آمیدی یک شهر تاریخی در جنوب کردستان است که در ٩٠ کیلومتری شرق استان دهوک واقع شده و بر روی یک کوه صخره‌ای قرار دارد که جلوه بسیار جذابی به طبیعت آن می‌بخشد[1]، این منطقه در طول تاریخ انقلاب آزادی‌بخش، شاهد حماسه‌ها و قهرمانی‌های بسیاری از سوی نیروهای پیشمرگه در جریان انقلاب‌های ایلول و گولان بوده است [2]و این نشان می‌دهد که مردم آمیدی و مناطق اطراف آن، مانند سایر مناطق کردستان، تشنه آزادی و مخالف حکومت دیکتاتوری هستند.

در راستای نبردها و فعالیت‌های جنگ پارتیزانی نیروهای پیشمرگه وابسته به کمیته محلی آمیدی حزب دموکرات کردستان برای دفاع از حقوق مردم کردستان، و همچنین برای رساندن این پیام به گوش مقامات بعث که انقلاب در فعالیت‌های خود ادامه دارد و در تحقق این حقوق تردید نخواهد کرد.

به همین منظور، نیروهای پیشمرگه برای هدف قرار دادن تعدادی از مواضع و پایگاه‌های شبه‌نظامیان وابسته به رژیم بعث در منطقه برنامه‌ریزی کردند. در ٨ اکتبر ١٩٨٥، آن‌ها به تعدادی از مواضع مزدوران حمله کردند و نیروهای پیشمرگه در این حمله کنترل سه موضع این نیروها را به دست گرفتند و خسارات سنگینی به آن‌ها وارد کردند و تعدادی را اسیر کرده و سلاح و تجهیزاتی به دست آوردند؛ این امر در نامه کمیته محلی آمیدی به رهبری انقلاب منعکس شد که در آن تمام اطلاعات و کنترل بر مواضع شبه‌نظامیان را به اطلاع آن‌ها رساند[3].

در چارچوب همین عملیات، نیروهای پیشمرگه کنترل سه موضع دیگر از شبه‌نظامیان مزدور وابسته به حکومت بعث را در منطقه به دست گرفتند، از جمله شبه‌نظامیان وابسته به (چیا دیوالی دوسکی)، و جسد سه مزدور در میدان نبرد باقی ماند و سه جنگجوی دیگر اسیر شدند. نیروهای پیشمرگه در این سلسله نبردها (٥) قبضه سلاح کلاشنیکف و دو دستگاه بیسیم به همراه یک قبضه تیربار دکتریوف را به غنیمت گرفتند.

در حمله پیشمرگه به پایگاه‌ها و مواضع نیروهای مسلح وابسته به حکومت بعث، یکی از پیشمرگه‌ها به نام (مصلح نعمت غازی) متعلق به سازمان شهید شعبان غفار به شهادت رسید و یکی دیگر از اعضای پیشمرگه زخمی شد. شایان ذکر است که یکی از روزنامه‌نگاران به نام (گین رابرت) دوشادوش پیشمرگه‌ها مشارکت داشت و صحنه‌های نبرد را با دوربین فیلمبرداری سینمایی ثبت کرد.

پیروزی نیروهای پیشمرگه در این حمله بازتاب و تأثیر زیادی بر تحت فشار قرار دادن نیروهای دولتی داشت، به طوری که رهبری انقلاب را وادار به ورود به خط و ارسال پیام تبریک به نیروهای پیشمرگه کرد.

منابع:
  1. https://ckb.wikipedia.org/wiki/%D٨%A٦%D٨%A٧%D٩%٨٥%DB%٨E%D٨%AF%DB%٨C
  2. مسعود بارزانی: بارزانی و جنبش آزادی‌بخش کرد، جلد چهارم، ١٩٧٥-١٩٩٠ انقلاب گولان، بخش دوم، چاپ اول، چاپخانه روکسانا، ٢٠٢١.
  3. هوژین مسعود سرنی، انقلاب ایلول در منطقه بهدینان ١٠٦١- ١٩٧٥، چاپ اول، ٢٠١٨.

[1] https://ckb.wikipedia.org/wiki/%D8%A6%D8%A7%D9%85%DB%8E%D8%AF%DB%8C

[2] هوژین مسعود سرنی، انقلاب ایلول در منطقه بهدینان ١٠٦١- ١٩٧٥، چاپ اول، ٢٠١٨، ص ١١٨، ١٧٢.

[3] مسعود بارزانی: بارزانی و جنبش آزادی‌بخش کرد، جلد چهارم، ١٩٧٥-١٩٩٠ انقلاب گولان، بخش دوم، چاپ اول، چاپخانه روکسانا، ٢٠٢١، ص ٦٢.