در تابستان سال ١٩٦٣، دولت عراق به رهبری عبدالسلام عارف، حمله‌ای گسترده را به بخش‌های مختلف کردستان آغاز کرد. آنها بیانیه‌ای از طریق رادیو بغداد منتشر کردند که در آن مخالفت خود را با انجام مذاکرات با رهبری انقلاب کرد اعلام کرده و تصمیم به ازسرگیری جنگی خونین علیه کردها گرفتند.
سپس آنها حمله به شهرها، شهرک‌ها و روستاها را آغاز کردند و شروع به اشغال تمامی مناطقی کردند که در معرض حملات نظامی قرار گرفته بودند و به تعقیب شهروندان و کشتار دسته‌جمعی آنان در این مناطق پرداختند؛ زیرا بعثیها این‌گونه تفسیر میکردند که نظام عبدالکریم قاسم پیش از آنها با کردها به‌طور جدی نجنگیده است، و آنها میتوانند در مدت کوتاهی انقلاب کرد را از بین ببرند.
روشن است که این موضوع حقیقتی را نشان می‌دهد و آن اینکه عبدالسلام عارف هرگز به مسئله کرد در عراق باور نداشت، و این در سخنرانی‌هایش منعکس بود که در آنها نه به کردها اعتراف کرد و حتی هرگز از کلمه کردستان استفاده نکرد.
پیش از شعله‌ور شدن جنگ در ٢٠ مه ١٩٦٣، فرمانده کل ارتش دستور محاصره اقتصادی کردستان را صادر کرد و با ازسرگیری جنگ در ١٠ ژوئن، جنایات خطرناکی به دور از ارزش‌های اخلاقی و انسانی در مکان‌های بسیاری مرتکب شدند. واضح است که سلیمانیه در آن دوره بیش از هر شهر کردی دیگری در معرض تجاوز و ظلم ارتش عراق قرار داشت؛ هر کجا که ارتش و کاروان‌های نظامی مورد حمله پیشمرگه‌ها قرار می‌گرفتند، آنها می‌آمدند و خشم و انتقام خود را بر سر ساکنان غیرنظامی سلیمانیه خالی میکردند.
یکی از این عملیات‌های خشونت‌آمیز و وحشیانه علیه بشریت، حادثه سلیمانیه است که به دستور زعیم صدیق مصطفی، فرمانده تیپ بیستم صادر شد؛ تیپی که به عنوان وحشیانه‌ترین تیپ در تاریخ عراق شناخته می‌شد و معروف است که ده‌ها شهروند بیدفاع را در شهر کشت. اما سلیمانیه اخگری بود که صورت دشمنان را می‌سوزاند. پنج هزار غیرنظامی دستگیر شدند و (٨٦) نفر از آنها در حالی که زنده بودند دفن شدند؛ تنها جرمشان این بود که بعثیها عکسی از رهبر مصطفی بارزانی را آوردند و به آنها دستور دادند که به او توهین کنند و وی را خوار شمارند، اما آنها از اطاعت دستورات بعثیها سر باز زدند. روشن است که برخی از بازداشت‌شدگان در پاسخ به آنها گفتند: اگر شما موافقید که به رئیس‌جمهور خود توهین کنید، آنگاه ما دستورات شما را اطاعت می‌کنیم. در نتیجه هیچ‌کدام از آنها زنده نماندند و بعثیها دست به کشتار دسته‌جمعی آنها زدند.
منبع:آرشیو هیئت دانشنامه حزب دموکرات کردستان