در طول دهه 1980، درگیری‌های کردها که شامل مقاومت مسلحانه و تاکتیک‌های چریکی بود، به نقطه بحرانی رسیده بود. جنگجویان پیشمرگه به طور قابل‌توجهی در مناطق کردستان جنوبی که تحت کنترل رژیم بعث بود، پیشروی کرده بودند. علاوه بر این، در برخی موارد، عملیات‌های انجام‌شده چنان کارآمدی چشمگیری از خود نشان دادند که نیروهای دولتی را به شدت متزلزل کردند. علاوه بر این، نیروهای پیشمرگه با کشتن، مجروح کردن و بازداشت تعداد زیادی از سربازان و جنگجویان وابسته به رژیم بعث، ضربات سنگینی به آنها وارد کردند. بدون شک، این واکنش انقلاب کردستان به نگرش مقامات بعثی نسبت به شهروندان و دیدگاه آنها به آرمان کردها بود؛ مردم کرد چنان بی‌رحمانه مورد رفتار قرار گرفتند که صدها و هزاران غیرنظامی آسیب دیدند.
در این دوره خاص، نیروهای پیشمرگه در تاریخ 26، 1988، در امتداد جاده زاخو-باتوفا با نیروهای دولتی عراق درگیری مهمی داشتند. گروهی از پیشمرگه‌ها که وابسته به کمیته منطقه‌ای زاخو در حزب دموکرات کردستان (KDP) بودند، به طور استراتژیک برای مقابله و غلبه بر نیروهای عراقی برنامه‌ریزی کردند. پس از تحلیل دقیق وضعیت و زمان عملیات، آنها با موفقیت به مکان تعیین‌شده رسیدند و حمله‌ای را علیه نیروهای دشمن مستقر در آن نزدیکی آغاز کردند. نیروهای پیشمرگه به سرعت و به طور مؤثر به هدف خود ضربه زدند و خسارات قابل توجهی به نیروهای دولتی وارد کردند. علاوه بر این، نیروهای پیشمرگه موفق شدند 34 سرباز عراقی، از جمله افسر برجسته‌ای به نام جمعه از سامرا، را دستگیر و بازداشت کنند.
فعالیت‌های مذکور به طور قابل‌توجهی بر روحیه جنگجویان پیشمرگه که برای آزادی و دموکراسی مبارزه می‌کردند تأثیر گذاشت و مایه تسلی خاطر حامیان انقلاب و گروه‌های مخفی در مناطق شهری شد. در نتیجه، این امر حس ترس و وحشت را در میان ارتش و نیروهای مسلح عراق ایجاد کرد، زیرا آنها با استفاده از تمام توان نظامی خود، از جمله تسلیحات پیشرفته مانند تانک، توپخانه و هواپیما با پیشمرگه‌ها درگیر شدند، اما در سرکوب انقلاب ناموفق ماندند.
اقدامات ذکر شده تأثیر عمیقی بر شجاعت رزمندگان پیشمرگه که وقف آرمان آزادی و دموکراسی بودند داشت و به عنوان منبع اطمینان برای هواداران انقلاب و جناح‌های زیرزمینی در مراکز شهری عمل کرد. این امر به نوبه خود، حس ناآرامی و هراس را در صفوف ارتش و نیروهای مسلح عراق ایجاد کرد، زیرا آنها با تمام منابع نظامی موجود، از جمله تسلیحات پیشرفته مانند تانک، توپخانه و هواپیما با پیشمرگه‌ها مقابله کردند، اما در سرکوب جنبش انقلابی شکست خوردند.
منابع:-
شیمال زێباری: هنده‌ك ڕاستیێن ڤه‌شارتی د شۆڕشا گولانێدا، چاپی یه‌كه‌م، چاپخانه‌ی ڕۆژهه‌ڵات، هه‌ولێر – 2015.
-
مه‌سعود بارزانی: بارزانی و بزوتنه‌وەی ڕزگاریخوازی كورد، به‌رگی چوار‌م، 1975-1990 شۆڕشی گوڵان، به‌شی دووە‌م، چاپی یه‌كه‌م، چاپخانه‌ی ڕوكسانا، 2021.
-
د. سعید بن ناصر الغامدى: حزب البعث تاریخە و عقائدە، دار الوطن للنش،ر الطبعة الاولى، ١٤١١ه .