قادر زامن الامراد علی‌ویس، مشهور به اوستا قادر، در سال ١٩٣٥ در شهرک طویله از توابع ناحیه بیاره در منطقه هورامان متولد شد. او ساکن طویله بود و به شغل باغداری و نجاری مشغول بود. پس از شکست انقلاب ایلول به کشور ایران آواره شد و در هانه‌گرمله ایران سکونت گزید. او متاهل بود و نام همسرش صبریه حمه‌رضا بود و صاحب یک پسر و سه دختر به نام‌های دلشاد، امیرا، سمیرا و صباحه بود.

در سال ١٩٦٤ به پیشمرگ شاخه سه، گردان هفت بیاره از نیروهای خبات حزب دموکرات کردستان پیوست و در چندین نبرد از جمله نبرد زلم، نبرد پل زلم، نبرد کانی سیف، نبرد احمدآوا و نبرد شرام شرکت کرد.

در سال ١٩٦٨ در سرتک بَمو در نزدیکی شهر حلبچه در رویارویی با ارتش رژیم وقت عراق به سختی مجروح شد.

در سال ١٩٧٦ بنا به دستور نادر هورامی، در داخل محل اسکان آوارگان در کشور ایران، شروع به فعالیت‌های سازمانی و اطلاع‌رسانی مجدد به پیشمرگه‌های منطقه هورامان و سازماندهی دوباره برای انقلاب گولان.

کرد. در سال ١٩٨١ در حماسه کوه شرام شرکت کرد. پس از دو روز مقاومت در برابر حمله ارتش رژیم بعث به کوه و سنگرهای پیشمرگه، گلوله‌ای به سر قادر زامن اصابت کرد و به شهادت رسید. به همراه او، همرزمش به نام مجنون شهید نیز در همان نبرد به شهادت رسید. همرزمانش پیکر آن‌ها را به خاک ایران منتقل کرده و در کوه کیمنه ایران به خاک سپردند.

منبع:

آرشیو هیئت دانشنامه حزب دموکرات کردستان.