دولت عراق دائماً در حال انجام عملیات نظامی برای تحمیل اقتدار خود بر تمامی شهرها، شهرک‌ها و روستاهای کردی بود، به‌ویژه در مناطقی که شایعاتی از حضور نیروهای پیشمرگه وجود داشت، چرا که رژیم بعث برای چندین سال یکی از انقلاب‌های بزرگ کردی را با یک طرح بین‌المللی در تاریخ 6 مارس 1975 (1) پایان داده بود. دولت در رویای این بود که هرگز اجازه احیای خط انقلابی در کردستان را ندهد. نیروهای پیشمرگه‌ای که در هر گوشه‌ای از منطقه ظهور می‌کردند، دولت بعث را وادار کرد تا نیروهایی تشکیل داده و عملیاتی را سازماندهی کند و برای نابودی آنها، دست به حملات نظامی علیه آنان بزند.
یکی از عملیات‌های نظامی که ارتش عراق با حمایت مزدوران (جاش) برای سرکوب صدای انقلاب انجام داد، یورش به منطقه منگیش در شمال دهوک (1) بود که حمله‌ای گسترده به اطراف کمیته منطقه‌ای دهوک حزب دموکرات کردستان (KDP) از اوت 1984 بود تا به کار نیروهای پیشمرگه پایان دهد و آنها را از منطقه بیرون براند، اما پیشمرگه‌ها با حمله مقابله کردند و مانع پیشروی نیروهای بزرگ دولتی شدند. پس از یک نبرد داغ، پیشمرگه‌ها توانستند تلفات سنگینی به ارتش و مزدوران وارد کنند که در آن تعداد زیادی از مزدوران کشته و زخمی شدند و بسیاری از آنها به اسارت درآمدند. در درگیری میان روستاهای گلنسکه و آلندکه، تعدادی از مزدوران کشته شدند؛ عبدالله زیباری، برادر لطیف زیباری، در میان کشته‌شدگان بود (1).
بدیهی است که از یک سو، چنین عملیات‌های نظامی توسط دولت عراق علیه مناطقی که فعالیت‌های انقلابی در آنها وجود داشت، منجر به طنین‌انداز شدن و تداوم مبارزه و انقلاب شد و از سوی دیگر، دولت نتوانست به هدفی که دهه‌ها در طول رژیم‌های متوالی تا زمان روی کار آمدن بعث برای آن می‌جنگید، دست یابد و تمام این جنگ‌ها و تهاجمات باعث تلفات و خسارات بزرگی برای دولت بعث شد.
منابع:-
مه‌سعود بارزانی: بارزانی و بزوتنه‌وه‌ی ڕزگاریخوازی كورد، به‌رگی چواره‌م، ١٩٧٥-١٩٩٠ شۆرشی گوڵان، به‌شی دووه‌م، چاپی یه‌كه‌م، چاپخانه‌ی ڕوكسانا، ٢٠٢١.
-
وه‌لی زوبیر هۆستانی: چه‌ند داستان و ڕووداو و به‌سه‌رهاتێك له شۆڕش و ڕاپه‌ڕینه‌كانی بارزاندا، چاپی یه‌كه‌م، چاپخانه‌ی ڕۆژهه‌ڵات، هه‌ولێر- ٢٠١٧.