این عملیات استراتژیک بخشی از تلاش‌های گسترده‌تر پیشمرگه برای کاهش فشار بر نیروهای کرد مدافع آتروش و قلعه کانیکا بود
دره رشاوا، واقع در بین آمیدی و دیرالوک در منطقه بادینان، به دلیل موقعیت جغرافیایی استراتژیک و موضع حمایتی جمعیت محلی نسبت به نیروهای پیشمرگه، اهمیت قابل توجهی در طول مقاومت کردها داشت. زمین ناهموار دره، آن را به محیطی ایده‌آل برای عملیات پارتیزانی و جنبش‌های مقاومت تبدیل کرده بود، درست مانند سایر مناطق کردستان که نقش‌های محوری در انقلاب ایفا کردند.
دولت عراق با درک فعالیت و نفوذ فزاینده پیشمرگه در کردستان، اغلب با کارزارهای نظامی گسترده با هدف بازپس‌گیری مناطق تحت کنترل پیشمرگه و سرکوب جنبش‌های انقلابی پاسخ می‌داد. این عملیات‌ها برای در هم شکستن مقاومت رو به رشد کردها و تثبیت مجدد سلطه رژیم طراحی شده بودند.
در اوایل دسامبر 1987، ارتش عراق با حمایت سایر نیروهای مسلح، یک کارزار نظامی 20 روزه را علیه مناطق آتروش و قلعه کانیکا در منطقه بادینان آغاز کرد. با وجود ادعای آن‌ها مبنی بر بازپس‌گیری کنترل، این تهاجمات نشان‌دهنده تقلا و مبارزه رژیم برای از بین بردن نفوذ و فعالیت‌های پیشمرگه بود که به طور قابل توجهی در منطقه گسترش یافته بود.
نیروهای پیشمرگه کردستان، با وجود اینکه از نظر تعداد کمتر بودند و با چالش‌های قابل توجهی از نظر سلاح و مهمات روبرو بودند، با عزمی راسخ به مقاومت خود علیه نیروهای دولتی ادامه دادند. تا اوایل دسامبر 1987، دولت عراق یک عملیات نظامی بزرگ را در منطقه آتروش با هدف بازپس‌گیری کنترل و سرکوب نفوذ رو به رشد نیروهای پیشمرگه آغاز کرده بود.
در پاسخ به این تهاجم تشدید شده، نیروهای پیشمرگه در سایر مناطق برای کاهش فشار بر همرزمان خود در آتروش بسیج شدند. آن‌ها مجموعه‌ای از عملیات‌های استراتژیک از جمله مسدود کردن کاروان‌های نظامی در میدان نبرد، اجرای کمین و مشارکت در فعالیت‌های مختلف پارتیزانی را انجام دادند.
در عصر روز 11 دسامبر 1987، در حدود ساعت 4 بعد از ظهر، صدای تیراندازی سنگین در روستای رشاوا طنین‌انداز شد، زیرا نیروهای پیشمرگه یک حمله هماهنگ را آغاز کردند. پیشمرگه‌ها جاده‌های اصلی متصل‌کننده آمیدی به دیرالوک را مسدود کرده بودند و عملاً حرکت کاروان‌های نظامی را که تمایلی به ورود به میدان نبرد نداشتند، متوقف کردند. همزمان، آن‌ها تهاجم شدیدی را به مکان‌های استراتژیک کلیدی از جمله مقر گردان دیرالوک، مقر حزب بعث و پایگاه امنیتی شهر آغاز کردند.
کارزار پیشمرگه خسارات سنگینی به نیروهای عراقی وارد کرد. دستاوردهای مهم شامل به آتش کشیدن مقر هنگ، دفاتر حزب بعث و پایگاه امنیتی، به همراه نابودی یک توپ 82 میلی‌متری، دو تانک، یک خودروی زرهی و یک خودروی ترابری نظامی بود.
شایان ذکر است که فعالیت‌های پیشمرگه به قدری در اکثر نقاط کردستان گسترش یافته بود که دولت عراق دائماً مشغول برنامه‌ریزی و هدایت عملیات‌های نظامی با هدف حذف تهدید پیشمرگه برای نهادها و اقتدار خود بود.
منابع:-
مه‌سعود بارزانی: بارزانی و بزوتنه‌وه‌ی ڕزگاریخوازی كورد، به‌رگی چواره‌م، 1975-1990 شۆڕشی گوڵان، به‌شی دووه‌م، چاپی یه‌كه‌م، چاپخانه‌ی ڕوكسانا، 2021.
-
شیمال زێباری: هنده‌ك ڕاستیێن ڤه‌شارتی د شۆڕشا گولانێدا، چاپی یه‌كه‌م، چاپخانه‌ی ڕۆژهه‌ڵات، هه‌ولێر – 2015