محمود احمد رستم در سال ١٩٦٥ در روستای کانی‌سکان در دامنه کوه سورین از توابع ناحیه خورمال در استان حلبچه متولد شد، او در ابتدا روستایی بود و به کشاورزی اشتغال داشت، اما پس از شکست انقلاب ایلول رژیم عراق روستای آنان را ویران کرد و آنها را به اجبار به مجتمع باریکه در نزدیکی شهرستان سیدصادق کوچ دادند. محمود احمد با حبسه عبدالله ازدواج کرده بود و پدر یک دختر به نام باخان بود.
او در سال ١٩٨١ به عنوان کادر کمیته محلی پنجوین وابسته به شاخه چهارم حزب دموکرات کردستان درآمد. در سال ١٩٨٤ به مدت یک سال به صفوف پیشمرگان در بخش نظامی کمیته محلی دربندیخان وابسته به شاخه چهارم حزب دموکرات کردستان پیوست و در سال بعد یعنی در سال ١٩٨٥ با دستور مسئول شاخه چهارم حزب به کمیته محلی پنجوین منتقل شد و مسئول هسته پنجم در این کمیته محلی شد و همزمان مسئولیت فعالیت‌های جنگ چریکی در داخل شهر را بر عهده گرفت.
او در مجموعه‌ای از فعالیتها و عملیات‌های جنگ چریکی شرکت کرد که مهم‌ترین آنها حمله به مرکز پلیس سیدصادق، حمله به سازمان کرگول و کمین کرگول بود.
در سال ١٩٨٨ محمود احمد رستم و تعدادی از همرزمان پیشمرگش در جاده بین حلبچه و سلیمانیه نزدیک روستای کرگول در دشت شارزور، برای یک کاروان نظامی متعلق به سربازان رژیم بعثی کمین کردند و توانستند در جریان این عملیات کاروان را منهدم و تعدادی از خودروهای نظامی را به آتش بکشند. محمود احمد رستم آرپی‌جی‌زن بود و نقش برجسته‌ای در به آتش کشیدن آن خودروها داشت. پس از این عملیات بزرگ، به دستور اداره امنیت عمومی در بغداد، هیئتی از امنیت سلیمانیه و یک نیروی ویژه برای تحقیق در مورد عملیات و دستگیری عاملان آن مامور شدند، بنابراین محمود احمد رستم و تعدادی از همرزمان پیشمرگش در سیدصادق و حومه آن دستگیر شدند که عبارت بودند از: فهمی حمه رحیم، جبار احمد صالح، محمد حمه کریم، خالد علی، والی محمود عثمان، و پس از یک سال زندانی بودن در زندان موسوم به (ئەمنه سوورەکە) در شهر سلیمانیه، برای محاکمه به امنیت عمومی کرکوک و سپس برای اجرای حکم دادگاه به زندان ابوغریب منتقل شدند.
محمود احمد رستم و همرزم پیشمرگش محمد حمه کریم پس از اعدام در ٢٩ نوامبر ١٩٨٩ در زندان ابوغریب به شهادت رسیدند.
منبع:آرشیو بنیاد دانشنامه حزب دموکرات کردستان.