انور سعید مصطفی، معروف به (انور سعید آغا)، در سال ١٩٥٥ در روستای ناوانده واقع در منطقه بالک از توابع شهرستان چومان در استان اربیل به دنیا آمد و در همان‌جا به مدرسه رفت. در سال ١٩٧٥ پس از شکست انقلاب ایلول به کشور ایران آواره شد و در اردوگاه بهرام اقامت گزید. در سال ١٩٧٦ بازگشت و به جنوب عراق تبعید شد؛ در سال ١٩٧٧ به زادگاه خود بازگشت. او با ادبیات کردی آشنایی دارد و به زبان‌های فارسی و عربی مسلط است.
در سال ١٩٧٢ به نیروی پیشمرگه انقلاب ایلول پیوست و در نیروی کاروخ به عنوان پیشمرگه فعالیت کرد. سپس به گردان دفاع ملی و پس از آن به نیروی هندرین رفت. در سال ١٩٧٤ نزد محمد معروف به شاخه حزبی رفت. او در بخشی از درگیری‌های آن زمان، به‌ویژه در آخرین نبرد انقلاب ایلول، در سال ١٩٧٧ به نیروهای جنبش سوسیالیست پیوست و در دوران مبارزات کوهستان تا درجه فرماندهی منطقه ارتقا یافت. او در چندین عملیات پارتیزانی در منطقه سوران و سایر مناطق شرکت کرد. از ١٩٧٧ دوباره در چارچوب جنبش سوسیالیست فعالیت پیشمرگایتی خود را از سر گرفت. از ١٩٧٨ تا ١٩٧٩ فرمانده واحد، از ١٩٧٩ تا ١٩٨٢ معاون فرمانده گردان، از ١٩٨٢ تا ١٩٨٣ فرمانده گردان و از ١٩٨٣ تا ١٩٩١ فرمانده منطقه ٩ بالک حزب سوسیالیست کردستان بوده است.
او در چندین نبرد شرکت کرده و دو بار در سال‌های ١٩٨٣ و ١٩٨٨ به صورت سطحی مجروح شده است. برخی از نبردهای او عبارتند از: نبردهای ژوئیه ١٩٧٨ در گوندژور، شیرکاوه در ١٩٧٨، دربند رایات در ١٩٧٩، کوه سورک و رشک در ژوئیه ١٩٨٠، چومان در سپتامبر ١٩٨٠، شرکت در هر دو عملیات نظامی اداره امنیت چومان در سال‌های ١٩٨٠ و ١٩٨١، نبرد ربایه بانه‌گلان در چومان در ٤ آوریل ١٩٨٢، ربایه رزان در مه ١٩٨٣، کوسپی اسپی در ١٩٨٣، نبردهای دره روست در ١٩٨٣ تا ١٩٨٤، گومه‌سپان و دیگه‌له در ١٩٨٧، عملیات پارتیزانی در ١٩٨٧ و یک فعالیت دیگر در جندیان در ١٩٨٧، ورتی در ٢١ مه ١٩٨٨، دره بالیان در ١٩٨٨ و چندین نبرد دیگر.
در سال ١٩٨١ کادر حزب سوسیالیست کردستان و عضو نخستین کنگره حزب سوسیالیست بود. در سال ١٩٨٢ نماینده جبهه کردستانی در منطقه بالک بود. از ١٩٩١ تا ١٩٩٢ عضو کادر رهبری شاخه اربیل حزب سوسیالیست بود. در ١٩٩٢ عضو اولین کنگره حزب یگگرتن (اتحاد) بود و تا ١٩٩٣ در درون حزب یگگرتن، کادر رهبری شاخه استان اربیل و مسئول کمیته منطقه سوران بود.
انور سعید آغا به عنوان یک فرمانده نظامی در منطقه سوران فعالیت نظامی داشت. به‌ویژه در دوران انفال که رفت‌وآمد به مناطق جنوبی بسیار دشوار بود، او همراه با نیروی خود چندین بار به منطقه سوران بازگشت و ارتباط مستقیم با مردم و هسته‌های مخفی را حفظ کرد. او به دلیل نزدیکی به جبهه جود و سپس جبهه کردستانی، از تصمیمات رهبری سیاسی مطلع بود. به همین دلیل پیش از قیام، مقرر بود با طرحی به سوران بیاید تا مردم آن منطقه را برای قیام آماده کرده و از آن‌ها حمایت کنند، اما به دلایلی این طرح متوقف شد. پس از تغییر طرح، نیروهای آن‌ها همراه با چند فرمانده و پیشمرگه دیگر در روز ١ مارس ١٩٩١ به نزدیکی سنگه‌سر آمدند و چند روز در آن منطقه ماندند. با آغاز قیام مردم در رانیه، در ٥ مارس ١٩٩١ به رانیه رسیدند.
از سال ١٩٩٣ تا ١٩٩٧ عضو کادر رهبری شاخه ١٠ حزب دموکرات کردستان بوده است. از سال ١٩٩٦ تا ١٩٩٧ مسئول کمیته منطقه بالک بوده است. در سال ١٩٩٥ در سوران فرمانده تیپ ٦٨، از ١٩٩٧ تا ٢٠٠٣ عضو سپاه بالک و مسئول تشکیلات سپاه و از ٢٠٠٣ تا کنون ٢٠٢٦ عضو فرماندهی هلگورد با درجه سرتیپ (عمید) بوده است.
در سال ١٩٩٣ عضو کنگره ١١ و در ٢٠٠٩ عضو کنگره ١٢ حزب بوده است. همزمان در کار روشنگری، علاوه بر سخنرانی‌های عمومی، مقالات روزنامه‌ای نیز در روزنامه‌های برایتی و خبات منتشر کرده است.
پس از قیام نیز از ١٩٩٤ تا ١٩٩٩ در نبردهای دفاع از حزب دموکرات کردستان شرکت کرده و از ٢٠١٤ تا ٢٠١٧ در جبهه جنگ علیه داعش در بعشیقه حضور داشته است. در سال ٢٠١٨ به دلیل خدماتش به کرد و کردستان، از سوی رئیس مسعود بارزانی مدال بارزانی جاویدان به وی اعطا شده است..
منابع١- دانشنامه حزب دموکرات کردستان، مصاحبه، ٢٠٢٦. www.partipedia
٢- انور سعید آغا، مصاحبه تلویزیونی، رانیه: شبکه روداو، برنامه فیچر، مصاحبه‌کننده: بختیار قادر، ٥ مارس ٢٠١٨.
٣- انور سعید آغا، قیام، مصاحبه تلویزیونی، سوران: کردستان ٢٤، اخبار، مصاحبه‌کننده: طیفور محمد، ٥ مارس ٢٠١٨.
٤- انور سعید آغا، بازگویی برخی اطلاعات تاریخی در روز قیام؛ روزنامه خبات، شماره ٥٧٠٦، ٤ مارس ٢٠١٩.
٥- سید کاکه، خاطرات یک پیشمرگه، اربیل: چاپخانه شهاب، ٢٠١٢، صفحه ٣٢٧.
٦- کاروان کریم‌خان، آن شیر یال‌دار کوهستان، مقاله، صفحه شخصی:
https://www.facebook.com/share/١L١bYWciVd/?mibextid=wwXIfr
٧- محمد حاجی محمود، مصاحبه، گوله‌خانه: تلویزیون روداو، ٥ مارس ٢٠١٨.