شهید عبدالله رضا معروف به شیخ عبدالله، در سال ١٩٣٧ در روستای شیخانی شیخ بزینی از توابع ناحیه آغجەلر متولد شد. او روستانشین بود و به کشاورزی اشتغال داشت و تحصیلات ابتدایی خود را در حجره‌های شیوخ شیخ بزینی به پایان رساند. عبدالله رضا دارای دو همسر به نام‌های سعدیه نجیم و سعدیه علی و صاحب شش پسر و دو دختر به نام‌های فاتیح، ناسیح، سردار، سروت، سامان، سرور، نجیبه و هاجر بود. در سال ١٩٧٥ پس از شکست انقلاب ایلول به کشور ایران آواره شد و در شهر اشنویه ساکن گشت.
در موج سوم انفال در ماه ٣ سال ١٩٨٨ در منطقه گرمیان، سعدیه علی همسر او و چهار پسر و یک دخترش به نام‌های سردار، سروت، سامان، سرور و نجیبه دچار موج انفال شدند و تاکنون مفقودالاثر هستند.
شهید عبدالله رضا در سال ١٩٥٤ به حاجی شیخ قادر مسئول تشکیلات حزب در منطقه گرمیان و کرکوک پیوست و به عضویت تشکیلات مخفی حزب دموکرات کردستان درآمد. در سال ١٩٥٦ به دلیل فعالیت تشکیلاتی در ناحیه آغجەلر دستگیر شد و سپس به امنیت چمچمال و بعد از آن به سپاه کرکوک منتقل گردید. همچنین پس از دو سال زندان در سال ١٩٥٨ آزاد شد. در سال ١٩٦٢ به صفوف پیشمرگه‌های انقلاب ایلول پیوست و در تیپ یک گردان دوی آغجەلر به فرماندهی شهید عریف اسماعیل از نیروهای رزگاری حزب دموکرات کردستان به عنوان پیشمرگه فعالیت کرد.
او در جنگ‌های انقلاب ایلول مانند جنگ چنارتو، آغجەلر، چمی ریزان، خالخالان، جنگ خانقین، دربندیخان و جنگ حاجی عمران شرکت کرد. در سال ١٩٦٤ درجه سرپگردی تیپ یک گردان دوی آغجەلر را دریافت کرد و در سال ١٩٦٧ مسئول دفتر (دفتر نظامی) تیپ یک آن گردان شد.
شهید عبدالله رضا در سال ١٩٧٧ در دوران آوارگی دوباره پیشمرگه انقلاب گولان شد و به تیپ سه حزب دموکرات کردستان پیوست. در همان زمان مقام اجرایی کمیته منطقه شوان وابسته به تیپ سه را دریافت کرد.
در ماه ژوئن سال ١٩٧٩، عبدالله رضا و ١١ هم‌سنگرش به فرمان مقامات بالاتر خود و با راهنمایی ولید ابوشوارب به ناحیه میدان از توابع شهرستان خانقین فرستاده شدند تا مانع فعالیت خانواده‌های عربی شوند که با هدف عرب‌سازی کردستان در آن منطقه ساکن شده بودند. عبدالله رضا و هم‌سنگرانش دو عملیات را در دو زمان متفاوت با موفقیت انجام دادند، اما در زمان بازگشت برای عملیات سوم در تاریخ ٧ ژوئن ١٩٧٩ توسط امنیت عمومی بعث در خانقین مسیرشان مین‌گذاری شد. در نتیجه مین با خودروی آن‌ها منفجر شد و عبدالله رضا و هر ١١ هم‌سنگرش به شهادت رسیدند. سپس توسط کادرهای حزب در آن منطقه، پیکرشان به کشور ایران منتقل شد و توسط رهبری حزب و خانواده‌هایشان در شهر اشنویه ایران به خاک سپرده شدند.
منبع:١.آرشیو هیئت دائره‌المعارف حزب دموکرات کردستان.