منطقه باتوفه یکی از آن مکان‌هایی بود که از همان ابتدای آغاز انقلاب مورد هجوم ارتش عراق قرار گرفت. حملات ارتش عراق به این منطقه در ماه مه ١٩٦٢ آغاز شد که شامل تعداد زیادی سرباز و جاش با پشتیبانی تانک، توپ، زره‌پوش و نیروی هوایی به فرماندهی سرهنگ مجید السبعاوی بود که فرمانده نیروهای دولتی در بادینان بود. این حمله دولت در ٢١ مه از زاخو آغاز شد با هدف تصرف مقر نیروی یک در منطقه برواریان. این در حالی بود که بخش بزرگی از جغرافیای بادینان به دست انقلاب افتاده بود. همچنین بارزانی رهبر انقلاب به سوی منطقه سوران رهسپار شده بود تا انقلاب را به تمامی مناطق دیگر برساند. نیروی پیشمرگه کردستان که در آن دوره به صورت دسته‌جات سازماندهی شده بود، با سلاح سبک که در آغاز شروع انقلاب شامل تفنگ‌های انگلیسی برنو می‌شد، در برابر ارتش عظیم و مجهز به سلاح‌های پیشرفته عراق مقاومت می‌کردند. منطقه زاخو توسط فرمانده نیرو عیسی سوار و معاونش علی هالو علی محمد اداره می‌شد.
آن حملات و یورش‌های ارتش عراق به مدت ٤٥ روز ادامه داشت که حمله پشت حمله می‌آورد، اما نتوانست نیروهای خود را از جاده اصلی زاخو - باتوفه به سمت روستاهای اطراف منحرف کند. در اوج روزهای جنگ، سربازی با یک توپ هاون (عقده ٣) به صفوف انقلاب پیوست، جهت لوله هاون خود را تغییر داد و آن را به سوی ارتش عراق گرفت و شروع به توپ‌باران آنها کرد. مستقیماً موازنه جنگ تغییر کرد، حتی بر هواپیماها نیز تأثیر داشت زمانی که سربازانشان را به جبهه‌های جنگ منتقل می‌کردند، محل فرود هواپیما را توپ‌باران می‌کرد، این باعث شده بود به آسانی نتوانند کاری را انجام دهند که پیاده کردن نیروی نظامی بود.
در آن جنگ ارتش عراق بیش از ده حمله به روستاهای کلخوار و دهلی و خیزاو انجام داد، اما نتوانست به آنها دست یابد، بنابراین با شدت شروع به توپ‌باران آنها کرد. در نتیجه آن توپ‌باران، خسارات زیادی به روستاییان وارد شد از تخریب و سوختن خانه‌هایشان و تخلیه روستاها برای حفظ جانشان. همچنین افراد مسلح اجیرشده (جاش) به روستای بیغه‌باری حمله کردند اگرچه روستا تخلیه شده بود، اما نیروی پیشمرگه نگذاشتند به آنها دست یابند و حمله‌شان را درهم شکستند، اگرچه دو خانه روستا توسط اجیرشدگان سوزانده شد.
زمانی که حمله ارتش به روستای آوا گنینی نزدیک باتوفه رسید، نیروی پیشمرگه به فرماندهی عیسی سوار پیمان بستند که به هیچ وجه نگذارند به اهدافشان برسند. اگرچه نیروهای دولت به پادگان باتوفه رسیدند، اما پیشمرگه نگذاشت بیش از آن پیشروی کنند، بسیار تلاش کردند دورشان کنند، اما نتوانستند و ناچار شدند آنها را محاصره کنند. پس از آنکه نیروهای دولت بسیار تلاش کردند محاصره را بشکنند و نقشه خود را اجرا کنند اما تلاش‌هایشان بی‌هوده بود، جنگ در میانشان ادامه داشت و در نتیجه فرمانده نیروهای دولت سرهنگ مجید السبعاوی خودش و تعدادی سرباز کشته شدند. پس از کشته شدن فرمانده‌شان و ماندن نیروهای دولت در منطقه به مدت ٢١ روز، پیشمرگه به آنها اجازه داد که به سوی زاخو بازگردند. پس از عقبنشینی نیروهای دولت، خطر از سر مقر نیروی یک زاخو رفع شد.
در آن حمله ارتش عراق که به مدت ٤٥ روز طول کشید خسارات زیادی وارد شد که به ٢٠٠ کشته و زخمی تخمین زده می‌شد که در میانشان مجید السبعاوی و چند افسر دیگر بودند، همچنین انهدام تعدادی خودروی نظامی و سرنگون کردن یک هواپیما در نزدیکی روستای آواگنینی. خسارت پیشمرگه نیز پس از پایان جنگ، شهادت ٥ پیشمرگه بود، همچنین شهادت دو شهروند که از نیروی دفاع ملی بودند و از پیشمرگه‌ها پشتیبانی می‌کردند.
منابع:١- آری کریم، چند صفحه زنده از انقلاب ایلول، چاپخانه خبات، دهوک ١٩٩٩.
٢- مسعود بارزانی، بارزانی و جنبش آزادی‌خواهی کرد، جلد سوم، بخش اول، انقلاب ایلول ١٩٦١-١٩٧٥، چاپ: اول ٢٠٠٤.
٣- هوژین مسعود سرنی، شورشا ایلونی ل دهڤهرا بههدینان ١٠٦١- ١٩٧٥، چاپ اول، ٢٠١٨.
٤- حاجی میرخان دوله‌مری، گه‌ران به‌دوای دادپه‌روه‌ریدا (جستجو برای عدالت)، جلد اول، چاپ دوم، چاپخانه اسراء، تهران، ٢٠٢١.
٥- شوکت ملا اسماعیل حسن، روزانی ل مژووی شورشی ایلول، چاپ اول، اربیل، ٢٠٠٧.