نبرد گردا هول ضربه‌ای قابل توجه بود که توسط نیروهای پیشمرگه حزب دموکرات کردستان (KDP) در جریان انقلاب گولان به یک پست دیدبانی دفاعی ارتش عراق وارد شد. این عملیات که در شب 12-13 اوت 1985 رخ داد، توسط ائتلافی از مبارزان پیشمرگه حزب دموکرات کردستان (KDP) و حزب کمونیست کردستان (CPK) انجام شد. این مأموریت به عنوان یک گشت‌زنی معمول در منطقه باتیفا از استان دهوک آغاز شد و هدف آن دیدار با صفوف پیشمرگه و تعامل با شهروندان محلی بود. با این حال، در حین این شناسایی، رهبران پیشمرگه تصمیم استراتژیک گرفتند که یک عملیات چریکی را آغاز کنند. هدف آن‌ها پست بازرسی ارتش عراق در گردا هول بود که از اهمیت استراتژیک برخوردار بود. نیروهای پیشمرگه با دقت و تخصص تاکتیکی خاص خود، این عملیات را اجرا کردند و ضربه قابل توجهی به دفاع دشمن وارد کردند. این اقدام نه تنها قدرت عملیاتی آن‌ها را نشان داد، بلکه تعهد تزلزل‌ناپذیر آن‌ها به آرمان کرد در طول انقلاب گولان را برجسته کرد.
این عملیات ضربه قابل توجهی به یک پست دیدبانی دفاعی ارتش عراق وارد کرد که توسط نیروهای پیشمرگه حزب دموکرات کردستان (KDP) در جریان انقلاب گولان انجام شد. در شب 12-13 اوت 1985، ائتلافی از مبارزان پیشمرگه از حزب دموکرات کردستان (KDP) و حزب کمونیست کردستان (CPK) مأموریتی را در منطقه باتیفا از استان دهوک انجام دادند.
این تور که در ابتدا برای بازدید معمول جهت بازرسی صفوف و ارتباط با مردم محلی در نظر گرفته شده بود، به تصمیمی برای آغاز یک حمله چریکی تبدیل شد. هدف انتخاب شده، پست بازرسی ارتش عراق در گردا هول بود که از نظر استراتژیک اهمیت داشت.
نیروهای پیشمرگه با نشان دادن بینش تاکتیکی و دقت خود، عملیات را با موفقیت اجرا کردند و ضربه سنگینی به دفاع دشمن وارد کردند. این عمل تعهد تزلزل‌ناپذیر آن‌ها به آرمان کرد در طول انقلاب گولان را بیش از پیش به نمایش گذاشت.
پست نظامی موقت عراق به طور استراتژیک در بخش غربی شهر باتیفا واقع شده بود. در شب 12-13 اوت 1985، نیروهای پیشمرگه حزب دموکرات کردستان (KDP) و حزب کمونیست کردستان (CPK) که تحت ائتلاف سیاسی مشترک کرد موسوم به جبهه جودی فعالیت می‌کردند، به عنوان بخشی از کارزار مداوم خود برای رویارویی با رژیم بعث، حمله‌ای جسورانه را آغاز کردند.
عملیات با طرحی دقیق آغاز شد. پیشمرگه‌ها در پوشش تاریکی به پاسگاه گردا هول که به داشتن دفاعی به شدت مستحکم معروف بود، نزدیک شدند. برای اطمینان از پیشروی بدون مانع، کارشناسان متخصص خنثی‌سازی مین پیشمرگه با جدیت برای برداشتن مین‌هایی که ارتش عراق در اطراف پاسگاه کار گذاشته بود، تلاش کردند. هنگامی که مسیر پاکسازی شد، نیروها در موقعیت قرار گرفتند و تا نیمه‌شب به دیوارهای پاسگاه رسیدند.
در ساعت دقیق 12:00 بامداد، پیشمرگه‌ها حمله خود را آغاز کردند و نبردی شدید درگرفت. در ابتدا، آن‌ها موفق شدند دفاع پاسگاه را در هم بشکنند و با سربازان آن درگیر نبردی شدید شوند. با این حال، مدافعان پاسگاه که توسط نیروهای کمکی تیپ باتیفا پشتیبانی می‌شدند، ضدحمله‌ای شدید انجام دادند. ورود این نیروی بزرگ، همراه با آتش سنگین مداوم از سوی نیروهای عراقی مستقر در اطراف، رویارویی را به میزان قابل توجهی تشدید کرد.
با وجود تلاش‌های دلاورانه، پیشمرگه‌ها مجبور شدند زمانی که چندین نفر از مبارزانشان بر اثر انفجار نارنجک و تیراندازی مجروح شدند، تمرکز خود را تغییر دهند. پیشمرگه‌ها با اولویت دادن به امنیت همرزمان مجروح خود، تصمیم به عقب‌نشینی استراتژیک گرفتند. آن‌ها از پاسگاه عقب‌نشینی کردند و به روستای بگه باره تخلیه شدند، جایی که مراقبت‌های پزشکی فوری برای مجروحان فراهم کردند. برای جلوگیری از درگیری بیشتر با نیروهای عراقی، پیشمرگه‌ها متعاقباً به منطقه‌ای امن‌تر و دورافتاده‌تر نقل مکان کردند.
این عملیات نمادی از مأموریت دوگانه پیشمرگه در طول انقلاب بود: به چالش کشیدن حضور نظامی دولت عراق و القای امید در میان جمعیت کرد. تلاش‌های آن‌ها فراتر از میدان نبرد بود و شامل ترویج ایدئولوژی انقلابی و بسیج حمایت در میان توده‌ها می‌شد. در طول تور خود در منطقه باتیفا، کادرهای پیشمرگه با روستاییان تعامل کردند، جلسات مخفیانه سازماندهی کردند و اهداف مبارزات خود برای آزادی و دموکراسی را توضیح دادند. آن‌ها به دنبال افشای سیاست‌های سرکوبگرانه رژیم بعث و بسیج مردم به سوی آرمان انقلابی بودند.
حمله به پاسگاه گردا هول، اگرچه در نهایت در دستیابی به اهداف نظامی فوری خود ناموفق بود، اما پیام قدرتمندی به دولت عراق و مردم کرد فرستاد. این نشان‌دهنده عزم تزلزل‌ناپذیر پیشمرگه برای انجام عملیات علیه نیروهای دولتی، حتی در شرایط چالش‌برانگیز بود. علاوه بر این، روحیه انقلابی را در میان توده‌ها تقویت کرد و باور آن‌ها به قدرت جنبش و توانایی آن در رویارویی با استبداد را افزایش داد.
در سال 1985، نیروهای پیشمرگه در منطقه بادینان فعال و مقاوم باقی ماندند و عملیاتی را برای تقویت صفوف خود و گسترش نفوذشان انجام دادند. با وجود مواجهه با چالش‌های بزرگ، کارزارهای آن‌ها اثری ماندگار بر مبارزات کردها برای آزادی بر جای گذاشت که تجسم روح پایدار مقاومت و امید به آینده‌ای دموکراتیک بود.
منبع:آرشیو دانشنامه KDP.