واضح است که نیروهای پیشمرگ به دلیل فشار شدید دولت و شبه‌نظامیان مزدور، مدتی بود که از دشت اربیل دور شده بودند. به همین دلیل فرصت برای نیروهای دولتی و شبه‌نظامیان مزدور فراهم شده بود تا هرطور که می‌خواهند با شهروندان و روستاییان رفتار کنند. بنابراین، نیروهای پیشمرگ وابسته به نیروهای دشت اربیل به فرماندهی فارس باوه، برگزاری نشست و بررسی وضعیت را ضروری دیدند. پس از بحث و تبادل نظر، تصمیم گرفته شد که نیرویی برای انجام برخی عملیات‌ها به دشت اربیل فرستاده شود تا خلأ ناشی از کوتاهی در عملیات‌های پیشمرگه‌ها پر شود.
یکی از عملیات‌هایی که پیشمرگه‌ها در آن دوره انجام دادند، حمله به پایگاه‌های شبه‌نظامیان مزدور در روستاهای کردز و کرزور در دشت اربیل بود. واضح است که این نبرد و برخی نبردهای دیگر که پیشمرگه‌ها با مزدوران داشتند، تاییدکننده این واقعیت است که نبردهای پیشمرگه‌ها در اواخر دوره عمدتاً با شبه‌نظامیان مزدور بود، نه با ارتش و دیگر نیروهای دولتی. این وضعیت به دلیل شرایطی بود که در عراق ایجاد شده بود و بعثی‌ها برای بار دوم با کودتا قدرت را به دست گرفته بودند و رابطه آنان با انقلاب در وضعیت "نه جنگ، نه صلح" قرار داشت.
در شب ١٨ به ١٩ مه ١٩٦٩، نیروهای پیشمرگ طرحی دقیق برای اجرای عملیاتی تدوین کردند که عبارت بود از یورش به پایگاه‌های شبه‌نظامیان مزدور در دو روستای یادشده در نزدیکی جاده اربیل - آلتون کوپری؛ زیرا آنان از زمانی که در آن منطقه مستقر شده بودند، نقش منفی و ناپایداری ایفا کرده و به ساکنان روستاها و کشاورزان آسیب رسانده بودند.
حمله پیشمرگه‌ها به طور غافلگیرانه در ساعت ١١ شب آغاز شد و تا ساعت ١ پس از نیمه‌شب ادامه یافت. واضح است که نیروهای دشت اربیل در یکی از عملیات‌های قبلی خود، یک خودروی نظامی را به غنیمت گرفته و با زره‌دار کردن آن، آن را به یک تانک مصنوعی تبدیل کرده بودند. هنگ دوم به فرماندهی سرجوخه عثمان و هنگ سوم به فرماندهی احمد حاجی علی با پشتیبانی تانک مصنوعی به شبه‌نظامیان در روستای کردز حمله کردند. به دلیل استفاده از تانک، آنان توانستند به سرعت شبه‌نظامیان را شکست داده و پایگاه‌های آنان را در آن محور از حمله پیشمرگه‌ها تصرف کنند. همچنین هنگ سوم به فرماندهی سید کاکه به روستای کرزور حمله کرد و پس از ساعاتی درگیری، موفق به کسب پیروزی و شکست دادن شبه‌نظامیان و بیرون راندن آنان از منطقه شدند.
علاوه بر نابودی نیروی مسلح مزدور، نیروی مهاجم در حمله به این دو روستا تلفات جانی و مادی سنگینی متحمل شد که عبارت بود از کشته شدن ٥٠ فرد مسلح، مجروح شدن ٣٠ نفر دیگر و اسارت یک فرد مسلح. در میان کشته‌شدگان دو مسئول مسلح مزدور اهل اربیل حضور داشتند. نیروهای پیشمرگ در این نبرد دستاوردهای بزرگی از نظر سلاح، تجهیزات نظامی و آذوقه به دست آوردند، از جمله یک قبضه توپ ٣ اینچی، سه قبضه تیربار برن، ١٢ قبضه برنو، یک قبضه کلاشنیکف، ٣ قبضه سیمینوف، ٤ قبضه تفنگ ١١ تیری، دو قبضه برنو انگلیسی به علاوه تعداد زیادی فشنگ تیربار برن انگلیسی و روسی، به علاوه دو خودرو و یک دوربین. در مقابل، تلفات نیروهای پیشمرگ شامل یک شهید و چهار مجروح جزئی بود.
پس از این پیروزی که پیشمرگه‌ها بر شبه‌نظامیان مزدور به دست آوردند، دقیقاً در روز بعد، یعنی در ١٩ مه ١٩٦٩، دولت در واکنش به این حمله و به نشانه خشم خود، بمباران گسترده منطقه را آغاز کرد و روستاهای اطراف اردوگاه قوشتبه را با بیش از ١٥٠ گلوله توپ هدف قرار داد. همچنین چهار هواپیمای میگ به مدت دو ساعت اقدام به بمباران کور روستاهای رسول بسکول، بیستانه و برخی مناطق دشت اربیل کردند. این بمباران توپخانه‌ای و هوایی منجر به جراحت جزئی سه تن از پیشمرگه‌ها شد. در همان شب، یعنی شب ١٩ به ٢٠ مه، آنان شروع به بمباران اردوگاه بیستانه کوچک و مناطق اطراف آن کردند.
منابع:١- آری کریم، چند لاپەڕەیەکى زیندوو لە شۆڕشى ئەیلوولدا، (چاپخانەى خەبات- دهوک- ١٩٩٩).
٢- هاوکار کریم حمه شریف، انقلاب ایلول، چاپ اول، (چاپخانه دانشگاه صلاح‌الدین- اربیل- ٢٠١٢).
٣- مسعود بارزانی، بارزانی و جنبش آزادی‌خواهی کرد، جلد سوم، بخش اول، انقلاب ایلول ١٩٦١-١٩٧٥، چاپ اول، ٢٠٠٤.
٤- سید کاکه، بیرەوەرى پێشمەرگەیەک، چاپ اول، (چاپخانه وزارت فرهنگ- ١٩٩٧).
٥-- خورشید شیره، خەبات و خوێن، بیرەوەریەکانی ساڵانی خەباتی پێشمەرگایەتی، چاپ سوم، (اربیل- ٢٠١٥).