شهید حیدر علی معروف به حیدر خانی گرمیان، در سال ١٩٣٢ در روستای محمود قاجار از توابع شهرستان خانقین به دنیا آمده است. او روستانشین و مشغول کشاورزی بوده است. حیدر خانی گرمیان متأهل بود و نام همسرش نسرین مراد بوده و چهار پسر و سه دختر داشته است.
در سال ١٩٦٧ به انقلاب ایلول می‌پیوندد و پیشمرگه نزد اکبر حیدر سورمیری می‌شود که در آن زمان وابسته به نیروی مبارز حزب دموکرات کردستان بوده است. او در حماسه‌های بمو در سال ١٩٦٧، جنگ‌های مرزی خانقین و جنگ شارباژیر در سال ١٩٦٩ شرکت کرده است. در سال ١٩٦٧ در حماسه کوه بمو مورد اصابت گلوله نظامیان وقت عراق قرار گرفته و زخمی شده است. پس از شکست انقلاب ایلول در سال ١٩٧٥ به کشور ایران آواره شد و در شهر روانسر از توابع استان کرمانشاه ساکن شد.
حیدر خانی گرمیان در انقلاب گولان به فعالیت مسلحانه خود با نیروهای حزب دموکرات کردستان ادامه داد و در آن زمان وابسته به نیروی کمیته منطقه خانقین از شاخه سه حزب دموکرات کردستان بودند و اکبر حیدر سورمیری مسئول کمیته منطقه بوده است.
در سال ١٩٧٨ در جنگ شارباژیر مورد اصابت گلوله نظامیان رژیم وقت عراق قرار گرفت و به شدت زخمی شد و برای مداوا به بیمارستانی در شهر تهران در کشور ایران اعزام شد.
در سال ١٩٧٩ عضو کنگره نهم حزب دموکرات کردستان در کشور ایران شد و پس از کنگره مستقیماً رتبه اجرایی کمیته منطقه خانقین را بر عهده گرفت.
در ٢٦ ژوئیه ١٩٨١ به همراه یک گروه ده نفره از همرزمانش در مرز بین ایران و عراق بر اثر انفجار مین کارگذاشته‌شده توسط رژیم بعث، حیدر خانی گرمیان به شهادت رسید. سپس جسد او توسط همرزمانش به کرمانشاه منتقل شد و در قبرستان حسن‌آباد بین کرمانشاه و روانسر به خاک سپرده شد. همزمان با حیدر خانی گرمیان، دو همرزمش به نام‌های عریف قادر و عباس گرمیانی نیز به شهادت رسیدند و اکبر حیدر سورمیری، ملا عزیز گرمیانی و جبار حیدر سورمیری به شدت زخمی شدند.
منبع:آرشیو هیئت دائره‌المعارف حزب دموکرات کردستان.