کانیالنجه، واقع در منطقه بارزان، روستایی است که در 2 کیلومتری جاده اصلی متصل‌کننده مرگه سور و شیروان مازن قرار دارد. این روستا با روستاهای همجوار هالانیه و بروخی در کردستان شمالی هم‌مرز است. از نظر اداری، کانیالنجه تحت حوزه قضایی مرگه سور قرار دارد. متأسفانه، همانند بسیاری از روستاهای دیگر، دولت بعث کانیالنجه را در 1979 تخریب کرد و ساکنان آن را مجبور به کوچ به شهرک‌های اجباری دیانا، حریر، بحرکه و قوش‌تپه نمود. علاوه بر این، ساکنان کانیالنجه نقش مهمی در انقلاب‌های مختلف کردستان ایفا کرده‌اند و انقلابیون مشهوری مانند احمد موسته، صالح علی محمد (ساکو کانی‌النجه‌ای) و بسیاری دیگر را در زمینه انقلاب و مقاومت تقدیم کرده‌اند.
در پی انقلاب گولان و نهمین کنگره حزب دموکرات کردستان (KDP) در کردستان شرقی در نوامبر 10، 1979، قطعنامه‌ای برای اعزام نیروهای پیشمرگه به کردستان به منظور سازماندهی و اجرای فعالیت‌های پیشمرگه در مناطق مختلف تصویب شد. قابل ذکر است که منطقه بارزان تحت حوزه قضایی جناح راست شاخه دوم حزب دموکرات کردستان (KDP) قرار گرفت که به دو جناح اصلی تقسیم شده بود - جناح راست و جناح چپ. جناح راست، به رهبری دکتر سعید بارزانی و با حمایت کمیته‌ای متشکل از حاجی میرخان دوله‌مری، ملا عمر، سرهنگ نهاد و طارق مولود، وظیفه نظارت بر منطقه بارزان و مناطق مجاور آن را بر عهده داشت.
نیروهای پیشمرگه در ابتدا از کوه برادوست به منطقه رسیدند. پس از آن، مقر خود را در داخل یک غار مستقر کردند و آذوقه و مایحتاج ضروری را ذخیره نمودند. هدف اصلی آن‌ها جمع‌آوری اطلاعات در مورد پایگاه‌های نظامی و ایست‌های بازرسی در آن نزدیکی بود. این تأسیسات به صورت استراتژیک در یک الگوی زیگزاگ برای حفاظت از مسیرهای اصلی چیده شده و با مین تقویت شده بودند.
نیروی پیشمرگه بارزان مجموعه‌ای از فعالیت‌ها را انجام داد که شامل حمله به ایست‌های بازرسی و تأسیسات نظامی دولتی در کانیالنجه بود. پس از برنامه‌ریزی استراتژیک برای هدف قرار دادن پایگاه‌های نظامی در منطقه، این عملیات در نوامبر 21، 1983 اجرا شد. پیشمرگه‌ها با موفقیت به پایگاه‌ها و مقرها طبق برنامه حمله کردند و موفق شدند کنترل را به دست گرفته و خسارات قابل توجهی وارد کنند. این حمله نه تنها منجر به تلفات قابل توجه برای نیروهای دولتی شد، بلکه ترس از حضور نیروهای پیشمرگه در منطقه را در ارتش عراق ایجاد کرد و باعث تداوم حملات به پایگاه‌ها و مقرهای بعثی‌ها گردید. با این وجود، نیروهای پیشمرگه در طول این درگیری متحمل تلفات شدند و سه پیشمرگه به نام‌های صالح عمر، انور خاردنی و زبیر هرس مامیسکی جان خود را از دست دادند.
منابع:١-هاشم شێروانی، ده‌ڤه‌را بارزان، جوگرافیا – دیرۆك – كه‌لتور، چاپی یه‌كه‌م، چاپخانه‌ی وه‌زاره‌تی ڕۆشنبیری، هه‌ولیر – ٢٠٠٨.
٢-حاجی میرخان دۆڵه‌مه‌ری، گه‌ڕان به‌دوای دادپه‌روه‌ریدا، به‌رگی دووه‌م، چاپی دووه‌م، كوردستان – ٢٠٢١.
٣-مه‌سعود بارزانی، بارزانی و بزوتنه‌وه‌ی ڕزگاریخوازی كورد، به‌رگی چواره‌م، ١٩٧٥-١٩٩٠ شۆڕشی گوڵان، به‌شی دووه‌م، چاپی یه‌كه‌م، چاپخانه‌ی ڕوكسانا، ٢٠٢١.
٤-ده‌سته‌ی ئینسكلۆپیدیای پارتی دیموكراتی كوردستان، مێژووی پارتی دیموكراتی كوردستان – كۆنگره‌و كۆنفراسی(پڕۆگرام و په‌یره‌وی ناوخۆ) به‌رگی یه‌كه‌م، چاپی یه‌كه‌م، چاپخانه‌ی ڕۆژهه‌لات، ٢٠٢١.