محمد فرج شاويس در سال ١٩٦٣ در روستای نوی از توابع ناحیه خورمال در استان حلبچه متولد شد. او روستایی بود و تحصیلات ابتدایی را به پایان رساند. وی توسط رژیم بعث به اجبار به شهرستان سید صادق کوچانده شد و مغازه‌ای برای فروش شیرینی در بازارهای سید صادق باز کرد.
او در سال ١٩٨٩ به صفوف پیشمرگه در فوج شهید ابوبکر بانی بنوکی وابسته به نیروهای سورین در کمیته محلی دربندیخان در شاخه چهارم حزب دموکرات کردستان پیوست.
وی در نبرد قاجر، نبرد شانیری، نبرد احمد آوا، نبرد رزله، نبرد ربایای بانی شیران در دامنه کوه سورین، نبرد کوه شارام، عملیات‌های جنگ چریکی در دشت شارزور و عملیات‌های جنگ چریکی در داخل شهر سلیمانیه شرکت کرد. او یکی از پیشمرگه‌هایی بود که نقش برجسته‌ای در حمله به مقرهای ارتش خلق در سلیمانیه ایفا کرد که منجر به آتش گرفتن آن‌ها شد.
محمد فرج شاويس در دوران مبارزه در صفوف پیشمرگه سه بار مجروح شد. او در سال ١٩٨٢ در روستای بانی بنوکی هنگام حمله برای بازپس‌گیری مواضع و پایگاه‌های رژیم بعث در دامنه کوه سورین با گلوله مجروح شد. در ماه اوت ١٩٨٣، به همراه گروهی از همرزمان پیشمرگه‌اش در کمین مزدوران (جاش‌های) رژیم بعث گرفتار شد و از ناحیه پا تیر خورد. در سال ١٩٨٤، پس از انجام یک عملیات چریکی در نزدیکی روستای بردبل که در آن توانستند تعدادی از خودروهای نظامی رژیم بعث را به آتش بکشند، به همراه سه تن از همرزمان پیشمرگه‌اش در غاری در دامنه کوه سورین پناه گرفتند، اما در حالی که در آنجا حضور داشتند، هدف گلوله‌باران توپخانه قرار گرفتند که منجر به ریزش غار شد. در نتیجه این حادثه، محمد فرج شاويس مجروح شد و یکی از همرزمان پیشمرگه‌اش به نام حمه سعید جومرسی به شهادت رسید.
او در سال ١٩٨٥ به درجه عضو کمیته محلی دربندیخان وابسته به شاخه چهارم حزب دموکرات کردستان رسید. در اکتبر ١٩٨٦ سال ٢٠، هنگامی که محمد فرج شاويس قصد داشت به همراه گروهی از همرزمان پیشمرگه‌اش وارد دشت شارزور شود، در نزدیکی ربایای روستای دردسوران در پشت روستای احمد آوا در کمین سربازان رژیم بعث افتادند که منجر به شهادت محمد فرج شاويس شد، در حالی که همرزمش انور حاج عثمان به شدت مجروح شد.
منبع:آرشیو هیئت دانشنامه حزب دموکرات کردستان.