Piştî hilweşîna Komarê, hêzên Barzanî dema ku ber bi axa Îraqê ve vekişiyan, ketin qonaxeke nû ya şer li dijî artêşa Îranê û eşîrên alîgirên hikûmetê. Çend ji van şeran bûn derbeyên wêranker li ser artêşa Îranê û alîgirên wan. Yek ji rûbirûbûnên girîng ên di navbera hêzên Barzanî û artêşa Îranê de Şerê Sufiyan bû. Piştî serkeftina wan di Şerê Nalosê de, Barzaniyan zanîbûn ku yekîneyên artêşa Îranê li gundê Sufiyan, ku tenê 10 kîlometre li başûrê Nalosê ye, hatine bicihkirin. Ev yek bû sedem ku Barzanî deverê bikin hedef. Di saet 7:00ê sibê ya 17ê Adara 1947an de, hêzên Barzanî êrîşî leşkerên Îranê yên li Sufiyan kirin, gundekî ku berê di bin kontrola eşîrên Mamş û Mangur de bû, yên ku ji wê demê ve reviyabûn. Piştî 12 saetan ji şerê dijwar, Barzaniyan bi bikaranîna top û çekên giran ji bo têkbirina hêzên Îranê, karîn bilindahiyên deverê bigirin. Tevî serkeftina wan, heşt şervanên Barzanî hatin kuştin û 12 kesên din birîndar bûn. Li aliyê Îranê, efserek bi navê Reza Qerebax û leşkerek hatin kuştin, dema ku 11 kesên din ji aliyê Barzaniyan ve hatin girtin.
Di bersiva têkçûna li Sufiyan de, artêşa Îranê êrîşeke berevajî da destpêkirin, bi şandina suvariyên Luristanê, du yekîneyên topavêj û balafirên şer. Lêbelê, êrîş di bin şert û mercên hewayî yên nebaş de pêk hat, ku bandora hêzên Îranê sînordar kir. Barzanî di dawiyê de neçar man ku vekişin. Tevî vê yekê, divê em îdîayên rojnamevanê kirêgirtî yê Îranê Psiyanî red bikin, yê ku hewl da bi nîşandana Barzaniyan wekî têkçûyî di Şerê Sufiyan de propagandayê belav bike. Psiyanî, rojnamevanekî ku ji aliyê rayedarên Îranê ve destûr jê re hatibû dayîn ku bûyeran bişopîne, pir caran hêzên Îranê wekî serketî û Barzaniyan wekî têkçûyî nîşan dida. Nîşandana wî ya Şerê Sufiyan mînakeke zelal a vê alîgiriyê ye. Dema ku Psiyanî behsa kuştina 16 Pêşmergeyên Barzanî û 20 birîndaran kir, wî encama şer bi awayekî nerast şirove kir. Di rastiyê de, serkeftina Barzaniyan dikare bi şert û mercên hewayî yên dijwar ve were girêdan, ku rê li ber artêşa Îranê girt ku bi bandor xwe bi rêxistin bike. Ev hewaya dijwar faktoreke diyarker bû di serkeftina Barzaniyan de.
Wekî din, îdîayên Psiyanî yên derbarê bikaranîna piştevaniya hewayî ji aliyê artêşa Îranê ve jî bi heman awayî şaş in. Balafirên ku di wê demê de di destê Hêza Hewayî ya Îranê de bûn, ne ewqas pêşketî bûn ku bikarin di hewaya xirab de bifirin û bi awayekî rast dijminên xwe li ser eraziyeke wisa dijwar bikin hedef. Ti çavkaniyên din ên pêbawer ên Îranî, di nav de tomarên artêşa Îranê yên serdema Pehlewî, hesabê Psiyanî piştrast nakin. Di rastiyê de, pirtûka *Pêncî Salên Artêşa Împeratorî ya Îranê* ti behsa piştevaniya hewayî di dema Şerê Sufiyan de nake û têkçûna hêzên Lîwayê Qerebax bi avhewaya dijwar ve girê dide. Ji ber vê yekê, raporên Psiyanî bi piranî wekî hewldanek ji bo ji nû ve nivîsandina dîrokê li berjewendiya artêşa Îranê têne dîtin, dema ku rastiya berxwedan û avantajên taktîkî yên Barzaniyan di şert û mercên dijwar de zelal dimîne.
Çavkanî:1. Arşîva ensîklopediya PDKê.