علی بابا اسماعیل حقی علی رسول، معروف به دکتر علی بابا، دکتر علی و خاله دکتر، در سال ١٩٤٠ در شهر سلیمانیه متولد شد، فرزند روشن‌فکر و انقلابی اسماعیل حقی شاویس (١٨٩٨ـ١٩٧٦) عضو فعال حزب «خوی‌بوون» کرد است، پدرش از بنیان‌گذاران چندین جمعیت سیاسی کرد در کردستان جنوبی بوده است، در سال ١٩٦٨ کارشناسی ارشد معماری را از انستیتوی مسکو دریافت کرد، در سال ١٩٦٩ به عنوان مهندس در مدیریت محلی سلیمانیه استخدام شد، در سال ١٩٧٠ در شهرداری سلیمانیه استخدام شد، در سال ١٩٧٥ پس از شکست انقلاب ایلول آواره کشور ایران شد و سپس به دستور رهبری موقت حزب دموکرات کردستان به خارج فرستاده شد، در سال ١٩٧٧ دکترای معماری را از انستیتوی مسکو دریافت کرد، سال‌های (١٩٧٧ـ١٩٨١) در اتحاد جماهیر شوروی به عنوان پناهنده زندگی کرد و به کردستان جنوبی بازنگشت، سال‌های (١٩٨١ـ١٩٨٤) در بلژیک به عنوان پناهنده ساکن شد، در سال ١٩٨٥ به درخواست رئیس مسعود بارزانی به کردستان جنوبی بازگشت، سال‌های (١٩٨٥ـ١٩٩٠) در کشور ایران به عنوان پناهنده زندگی کرد، در ٦ دسامبر ١٩٩٠ در کردستان شرقی درگذشت و ابتدا در قبرستان شهر مریوان در کردستان شرقی به خاک سپرده شد، پس از قیام کردستان جنوبی در قبرستان «گردی سوان» شهر سلیمانیه دوباره به خاک سپرده شد. به زبان‌های کردی، عربی، روسی، فارسی و فرانسوی مسلط بود.
کارنامه مبارزاتیدر سال ١٩٥٧ به صفوف اتحادیه دانشجویان کردستان پیوست، در سال ١٩٥٧ به صفوف حزب پیوست، در سال ١٩٥٩ به صفوف اتحادیه جوانان دموکرات کردستان پیوست، در سال ١٩٥٩ به اتحادیه معلمان کردستان پیوست، در سال ١٩٥٩ عضو کمیته سازمان جوانان بود، در سال ١٩٧٠ عضو کمیته منطقه سلیمانیه وابسته به کمیته شاخه چهار حزب دموکرات کردستان بود، در سال ١٩٧٤ به صفوف نیروی پیشمرگه پیوست، در سال ١٩٨٤ به عنوان کادر کمیته شاخه شش اروپا منصوب شد حزب دموکرات کردستان، سردبیر مجله «ازمر» بود که توسط کمیته شاخه چهار چاپ می‌شد، در سال ١٩٨٨ در حماسه خواکورک در مرز استان اربیل علیه نیروی ارتش عراق شرکت کرد، در سال ١٩٨٩ توسط نمایندگان کنگره به عنوان عضو کمیته مرکزی حزب دموکرات کردستان (کنگره دهم حزب دموکرات کردستان) انتخاب شد، در سال ١٩٨٩ مسئول دوم کمیته شاخه چهار بود.
منابع:-
آرشیو هیئت دانشنامه حزب دموکرات کردستان.
-
ابراهیم محمود، دولة حاجو آغا الکردیة، (دمشق ـ دار الزمان للطباعة والنشر والتوزیع ـ ٢٠١٨م)، ص ٦٤٨.
-
حبیب محمد کریم، تأریخ الحزب الدیمقراطي الکوردستاني ـ العراق (في محطات رئیسیة) ١٩٤٦ ـ ١٩٩٣، (دهوک ـ مطبعة خبات ـ ١٩٩٨م)، ص ص ١٧٤، ٤٨٨.
-
شعبان علی شعبان، هه‌ندێك زانیاری سیاسی و مێژوویی (برخی اطلاعات سیاسی و تاریخی)، چاپ سوم، (اربیل ـ چاپخانه روژهه لات ـ ٢٠١٣ز)، ص ١٢١.
-
عبدالخالد صابر (ماموستا خالد)، شه‌جه‌ره‌ی بنه‌ماڵه دێرینه‌كانی سلێمانی (شجره‌نامه خانواده‌های قدیمی سلیمانیه) بین سال‌های ١٧٨٤ ـ ١٩١٤، چاپ دوم، (بیروت ـ چاپخانه گرین گلوری ـ ٢٠١٠ز)، ص ص ٥٦٩ ـ ٥٧٢.
-
عثمان سنگه‌سری، به‌شێك له ژیانی سه‌ركرده نه‌مره‌كانی كوردستان (بخشی از زندگی رهبران جاویدان کردستان)، (سلیمانیه ـ چاپخانه سیما ـ ٢٠١٤ز)، ص ٧١.