Yûnis Elî Letîf Ela Qadir, ku bi Arîf Yûnis jî tê naskirin, di sala 1945an de li “gundê Balkha”, ku li nahiyeya Biyare ya herêma Hewramanê ye, ji dayik bûye. Ew li gund rûniştiye û wekî baxçevan û daristanvan xebitiye, di heman demê de xwendina seretayî jî wergirtiye. Ji ber şert û mercan, Yûnis Elî neçar ma ku di leşkeriyê de xizmet bike û perwerdehiya topavêjiyê dît, û pileya Arîfê topavêjiyê wergirt. Piştî hilweşîna Şoreşa Îlonê, wî penah bir ber Îranê û li parêzgeha Ehwazê bi cih bû. Ew zewicî bû û xwedî sê kur û çar keçan bû, bi navên Xalib, Taleb, Abas, Gulbihar, Samîra, Sebaha û Warda.
Di sala 1972an de, wekî Pêşmerge tevlî fuja serkirdayetiya Partiya Dêmokrata Kurdistanê (PDK) bû, ku baregehên wan li herêmên Hacî Omeran û Badînanê bûn. Ji ber pisporiya xwe ya di çekên giran de, wî di beşa topavêjiyê ya fujê de xizmet kir. Dema ku şer di sala 1974an de dest pê kir, ew bo pileya serokê topavêjiyê yê di nav fuja xwe de hat bilindkirin. Di sala 1979an de, wekî Pêşmerge di Fuja Mihemed Remezan a Hêzên Hewramabadê de, ku ser bi Partiya Dêmokrata Kurdistanê (PDK) ve bû, vegeriya Îranê. Yûnis Elî wekî fermandarê tîpa gerîla ya fujê hat tayînkirin.
Di sala 1981ê de, Yûnis Elî bi du hevalên xwe re, bi navên Hama Zamaqî û Abid Rehîm, dest bi mîsyoneke gerîlayî kir. Armanca wan deşta Şarezûrê bû, ku li wir çalakiyên xwe pêk bînin. Dema şev hat, wan li gundê Xêlê Hama yê li deşta Şarezûrê penah dît. Lêbelê, di berbanga sibehê de, xewê wan ê aram bi hatina hêzeke mezin a leşkerên rejîma Be's û caşan ku bi lez gund dorpêç kirin, hat têkbirin. Leşkeran daxwaza radestbûnê kirin, lê sê tîpên Pêşmerge bi biryar bûn ku li şûna wê rûbirûyî wan bibin. Mixabin, piştî çend saetan ji şerê giran, Hama Zamaqî şehîd bû û valahiyek di rêzên wan de çêbû. Yûnis Elî û Abid Rehîm dorpêç bûn û di dawiyê de hatin girtin, di vê pêvajoyê de birîndar bûn. Ew piştre bo girtîgeha Mûsilê hatin şandin, ku çarenivîsa wan hîn jî nayê zanîn. Yûnis Elî, şehîdekî ku cihê wî yê dawî hîn jî nepenî ye, her tim wekî yek ji lehengên şehîd tê bîranîn.