هفتم و بند (أ) از ماده دهم و کاربست ماده (١١) با استناد به قانون اصلاح‌شده شماره ١٩ در سال ١٩٥٩، او و همراهانش مشمول عفو عمومی شده‌اند.
در سال ١٩٥٨ جمهوری عراق به ریاست عبدالکریم قاسم تأسیس می‌شود، نامبرده در ١٦ آوریل ١٩٥٩ به همراه همراهانش با کشتی گروزیا از طریق بندر بصره در جنوب جمهوری عراق به کردستان بازگشته است.
منابع:-
آرشیو هیئت دانشنامه پارتی دموکرات کردستان
-
حمید گردی، پوخته‌ی میژونامه (خلاصه تاریخ‌نامه)، چاپ اول، (اربیل - انتشارات آراس - چاپخانه وزارت آموزش و پرورش - ٢٠٠٤م).
-
شعبان علی شعبان، هه‌ندیک زانیاری سیاسی و میژوویی (برخی اطلاعات سیاسی و تاریخی)، چاپ سوم، (اربیل - چاپخانه روژهه‌لات - ٢٠١٣م).
-
عمر فاروقی، سردار دانا زندگی و مبارزات مرحوم ملا مصطفی بارزانی، چاپ دوم، (اربیل - چاپخانه وزارت آموزش و پرورش - ٢٠٠٢م).
-
کاروان محمد مجید، بارزانییه‌کان له مه‌هاباده‌وه بو سۆڤێت (بارزانی‌ها از مهاباد تا شوروی)، چاپ اول، (سلیمانیه - چاپخانه په‌یوه‌ند - ٢٠١١م).
-
له یادداشتی فه‌رمانده‌ی شه‌هید حه‌سۆ میرخان ژاژۆکی، ٦٢ روژ له گه‌ڵ بارزانی دا چوونی بارزانییه‌کان بو یه کیتی سۆڤێت (در یادداشت‌های فرمانده شهید حه‌سو میرخان ژاژوکی، ۴۵ روز با بارزانی، رفتن بارزانی‌ها به اتحاد شوروی)، چاپ اول (اربیل - چاپخانه روشنبیری - ١٩٩٧م).
-
محمد توفیق وردی، چوونی بارزانیانی قاره‌مان بؤ سۆڤێت (رفتن بارزانی‌های قهرمان به شوروی)، چاپ دوم، (اربیل - چاپخانه هاوسه‌ر - ٢٠٠١م).
-
مسعود بارزانی، بارزانی و بزوتنهوه‌ی رزگاریخوازی کورد ١٩٣١ - ١٩٥٨ (بارزانی و جنبش آزادی‌خواهی کرد)، (دهوک - چاپخانه خه‌بات - ١٩٩٨م).
-
نجف قلی پسیان، له مهابادی خوێناوییه‌وه هه‌تا لێواره‌کانی ئاراس (از مهاباد خونین تا کرانه‌های ارس)، ترجمه: شوکت شیخ یزدین، چاپ اول، (پیرمام - یوبیل طلایی پارتی دموکرات کردستان - ١٩٩٦م).