شهید محمد فرج شاویز نادر در سال 1963 در روستای نیوه از توابع ناحیه خورمال استان حلبچه متولد شده است. روستایی بوده و تا مقطع ابتدایی تحصیل کرده است. در سال 1979 توسط رژیم بعث به اجبار در شهر سید صادق اسکان داده شده و در داخل بازار سید صادق صاحب یک مغازه شیرینی‌فروشی بوده است.

 

در اکتبر سال 1979 در گردان شهید ابوبکر بانی بنوکی که در آن زمان وابسته به نیروی سورن از کمیته محلی دربندیخان از شعبه چهار پارتی دموکرات کردستان بوده، پیشمرگ شده است. 

 

وی در جنگ قاجر، جنگ شانری، جنگ احمد آوا، جنگ رزله، جنگ ربایه بانی شیران در دامنه کوه سورن، جنگ کوه شرام و فعالیت‌های پارتیزانی در دشت شارزور و فعالیت‌های پارتیزانی در داخل شهر سلیمانیه شرکت کرده و یکی از آن پیشمرگانی بوده که در فعالیت‌های پارتیزانی داخل شهر سلیمانیه شرکت داشته و با چندین عملیات، تمامی مقرهای ارتش شعبی در داخل شهر سلیمانیه را به آتش کشیده‌اند. 

 

محمد فرج شاویز نادر در زندگی پیشمرگانه سه بار زخمی شده است. در سال 1982 در روستای بانی بنوکی هنگام حمله برای گرفتن سنگرهای رژیم بعث در دامنه کوه سورن، گلوله به او اصابت کرده و زخمی شده است. در اوت سال 1983 به همراه گروهی از همرزمانش در روستای نیوه در دامنه کوه سورن در کمین جاش‌های رژیم بعث افتاده و گلوله به ران وی اصابت کرده و دوباره زخمی شده است. در سال 1984 در نزدیکی روستای برده‌بل به همراه سه تن از همرزمانش پس از یک فعالیت پارتیزانی که سوزاندن چندین خودروی نظامی بعث بوده، در غاری در دامنه کوه سورن تا عادی شدن وضعیت پنهان شده‌اند، اما توپخانه‌های رژیم بعث غار را توپ‌باران کرده و غار بر سر آن‌ها آوار شده و در نتیجه محمد فرج شاویز زخمی شده و یکی از همرزمانش به نام حمه سعید جومرسی به شهادت رسیده است. 

 

در سال 1985 درجه عضویت کمیته محلی دربندیخان از شعبه چهار را کسب کرده است. در 20 اکتبر 1986 محمد فرج شاویز و گروهی از همرزمانش برای انجام عملیاتی قصد رفتن به دشت شارزور را داشته‌اند، اما در نزدیکی ربایه‌های روستای دره‌سورانی در پشت روستای احمد آوا در کمین نظامی رژیم بعث افتاده و محمد فرج شاویز به شهادت رسیده و انور حاجی عثمان نیز به شدت زخمی شده است. 


 

منابع:

1. آرشیو دانشنامه پارتی دموکرات کردستان