پس از نهمین کنگره حزب دموکرات کردستان در سال 1979، تشکیلات پیشمرگه در چارچوب کمیته‌های محلی و سازمان‌ها بازسازی شد. سپس برای گسترش فعالیت‌ها و رساندن صدای انقلاب به همه نقاط، پیشمرگه‌ها به‌صورت گروه‌هایی به مناطق کردستان اعزام شدند و در همان کنگره تصمیم گرفته شد که مبارزه مسلحانه به‌صورت جنگ پارتیزانی ادامه یابد.
سازمان شهید «شهیاز صالح» برای انجام فعالیت‌های خود و احیای تشکیلات به منطقه «برواری بالا» اعزام شد. بدیهی است که بخشی از کار سازمان و کمیته محلی، انجام فعالیت‌های پیشمرگه بود و این شامل یورش به پایگاه‌ها و مؤسسات رژیم بعث می‌شد. در چارچوب این مأموریت مرتبط با فعالیت پیشمرگه‌ها، سازمان صفوف خود را بازسازی کرد و برای اجرای فعالیت خود برنامه‌ریزی نمود که خلاصه آن حمله به یک پایگاه نظامی رژیم بعث در منطقه بود. برای اجرای این طرح، آنها پایگاه‌های «گری ایسفکا» را که مقابل روستای «کره‌کوهی» در منطقه «برواری بالا» قرار داشت، برای ضربه زدن به نیروهای دولتی، اعلام حضور نیروی انقلاب کردستان و به خطر انداختن منافع آنها مشخص کردند.
در یکی از شبهای نوامبر سال 1981، هنگامی که نیروهای پیشمرگه وابسته به سازمان مذکور تمام اطلاعات را جمع‌آوری کردند، زمان اجرای طرح فرا رسید. این نیرو متشکل از 20 عنصر پیشمرگه بود و سلاح‌های اصلی آنها شامل یک قبضه آرپی‌جی و یک توپ 57 میلی‌متری در پشت به عنوان نیروی پشتیبان برای محافظت و منحرف کردن توجه پایگاه‌های مجاور بود تا عملیات با موفقیت به پایان برسد. به محض تکمیل آماده‌سازی‌ها، نیروهای پیشمرگه با طرحی دقیق به پایگاه‌ها نزدیک شده و به آن حمله کردند. آنها با استفاده از آرپی‌جی و سلاح‌های سبک وضعیت هرج‌ومرج ایجاد کردند و به‌سرعت بر آن مسلط شدند. این عملیات منجر به کشته شدن تعدادی از سربازان و به غنیمت گرفتن تمامی سلاح‌ها و تجهیزات نظامی موجود در آن، از جمله 9 سلاح سبک، 10 صندوق مهمات، یک گلوله خمپاره 60 میلی‌متری و مقدار زیادی نارنجک دستی و سایر تجهیزات نظامی شد.
پس از اینکه نیروهای پیشمرگه طرح خود را اجرا کردند و مأموریت مهم را به انجام رساندند، تجمع کرده و عقب‌نشینی نمودند. اما هنگامی که دولت از این حادثه مطلع شد، طبق معمول منطقه و مسیر منتهی به مناطق آزادشده را بمباران کرد، ولی پیشمرگه‌ها به سلامت از آن نجات یافتند. یک روز پس از تصرف پایگاه‌های مذکور، نیروهای پیشمرگه برای ادامه عملیات، با استفاده از سلاح‌های دوربرد مانند دوشکا و خمپاره، به هنگ نظامی «جقلا» و پایگاه‌های اطراف آن حمله کردند و برای مدتی کوتاه مواضع نظامی را گلوله‌باران کرده و خسارات سنگینی به نیروهای دشمن وارد کردند که منجر به کشته و زخمی شدن تعدادی از سربازان رژیم بعث شد.
منابع:1- مسعود بارزانی، بارزانی و جنبش رهایی‌بخش کرد، جلد چهارم، ١٩٧٥- ١٩٩٠ انقلاب گولان، بخش دوم، چاپ اول، (چاپخانه روکسانا- ٢٠٢١).
2- محمد مراد، خه‌باتا چیا بیرهاتن و سه‌رهاتیێن شۆڕه‌شا گولانێ دناڤبه‌را سالێن (١٩٧٦-١٩٨٩) دا، (چاپخانه کردستان- زاخو- ٢٠٠٧).
3- هیئت دایرة‌المعارف حزب دموکرات کردستان، تاریخ حزب دموکرات کردستان – کنگره و کنفرانس (برنامه و اساسنامه)، جلد اول، چاپ اول، (چاپخانه روژهه لات- ٢٠٢١).