نبرد زنبیل فروش نیز یکی دیگر از نبردها میان نیروهای پیشمرگه کردستان و ارتش رژیم بعث است. در 22 مارس 1980 در منطقه باتیفا بر روی یک جاده اصلی، نیروهای پیشمرگه کمینی برای نیروهای ارتش عراق گذاشتند که در نتیجه آن نیروهای ارتش در کمین افتادند و ضربات سنگینی دریافت کردند. در این هنگام نیروی دیگری از تیپ باتیفا ارتش عراق نیز برای پشتیبانی و یاری نیروهای شکست‌خورده خود به محل واقعه رسید، با آمدن آن‌ها نبرد سنگینی میان نیروهای پیشمرگه و سربازان ارتش درگرفت که چندین ساعت به طول انجامید. در نتیجه، نیروهای پیشمرگه نیروهای ارتش عراق را شکست دادند و با ضربات سنگین آن‌ها را ناچار کردند به مواضع پیشین خود بازگردند.
پس از شکست انقلاب سپتامبر در سال 1975، رژیم بعث تمام تلاش خود را برای جلوگیری از احیای انقلاب کردی و محدود کردن فعالیت‌های پیشمرگه به کار گرفت، برای این منظور چندین نیروی مسلح اجیر از میان کردها که طرفداران آن بودند و گوش‌به‌فرمانش بودند را به‌عنوان یگان‌های ویژه تشکیل داد، علاوه بر آن پس از آغاز جنگ میان عراق و ایران در سپتامبر 1980، چندین گردان سبک گشود و هزاران کرد را مسلح کرد، در آن زمان سراسر کردستان با نیروهای نظامی بزرگ، لشکر و تیپ، با سلاح‌های سنگین، تانک، توپ و هواپیماهای جنگی پر شد[1].
برای انقلاب نیز پس از نهمین کنگره حزب دموکرات کردستان (پارتی) در نوامبر 1979 در روژهلات کردستان برگزار شد[2]، در پرتو تصمیمات کنگره، آمادگی‌هایی صورت گرفت تا نیروهای پیشمرگه در قالب یگان‌های ویژه به کردستان بازگردند، برای ارتباط با طرفداران انقلاب و آغاز سازماندهی شهرها و انجام فعالیت‌های پیشمرگانه.[3]
در 22 مارس 1980 نیرویی متشکل از 55 پیشمرگه به فرماندهی علی قادر، عثمان قاسم، سعدو کورکی و عمر علی که در چهار گروه تقسیم شده بودند، هنگامی که در باتیفا در منطقه بهدینان مشغول وظایف پیشمرگانه خود بودند، مطلع شدند که صدام حسین، رئیس‌جمهور وقت رژیم عراق، از آن منطقه بازدید می‌کند، گویا این فرصت مناسبی برای نیروهای پیشمرگه در آن لحظه بود تا عملیاتی انجام دهند، برای این هدف صبح زود در یکی از جاده‌های اصلی منطقه کمینی گذاشتند، در ساعت 11:30 دقیقه 4 خودرو نظامی از نوع ایفا حرکت کردند و در کمین پیشمرگه افتادند، با اولین شلیک پیشمرگه، هر 4 خودرو نظامی منهدم شدند و در نتیجه شمار زیادی از سربازان عراقی کشته و زخمی شدند.[4]
در این هنگام یک نیروی نظامی وابسته به تیپ باتیفا ارتش عراق از سمت شرق منطقه برای یاری نیروهای شکست‌خورده به محل درگیری رسید، همچنین نیروی نظامی دیگری از گردان دشت چی، نیرویی از گردان اوجنی و نیروی بدر وابسته به تیپ زاخو نیز به میدان نبرد آمدند. در نتیجه نبرد سنگینی میان نیروهای حکومت و نیروهای پیشمرگه درگرفت و تا تاریکی شب ادامه یافت، سپس نیروهای دولتی شکست خوردند و به یگان‌های نظامی خود عقب‌نشینی کردند. پس از شکست ارتش عراق، نیروهای پیشمرگه از محل واقعه خارج شدند و به سوی روستای بی‌خبر و سپس به سوی روستاهای بلیجانه، کورکا، هیشارا و بر بریسک حرکت کردند و در طول روز پنهان می‌شدند و شبانه راهپیمایی می‌کردند تا به مقر لشکریان 1 رسیدند.
در این نبرد ارتش عراق ضربات سنگینی خورد و نزدیک به 120 سرباز و مقام بلندپایه کشته و زخمی شدند. در این نبرد 2 پیشمرگه به نام‌های صالح خیلافتی و حسین معروف شهید شدند که پیکرهایشان به دست نیروهای نظامی رژیم افتاد، همچنین 2 پیشمرگه نیز زخمی شدند و یک شهروند غیرنظامی به نام احمد یحیی طیب نیز شهید شد.[ ]
منابع:-
محمد مراد: تلاش کوهستان، یادداشت‌ها و خاطرات انقلاب گلاویژ در میان سال‌های (1976-1989)، چاپخانه کردستان – زاخو، 2007.
-
مسعود بارزانی: بارزانی و جنبش رهایی‌بخش کرد، جلد 4، 1975-1990 انقلاب گلاویژ، بخش 2، چاپ اول، چاپخانه روکسانا، 2021.
-
هیئت دانشنامه حزب دموکرات کردستان: تاریخ حزب دموکرات کردستان – کنگره‌ها و کنفرانس‌ها (برنامه و اساسنامه)، جلد 1، چاپ اول، چاپخانه روژهلات، 2021.
-
حاجی میرخان دولمری: جستجوی عدالت، جلد 2، چاپ دوم، کردستان – 2021.