

دانشنامهٔ حزب دموکرات کردستان
Loading

سیاست گازی عراق و موضع حزب دموکرات کردستان (١٩٥٨-١٩٧٥)
علی خلیل بیتکاری
این کتاب شماره 10 از مجموعه کتابهای (60 سال انقلاب ایلول (1961-1975)) است که علاوه بر مقدمه، در یک بخش مستقل که بهطور کلی به جغرافیا، دین، زبان و تاریخ کردها و رویدادهای پیش از سال 1931 میپردازد، و از پنج بخش و سخن پایانی تشکیل شده است.
بخش اول کتاب به ملا مصطفی بارزانی و رویدادهای سالهای (1931-1958) میپردازد که شامل اولین انقلاب بارزان در سال 1931، کردها و کودتای بکر صدقی در سال 1936، پیمان سعدآباد در سال 1937، جنگ جهانی دوم و تأثیرات آن بر کردها در سالهای (1939-1945) از جمله بحران اقتصادی و جنگ در کردستان، دومین انقلاب بارزان در سال (1943-1945 )، جمهوری کردستان در مهاباد و ارزیابی نقش بارزانی در مهاباد، احزاب و سازمانهای سیاسی، رویدادهای سیاسی عراق در انقلاب 14 ژوئیه 1958 و نقش کردها در آن رویداد، قیام ژانویه 1948، پیمان بغداد و تشکیل جبهه ملی است.
بخش دوم در مورد ملا مصطفی بارزانی و مسئله کرد در دوره جمهوری بین سالهای (1958-1968) است که به انقلاب 14 ژوئیه 1958 و موضع کردها در آن انقلاب، جنبش شواف و رویدادهای کرکوک، اختلافات بین عبدالکریم قاسم و کردها، دلایل انقلاب و کودتای 8 فوریه سال 1963، شکست مذاکرات و شروع مجدد جنگ، کودتای 18 نوامبر 1963، دوره عبدالسلام و امضای آتشبس، دوره عبدالرحمن عارف و کردها، جنگ هندرین و بندهای توافقنامه (بیانیه ژوئن) میپردازد.
بخش سوم به ملا مصطفی بارزانی و مسئله کرد در سایه حکومت بعث بین سالهای (1968-1975) میپردازد که شامل کودتای ژوئیه و کردها در سال 1968، بیانیه 11 مارس و پس از بیانیه در سال 1970، جبهه ملی و ملیگرایان مترقی، توافقنامه الجزایر در سال 1975 و مسئله کرکوک است.
بخش چهارم به پیدایش و اهداف حزب دموکرات کردستان به رهبری ملا مصطفی بارزانی میپردازد که چندین محور را در بر میگیرد، از جمله حزب و انقلاب ژوئیه 1958، برگزاری کنگره چهارم و فعالیتهای علنی حزب، انشعاب و جدایی در حزب، برگزاری کنگرههای ششم و هفتم و جداشدگان، کودتای 17 ژوئیه 1968 و حزب، برگزاری کنگره هشتم، حزب و قانون خودمختاری، رابطه حزب دموکرات کردستان با احزاب ملی، موضع بعث در برابر انقلاب 11 ایلول 1961، رابطه حزب با احزاب ملیگرا، موضع حزب ملی در مورد مسئله کرد.
بخش پنجم به روابط خارجی و کردها میپردازد که شامل روابط با کشورهای منطقه از جمله ایران و ترکیه، مصر، اتحاد جماهیر شوروی، ایالات متحده آمریکا، بریتانیا، اسرائیل، بحث مسئله کرد و توسعه ناسیونالیسم عربی و اندیشه ملیگرایی و مسئله کرد و موضع کردها در قبال تلاشهای اعراب برای یکپارچگی است.