در شب ١١/١٢ نوامبر ١٩٨٦، ارتش عراق حملات خود را به مناطق اطراف زاخو با پشتیبانی توپخانه و هواپیماهای جنگی آغاز کرد، جایی که مقر کمیته محلی زاخو وابسته به حزب دموکرات کردستان قرار داشت. حمله نظامی ارتش و نیروهای مسلح دولتی ارتفاعات «دلایی» را نیز در بر گرفت و در پی آن ارتباط میان کمیته محلی زاخو و نیروهای پیشمرگه در تپه منطقه با سایر مناطق قطع شد. برای رساندن خبر این حمله دولتی، کمیته محلی دهوک با رهبری انقلاب تماس گرفت تا آن‌ها را از وجود نبردی سنگین در مرز میان دهوک و زاخو مطلع سازد و هواپیماهای جنگی به‌طور متراکم مواضع پیشمرگه‌ها را بمباران می‌کردند. در نتیجه این بمباران، یک پیرمرد در روستای «کانی پونگ» به نام حاجی نبی به شهادت رسید و چهار زن و کودک زخمی شدند. همچنین بمباران هواپیماها بر روستای «زیوه» در نزدیکی مقر شاخه یک حزب دموکرات کردستان ادامه یافت و یک پیرمرد دیگر نیز در آنجا به شهادت رسید.

به نظر می‌رسد هدف دولت عراق از حمله به مقرها و مواضع پیشمرگه‌ها در منطقه بادینان، سرکوب صدا و رنگ انقلاب در برابر فعالیت‌ها و حملاتی بود که به شکل جنگ چریکی علیه نیروهای دولتی در مناطق مختلف در جریان بود؛ از جمله حمله به پست‌های نگهبانی و مقرهای نظامی و ایجاد کمین در جاده‌ها که بدون شک باعث خسارات جانی و مالی سنگینی به نیروهای نظامی عراق از یک سو شد و از سوی دیگر دولت را در وضعیتی خطرناک قرار داد به‌طوری که هرگز احساس امنیت نمی‌کرد. زیرا شاخه‌ها، کمیته‌های محلی، سازمان‌ها و نیروهای پیشمرگه در مناطق توزیع شده بودند به‌گونه‌ای که هرکدام در محدوده صلاحیت خود فعالیت می‌کردند.

حملات ارتش و نیروهای مسلح دولتی به مدت چندین روز در مرزهای دهوک و زاخو به مقرها و مواضع پیشمرگه ادامه داشت. در ١٣ نوامبر ١٩٨٦، منطقه دهوک به رهبری انقلاب اطلاع داد که دولت حملات خود را به منطقه زاخو تشدید کرده و مقر کمیته محلی را تصرف کرده است و هواپیماها همچنان منطقه را بمباران می‌کنند. شایان ذکر است که نیروهای پیشمرگه به دفاع و سنگرگیری در برابر نیروهای دولتی، به‌ویژه پیشروی شبه‌نظامیان مزدور (جاش‌ها) پرداختند و حملات آنان را در ساعت چهار عصر روز ١٤ اکتبر ١٩٨٦ ناکام گذاشتند.

حملات ارتش عراق و نیروهای مسلح آن به مناطق انقلاب نشان داد که دولت همواره در تلاش بوده تا سلطه خود را بر تمام نقاط کردستان گسترش دهد، انقلاب را در همه مناطق خاموش کند و فعالیت‌های آن را مختل سازد.

منابع:
  1. مسعود بارزانی، بارزانی و جنبش آزادی‌خواهی کرد، جلد چهارم، ١٩٧٥-١٩٩٠ انقلاب گولان، بخش دوم، چاپ اول، انتشارات روکسانا، ٢٠٢١.

  2. شمال زیباری، برخی حقایق پنهان در انقلاب گولان، چاپ اول، انتشارات روژهلات، اربیل – ٢٠١٥.

  3. حاجی میرخان دولمری، جستجو برای عدالت، جلد اول، چاپ دوم، کردستان – ٢٠٢١.